Ψυχολόγοι: Τα 5 συναισθηματικά αίτια του Καρκίνου, η ζωή που δεν ζούμε..

Καρκίνος

Η ζωή που δεν ζούμε, παγιδευμένοι σε προβλήματα χωρίς λύση

«Η δυστυχία σχεδόν πάντα δείχνει ότι υπάρχει ένας δρόμος που δεν ακολουθήθηκε. Ένα ταλέντο που δεν καλλιεργήθηκε, ένας εαυτός που δεν αναγνωρίστηκε. Πίσω από τον καρκίνο του τελευταίου σταδίου που εξαπλώνεται ραγδαία υπάρχει μια προσωπικότητα που δεν ζει με τα δικά της κίνητρα, ένας άνθρωπος που αισθάνεται παγιδευμένος μέσα σ’ ένα πρόβλημα χωρίς λύση …»

Πόσες φορές δεν αισθανόμαστε ότι το σώμα μας δεν μας υπακούει, όσο κι αν προσπαθούμε, όσο κι αν το θέλουμε; Άλλοτε, παγιδευμένοι σε αρνητικά συναισθήματα, σε κατάθλιψη, φόβο, απόγνωση, και άλλες φορές σε εκνευρισμό, κυριευμένοι από το άγχος, δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις επιπτώσεις που δέχεται το σώμα μας από την κακή μας ψυχολογική κατάσταση.

Επιστημονικές έρευνες που έγιναν σε Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και της Ευρώπης, επιβεβαιώνουν ότι όσοι ζουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε αυτές τις επικίνδυνες, στρεσογόνες και αρνητικές καταστάσεις, όσοι υποφέρουν πραγματικά από αυτά τα αδιέξοδα, κινδυνεύουν να εκθέσουν τη σωματική τους υγεία σε σοβαρότατους κινδύνους.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι σύγχρονες μελέτες συνδέουν το έλκος του στομάχου, το άσθμα, τις καρδιοπάθειες και την ανάπτυξη κακοήθους όγκου με τα αρνητικά συναισθήματα. Οι ψυχολόγοι και ψυχοθεραπευτές, όλο και συχνότερα, μιλούν για τα ψυχοσωματικά συμπτώματα, τα οποία και η ίδια η ιατρική επιστήμη πλέον αναγνωρίζει.

Ψάχνοντας να βρoύμε απαντήσεις σχετικά με τα αίτια και τους παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο, ενός από τις μεγαλύτερες και συχνότερες παθήσεις της εποχής μας, του καρκίνου, πέσαμε τυχαία πριν από τέσσερα χρόνια σε ένα βιβλίο-σταθμό.

Ένα βιβλίο που συνδέει απόλυτα και δίνει σημαντικές απαντήσεις για τη σχέση των ψυχολογικών παραγόντων με την εκδήλωση καρκίνου. Συγγραφέας, ένας εκπαιδευμένος πειραματικός ψυχολόγος, με εμπειρία στην κλινική ψυχολογία, ο Δρ Λόρενς Λε Σαν, ο πρώτος θεωρητικός πάνω στο ψυχολογικό ιστορικό της ζωής των καρκινοπαθών.

Ψυχολογικοί παράγοντες

Στο εξαίρετο βιβλίο του «Μπορείς να παλέψεις για τη ζωή σου: Συναισθηματικοί παράγοντες στην αιτιολογία του καρκίνου», παρουσιάζει συγκλονιστικά ευρήματα, τα οποία αποδεικνύουν τη σχέση-διασύνδεση μιας σωματικής ασθένειας με τους ψυχολογικούς παράγοντες:

Πρώτο, η παρουσία του καρκίνου δείχνει ότι κάτι άλλο δεν πάει καλά στη ζωή των ανθρώπων αυτών, και ότι ο κακοήθης όγκος μέσα στο σώμα τους υπάρχει σε σχέση με τον τρόπο που αισθάνονταν και συμπεριφέρονταν μέσα στον κόσμο. Δεύτερο, υπάρχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά στην προσωπικότητα όλων των καρκινοπαθών και το σημαντικότερο απ’ αυτά είναι η απώλεια του σκοπού της ζωής τους.

Σύμφωνα με τον επιστήμονα, οι άνθρωποι αυτοί πιθανόν να έχουν ζήσει κάποτε έναν έντονο τρόπο ζωής, ή ακόμη και την περίοδο που εκδηλώθηκε η ασθένειά τους να είχαν μια σχέση που γι’ αυτούς είχε μεγάλη και βαθιά σημασία. Όταν έχασαν αυτή τη σημαντική σχέση, το νόημα και η αξία της ζωής τους καταστράφηκε. Οι προσπάθειές τους να δημιουργήσουν ξανά αυτή τη σχέση ή να βρουν ένα υποκατάστατό της απέτυχαν και έτσι έπεσαν σε βαθιά απομόνωση.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό των καρκινοπαθών ήταν η ανικανότητά τους να εκφράζουν το θυμό ή τη δυσαρέσκεια και η τάση τους να καταπνίγουν τα αισθήματα εχθρότητας που είχαν μέσα τους.

Ένας τρίτος παράγοντας ήταν η συγκινησιακή φόρτιση, πολλές φορές πολύ μεγάλη, που εκδήλωσαν σε σχέση με το θάνατο του ενός γονιού τους. Παρόλο που το συμβάν αυτό πολλές φορές συνέβη πριν από πολλά χρόνια, η ψυχολογική φόρτιση που αισθάνονταν τους κατέβαλε.

Γράφει ο Δρ Λε Σαν στο βιβλίο του:
«Η δυστυχία σχεδόν πάντα δείχνει ότι υπάρχει ένας δρόμος που δεν ακολουθήθηκε. Ένα ταλέντο που δεν καλλιεργήθηκε, ένας εαυτός που δεν αναγνωρίστηκε. Πίσω από τον καρκίνο του τελευταίου σταδίου που εξαπλώνεται ραγδαία υπάρχει μια προσωπικότητα που δεν ζει με τα δικά της κίνητρα, ένας άνθρωπος που αισθάνεται παγιδευμένος μέσα σ’ ένα πρόβλημα χωρίς λύση…».

Σύμφωνα με τα ευρήματα του Λε Σαν και άλλων επιστημόνων, όπως του γιατρού Ο.Carl Simonton και της Stephanie Matthews-Simonton υπάρχουν σοβαροί, τις πλείστες φορές, ψυχολογικοί παράγοντες, που μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη σωματική υγεία μας και να μας οδηγήσουν σε περιπέτειες.

Έκφραση συναισθημάτων

Ένας καίριας σημασίας παράγοντας, που τον συναντούμε όλο και συχνότερα, είναι η έλλειψη έκφρασης των συναισθημάτων μας. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν εκφράζονται, είναι κλεισμένοι στον εαυτό τους, στον κόσμο και στα προβλήματά τους, και δεν αφήνουν τους άλλους ή τους εαυτούς τους να εκφραστούν. Ο κύριος λόγος της μη έκφρασης των συναισθημάτων τους είναι ότι δεν είναι σε θέση να αντέξουν τον πόνο ή την αδικία ή ακόμη και τη μεγάλη απώλεια.

Τότε, χωρίς να το συνειδητοποιούν ή ακόμη και συνειδητοποιώντας το, βάζουν σε εφαρμογή ορισμένους μηχανισμούς άμυνας και σιγά-σιγά παγώνουν συναισθηματικά, για ορισμένους, γίνονται αναίσθητοι.

Πολλές είναι οι φορές που οι άνθρωποι καταπνίγουν τον πόνο τους, δεν εκφράζονται σε κανέναν ή κρύβουν τα επιθετικά συναισθήματά τους. Πόσοι αλήθεια εκφράζονται με ένα «παγωμένο», σκληρό ή υποκριτικό χαμόγελο; Αυτή η ψυχολογική αδυναμία τους, μπορεί να είναι καταστροφική για τη σωματική υγεία τους και να εκδηλώνεται συνέχεια με κάποια αρρώστια.

Τι προτείνουν οι ψυχολόγοι; Οι ψυχολόγοι, αλλά και άλλοι γιατροί μάς ωθούν να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και να εξωτερικεύουμε τα συναισθήματά μας. Όταν αυτά δεν εκφράζονται, δημιουργείται μια συναισθηματική φόρτιση, που τελικά στρέφεται εναντίον μας, και είναι ολέθρια για τη σωματική μας υγεία.

Οι σύγχρονοι ψυχοθεραπευτές και οι Life Coaches καλούν όσους υποφέρουν απ’ αυτές τις καταστάσεις να εκφραστούν ειλικρινά, για να αποβάλουν το θυμό ή ένα αρνητικό συναίσθημα. Θα μπορούσαν να γράψουν μια επιστολή και να εκφράζουν το θυμό τους για την αδικία ή τον πόνο που αισθάνονται. Δεν είναι αναγκαίο να στείλουν το γράμμα. Φτάνει να εκφραστούν. Επίσης, πρέπει να έχουν τη δύναμη και το θάρρος να αντιμετωπίσουν κατάματα, πρόσωπο με πρόσωπο, ένα αγαπημένο πρόσωπο, ένα συγγενή, ένα φίλο και να ανοίξουν ένα διάλογο μαζί του.

Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει αρνητικά τη σωματική μας υγεία είναι η έλλειψη αυτοεκτίμησης.

Τα άτομα που στερούνται αυτοεκτίμησης διακατέχονται από αισθήματα ενοχών, ανεπάρκειας και ελλείψεων. Πιστεύουν ότι είναι τα θύματα και δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να ζητήσουν και να πάρουν αυτό που δικαιούνται, από τους άλλους. Αυτό τους δημιουργεί σωματικές και ψυχικές καταστάσεις, ένα μεγάλο «άδειασμα».
Η παγίδα της έλλειψης αυτοεκτίμησης

ΕΝΑΣ άνθρωπος που δεν διαθέτει αυτοεκτίμηση κλείνεται στον εαυτό του, από το φόβο ότι οι άλλοι θα ανακαλύψουν ποιος πραγματικά είναι. Οι άνθρωποι που συνήθισαν να είναι αυστηροί με τον εαυτό τους πέφτουν στην «παγίδα της έλλειψης αυτοεκτίμησης». Θέτουν μη ρεαλιστικούς στόχους, είναι ανικανοποίητοι και υποφέρουν από ένα συνεχές άγχος.

Αυτό οδηγεί επίσης σε καταστροφικές συνέπειες τη σωματική μας υγεία. Σύμφωνα με άλλη έρευνα, η συναισθηματική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αισθήματα απελπισίας και απάθειας μπορεί να επηρεάσει άμεσα τη σωματική υγεία. Έρευνα που έγινε σε ανθρώπους που επιβίωσαν μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, αποκάλυψε χαμηλότερο ρυθμό ανάκαμψης σε αυτούς που ένιωθαν απάθεια και ενδιαφέρονταν λίγο για τον εαυτό τους και τον κόσμο.

Άλλη έρευνα σε υγιείς γυναίκες μέσης ηλικίας αποκάλυψε μια σχέση μεταξύ της απελπισίας και της απρόβλεπτης σκλήρυνσης της καρωτίδας, της κύριας αρτηρίας προς τον εγκέφαλο. Σύμφωνα με τα πορίσματα, το ένα τρίτο των επιζησάντων εμφάνιζαν μικρή απάθεια τον πρώτο χρόνο, ενώ το 3% είχαν υψηλά επίπεδα απάθειας. Η απάθεια χειροτέρευε για το 7% των επιζησάντων και μειώθηκε για το 7% κατά τη διάρκεια του χρόνου.

Οι ερευνητές επέλεξαν για την έρευνά τους περίπου 600 γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, που δεν είχαν ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου και τις κάλεσαν να απαντήσουν σχετικά με τις προσδοκίες τους σε σχέση με τους μελλοντικούς στόχους τους.

Προηγούμενη έρευνα, με επικεφαλής την Everson-Rose, η οποία χρησιμοποίησε το ίδιο ερωτηματολόγιο σε Φινλανδούς άντρες, αποκάλυψε μια σχέση μεταξύ αισθήματος απελπισίας και καρδιαγγειακής νόσου. Η νέα έρευνα ανακάλυψε άμεση σχέση μεταξύ αυξημένης απελπισίας και σκλήρυνσης των τοιχωμάτων της καρωτίδας, παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο.

Τι συστήνουν οι ψυχοθεραπευτές

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ, λοιπόν, να κάνετε για να νιώθετε καλύτερα και κυρίως να προλάβετε τα δυσάρεστα του άγχους και των ψυχολογικών καταστάσεων. Τι προτείνουν οι ειδικοί:

*Καλύτερη διαχείριση του στρες: Nα σκέφτεστε θετικά, ακόμη και σε καταστάσεις που σας δημιουργούν υπερβολικό άγχος. Δείτε τα προβλήματά σας με αισιοδοξία και ρεαλισμό, εφαρμόστε μια θετική στάση στη ζωή.

*Βελτίωση της υγείας: Αντικαταστήστε τις αρνητικές σκέψεις με ηρεμία, αυτοπεποίθηση και γαλήνη, αντί με δυσαρέσκεια, άγχος και ανησυχία. Αυτό θα έχει λιγότερες διαταραχές του ύπνου σας, λιγότερες μυϊκές εντάσεις, λιγότερο άγχος και κούραση. Οι άνθρωποι που σκέφτονται αρνητικά υποφέρουν από κατάθλιψη και άγχος.

*Αυτοπεποίθηση: Πιστέψτε στις ικανότητές σας. Άνθρωποι με αυτοπεποίθηση αξιοποιούν καλύτερα τις δυνατότητές τους.

*Καλύτερη λήψη αποφάσεων: Οι αισιόδοξοι παίρνουν καλύτερες αποφάσεις.

*Διαχειριστείτε το χρόνο σας καλύτερα: Η καλύτερη λήψη αποφάσεων σας βοηθά να οργανώνετε το χρόνο σας, έχοντας περισσότερο χρόνο για τον εαυτό σας και τους αγαπημένους σας.

https://www.healingeffect.gr/2017/09/psychologi-ta-5-synesthimatika-etia-tou-karkinou-zoi-pou-den-zoume.html

https://rotasapantaw.wordpress.com/wp-admin/post.php?post=9451&action=edit

Advertisements

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

 

Ενσυναίσθηση είναι η επίγνωση ων συναισθημάτων, των αναγκών και των ανησυχιών των άλλων.

Η ενσυναίσθηση αντιπροσωπεύει τη θεμελιώδη δεξιότητα για όλες τις κοινωνικές ικανότητες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:

Κατανόηση των άλλων: Το να νιώθει κανείς τα συναισθήματα και την άποψη των άλλων και να δείχνει ενεργό ενδιαφέρον για τις ανησυχίες τους.

Προσανατολισμός στην παροχή υπηρεσιών: Πρόβλεψη, αναγνώριση των αναγκών των άλλων και ικανοποίησή τους.

Ενίσχυση της ανάπτυξης των άλλων: Αίσθηση του τι έχουν οι άλλοι ανάγκη για να αναπτυχθούν και ενίσχυση των δυνατοτήτων τους.

Σωστός χειρισμός της διαφορετικότητας: Δημιουργία και καλλιέργεια ευκαιριών σε διαφορετικά είδη ανθρώπων.

Χειρισμός ομάδων: Αναγνώριση των συναισθηματικών τάσεων μιας ομάδας και ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ των ατόμων που την αποτελούν.

Όπως παρατήρησε ο Φρόϊντ, ο πατέρας της ψυχανάλυσης: «Οι θνητοί δεν μπορούν να κρατήσουν κανένα μυστικό. Ακόμη και όταν τα χείλη τους μένουν σιωπηλά, φλυαρούν με τις άκρες των δακτύλων τους, η προδοσία ξεχειλίζει μέσα από κάθε πόρο τους».

π.χ. Οι νευρικές κινήσεις μιας διαπραγματεύτριας έρχονται σε αντίθεση με το ανέκφραστο πρόσωπό της.

Η προσποιητή αδιαφορία ενός πελάτη που κάνει παζάρια σε μια έκθεση αυτοκινήτων, έρχεται σε αντίθεση με τον ενθουσιώδη τρόπο με τον οποίον κινείται προς το μοντέλο της αρεσκείας του.

Το να μπορεί κανείς να εντοπίσει συναισθηματικές ενδείξεις, είναι κάτι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι έχουν λόγο να αποκρύψουν τα πραγματικά τους συναισθήματα, κάτι που είναι πολύ συνηθισμένο στις καθημερινές επαφές των ανθρώπων.

Η αίσθηση αυτού που νιώθουν οι άλλοι χωρίς να το λένε, αποτελεί την ουσία της ενσυναίσθησης. Οι άλλοι σπάνια μας λένε με λόγια αυτό που αισθάνονται, αντίθετα μας το λένε με τον τόνο της φωνής τους, την έκφραση του προσώπου τους, ή άλλους μη λεκτικούς τρόπους. Η ικανότητα να νιώθει κανείς αυτά τα αδιόρατα σήματα στην επικοινωνία, θεμελιώνεται πάνω σε πιο βασικές ικανότητες, ιδιαίτερα στην αυτοεπίγνωση, δηλαδή το «γνώθι εαυτόν» και τον αυτοέλεγχο. Εάν δεν έχουμε την ικανότητα να νιώσουμε τα δικά μας συναισθήματα ή να τα εμποδίσουμε να μας κατακλύσουν, δεν υπάρχει περίπτωση να έχουμε οποιαδήποτε επαφή με τις διαθέσεις των άλλων.

Η ενσυναίσθηση είναι το κοινωνικό μας ραντάρ. Οι άνθρωποι που δεν έχουν αυτού του είδους την ευαισθησία είναι κοινωνικά αδέξιοι. Η αδεξιότητα αυτή εκδηλώνεται είτε με την παρανόηση των συναισθημάτων, είτε μέσω μιας μηχανικής ασυντόνιστης ουδετερότητας ή αδιαφορία που καταστρέφει τη σχέση. Μια μορφή που μπορεί να πάρει αυτή η έλλειψη ενσυναισθησίας είναι μια τυπική, ψυχρή αντίδραση απέναντι στους άλλους σαν να επρόκειτο για κάτι στερεότυπο, αντί για το μοναδικό άτομο που είναι ο καθένας.

Με όρους της κλασσικής ψυχολογίας λέμε ότι ο άνθρωπος που δεν έχει ενσυναίσθηση δεν έχει καλή συναισθηματική επαφή με τους άλλους ανθρώπους.

Εν κατακλείδι, η ενσυναίσθηση απαιτεί από το άτομο να είναι ικανό να διαβάζει τα συναισθήματα των άλλων, σε ανώτερο επίπεδο, σημαίνει να μπορεί κανείς να αισθάνεται και να αντιδρά στις εκφρασμένες ανησυχίες ή τα συναισθήματα ενός ατόμου. Στα πολύ υψηλά επίπεδα ενσυναίσθηση σημαίνει κατανόηση των προβληματισμών και των ανησυχιών που κρύβονται πίσω από τα συναισθήματα του άλλου.

Το κλειδί για τη συνειδητοποίηση του συναισθηματικού πεδίου στο οποίο κινούνται οι άλλοι, είναι η εξειδίκευση με το δικό μας πεδίο συναισθημάτων.

Οι σύντροφοι που διαθέτουν ενσυναίσθηση, κάνουν κάτι τελείως ασυνήθιστο από σωματική άποψη: το σώμα τους μιμείται το σώμα του συντρόφου τους όταν μπαίνουν ενσυναισθηματικά στη θέση του. Αν ο καρδιακός ρυθμός του ενός συντρόφου επιταχύνεται ή επιβραδύνεται, το ίδιο ισχύει και για τον καρδιακό ρυθμό του άλλου.

Αυτό που υποστηρίζει ο Δαρβίνος ήταν ότι η συγκεκριμένες δύο ικανότητες δηλαδή το να εκφράζουμε και να διαβάζουμε συναισθήματα, έπαιξαν τεράστιο ρόλο στην ανθρώπινη εξέλιξη, στην δημιουργία αλλά και στη διατήρηση της κοινωνικής τάξης. Κατά τη διάρκεια της εξέλιξης τα αρνητικά συναισθήματα, όπως είναι ο φόβος και ο θυμός, είχαν σαφώς τεράστια σημασία για την επιβίωση, κάνοντας ένα ζώο που αντιμετωπίζει μια απειλή να πολεμήσει ή να το βάλει στα πόδια. Κατά μια έννοια αυτή την τάση την έχουμε ακόμη και σήμερα. Διαβάζουμε τα συναισθήματα του άλλου και ανταποκρινόμαστε πιο έντονα σε εκείνον που έχει επίσης άσχημη διάθεση, απ’ ότι σε κάποιον με καλή διάθεση.

Προϋπόθεση για την ενσυναίσθηση είναι η αυτοεπίγνωση, το να αναγνωρίζει δηλαδή κανείς αυτά τα ενστικτώδη σήματα των συναισθημάτων στο ίδιο του το σώμα.

Η ομαλότητα σε οποιαδήποτε κοινωνική αλληλεπίδραση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αυθόρμητη προσέλκυση. Όταν δύο άνθρωποι αρχίζουν να μιλούν μεταξύ τους, είναι σαν να ξεκινούν αυτόματα έναν αμυδρό, αρμονικό χορό, συγχρονίζοντας τις κινήσεις και τις στάσεις τους, τον τόνο της φωνής τους, αυτά που λένε, ακόμα και η διάρκεια των παύσεων που μεσολαβούν από τη στιγμή που μιλά ο ένας μέχρι να αντιδράσει ο άλλος.

Αυτή η αμοιβαία μίμηση είναι πέρα από τη συνειδητή επίγνωση και φαίνεται να ελέγχεται από τα πιο πρωτόγονα τμήματα του εγκεφάλου.

Οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί ενεργοποιούνται με αστραπιαία ταχύτητα σε 1/50 περίπου του δευτερολέπτου. Όταν δεν υπάρχει αυτός ο αυτόματος συντονισμός, δεν αισθανόμαστε ιδιαίτερα άνετα.

Μια από τις βασικές πτυχές του αμοιβαίου συντονισμού είναι η έκφραση του προσώπου. Όταν βλέπουμε ένα χαρούμενο ή ένα θυμωμένο πρόσωπο, ανάλογο συναίσθημα γεννιέται και σε εμάς, αν και σε πιο ήπια μορφή.

Ανάλογα με το πόσο υιοθετούμε το ρυθμό, τη στάση του σώματος και την έκφραση του προσώπου του άλλου, αρχίζουμε να μπαίνουμε στο δικό του συναισθηματικό χώρο και καθώς το σώμα μας μιμείται το σώμα του άλλου, αρχίζουμε να βιώνουμε το συναισθηματικό συντονισμό.

Οι ρίζες της ενσυναίσθησης μπορούν να εντοπιστούν ήδη από την νηπιακή ηλικία. Ακόμα και λίγους μήνες μετά την γέννηση, τα βρέφη αντιδρούν σε μια ενόχληση που υφίστανται τα άτομα του περιβάλλοντός τους, σαν να αφορά τα ίδια και κλαίνε βλέποντας τα δάκρυα και το κλάμα κάποιου άλλου παιδιού.

Ο Ντάνιελ Στέρν, Ψυχίατρος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κορνέλ στις ΗΠΑ, πιστεύει ότι  τα βασικότερα μαθήματα συναισθηματικής ζωής βασίζονται στις πρώιμες συναισθηματικές σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών.

Από αυτές τις σχέσεις οι πιο κρίσιμες είναι όσες αφήνουν το παιδί να καταλάβει ότι τα συναισθήματά του αντιμετωπίζονται με ενσυναίσθηση, ότι γίνονται αποδεκτά και ανταποδίδονται σε μια διαδικασία που ο Στέρν αποκαλεί εναρμόνιση. Ο Στέρν ισχυρίζεται ότι οι αδιάκοπα επαναλαμβανόμενες στιγμές εναρμόνισης και αποσυντονισμού μεταξύ γονιού και παιδιού, διαμορφώνουν τις συναισθηματικές προσδοκίες που μεταφέρουν οι ενήλικες στις πολύ προσωπικές τους σχέσεις.

Η εναρμόνιση συμβαίνει σιωπηλά, ως ένα μέρος του ρυθμού της σχέσης. Μέσα από την εναρμόνιση οι μητέρες δίνουν στα παιδιά τους να καταλάβουν ότι εκείνες έχουν συναίσθηση του τι νιώθει το παιδί.

Για παράδειγμα, ένα μωρό τσιρίζει από χαρά και η μητέρα επιβεβαιώνει αυτή την αγαλλίαση είτε κουνώντας το ελαφρά, είτε γουργουρίζοντας, είτε ταιριάζοντας τη φωνή της με το τσίριγμα του μωρού. Σε μια τέτοια αλληλεπίδραση, το μήνυμα της επιβεβαίωσης είναι ότι η μητέρα συμμερίζεται το επίπεδο διέγερσης του παιδιού.

Τέτοιες μικροεναρμονίσεις δίνουν στο παιδί την καθησυχαστική αίσθηση ότι βρίσκεται σε συναισθηματική επαφή.

Η εναρμόνιση είναι πολύ διαφορετική από την απλή μίμηση. «Όταν μιμείσαι ένα μωρό» γράφει ο Στέρν, «αυτό δείχνει μόνο ότι γνωρίζεις τι έκανε, όχι πως ένιωσε. Για να του δώσεις να καταλάβει ότι νιώθει, πρέπει να επαναλάβεις από την αρχή τα εσώτερα συναισθήματά του με άλλο τρόπο. Τότε το παιδί θα νιώσει ότι το κατάλαβες».

Η ερωτική πράξη είναι ίσως η πράξη στη ζωή των ενηλίκων που μοιάζει περισσότερο μ’ αυτή τη βαθιά εναρμόνιση μητέρας παιδιού.

«Το να κάνεις έρωτα», γράφει ο Στέρν, «περικλείει την εμπειρία της αίσθησης του πως νιώθει υποκειμενικά ο άλλος». Πρόκειται για την επιθυμία που μοιράζεται, τις προθέσεις που ταυτίζονται, τις αμοιβαίες στιγμές συγχρονικής διέγερσης, όπου οι εραστές αντιδρούν ο ένας προς τον άλλον με έναν συγχρονισμό που αντανακλά τη σιωπηλή αίσθηση της βαθιάς σχέσης ανάμεσά τους. Το να κάνεις έρωτα είναι στη καλύτερη περίπτωση μια πράξη αμοιβαίας ενσυναίσθησης.

Η παρατεταμένη παρουσία εναρμόνισης μεταξύ γονιού και παιδιού έχει για το παιδί ένα τρομερό συναισθηματικό τίμημα. Όταν ένας γονιός αποτυγχάνει να εκδηλώσει οποιαδήποτε ενσυναίσθηση σε ένα συγκεκριμένο φάσμα συναισθημάτων του παιδιού, όπως χαρά, κλάμα, ανάγκη για αγκαλιά, τότε το παιδί αρχίζει να αποφεύγει να εκφράζει και ίσως ακόμα και να νιώθει αυτά τα συναισθήματα. Με τον τρόπο αυτό, είναι πιθανό ολόκληρα φάσματα συναισθημάτων να αρχίσουν να εξαλείφονται από το ρεπερτόριο των πολύ προσωπικών σχέσεων στην μετέπειτα ενήλικη ζωή, ιδιαίτερα αν στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας αυτά τα συναισθήματα εξακολουθούσαν να αποθαρρύνονται είτε με έμμεσο, είτε με έκδηλο τρόπο.

Η έλλειψη ενσυναίσθησης και εναρμόνισης στην παιδική ηλικία, ενοχοποιείται για διάφορες ψυχολογικές διαταραχές ή ψυχιατρικές παθήσεις στην μετέπειτα ηλικία.

Στην εργασία η ενσυναίσθηση είναι απαραίτητη, εάν δεν διαθέτουμε αυτό το κοινωνικό ραντάρ, είμαστε ευάλωτοι, γιατί στερούμαστε αυτό το σύστημα της συναισθηματικής καθοδήγησης που μας βοηθά να τα βγάλουμε πέρα.

Σε περίπτωση που είναι σημαντική η δεξιοτεχνική ανάγνωση των συναισθημάτων ενός ατόμου, από τον χώρο των πωλήσεων και την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε οργανισμούς μέχρι την ψυχοθεραπεία και την ιατρική, καθώς και στην ηγεσία κάθε είδους, η ενσυναίσθηση είναι ζωτικής σημασίας για την υπεροχή.

Η ιατρική είναι ένας χώρος ο οποίος αντιλαμβάνεται άμεσα τα ωφέλει της ενσυναίσθησης.

Γιατροί που μπορούν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα των ασθενών τους έχουν μεγαλύτερη επιτυχία στη δουλειά τους απ’ ό,τι οι λιγότερο ευαίσθητοι συνάδελφοί τους.

Η ενσυναίσθηση μπήκε και σε εταιρείες έρευνας και ανάπτυξης. Οι ερευνητές σε αυτές, παρακολουθούν τους πελάτες να χρησιμοποιούν τα προϊόντας μιας εταιρείας στο σπίτι ή στο χώρο εργασίας. Αυτό το κρυφοκοίταγμα στον κόσμο του πελάτη προσφέρει μια πληρέστερη κατανόηση από εκείνη που θα μπορούσε να αποκτηθεί μέσω των κλασσικών μεθόδων. Αυτή η εγγύτατη διερεύνηση της ζωής ενός πελάτη, σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητα μιας εταιρείας απέναντι στην αλλαγή, είναι ένας αποτελεσματικός συνδυασμός. Η ικανότητα να διαβάζει κανείς σωστά τις ανάγκες των πελατών είναι κάτι που από τη φύση τους διαθέτουν οι καλύτεροι διευθυντές ομάδων ανάπτυξης προϊόντων. Το να μπορεί κανείς να διαβάσει τι θέλει η αγορά σημαίνει ενσυναίσθηση σε σχέση με τους πελάτες, οπότε στη συνέχεια να μπορεί να αναπτύξει το προϊόν που ταιριάζει στις ανάγκες τους. Ένας διευθυντής μιας μεγάλης εταιρείας, της Ford Motor των ΗΠΑ λέγει: «Οι πελάτες αισθάνονται τις ξεχωριστές ιδιότητες σε ένα προϊόν. Επομένως, αυτό που έπρεπε να κάνουμε ήταν να συντονιστούμε με τα συναισθήματα των πελατών μας. Για να το κάνουμε αυτό έπρεπε να διαθέτουμε ενσυναίσθηση. Είπα στους διευθυντές σχεδιασμού: «Ξεχάστε τα δεδομένα που είχατε από την έρευνα αγοράς. Βγείτε και μιλήστε με τους ανθρώπους για τους οποίους ετοιμάζουμε το προϊόν. Ακούστε, νιώστε, κατανοήστε. Κοιτάξτε τους στα μάτια, νιώστε βαθιά μέσα σας αυτό που επιθυμούν».

Ένας άλλος διευθυντής πωλήσεων είπε: «Όταν θέλεις απεγνωσμένα να κάνεις μια πώληση, δεν είσαι σε θέση να ακούσεις. Στις πωλήσεις όταν κάποιος εκφράζει αντιρρήσεις είναι να μπορείς να πεις: «Έχεις απόλυτο δίκιο, αυτό θα πρέπει να το σκεφτούμε. Τα αποτελέσματα είναι πολύ καλύτερα όταν μπορείς να ακούσεις τον άλλον και να δείξεις κατανόηση για την άποψή του».

Η σωστή ακρόαση είναι σημαντική για την επιτυχία στο χώρο της εργασίας.

Εκείνοι που δεν μπορούν να ακούσουν ή που απλώς δεν το κάνουν, δείχνουν αδιάφοροι, κάτι που με τη σειρά του κάνει τους άλλους να εκδηλώνουν μικρότερη διάθεση επικοινωνίας. Η ακρόαση είναι μια τέχνη. Το πρώτο βήμα είναι να δίνει κανείς την αίσθηση ότι κατ’ αρχήν είναι ανοιχτός να ακούσει. Διευθυντές που ακολουθούν την πολιτική της «ανοιχτής πόρτας», που δείχνουν ότι μπορεί να τους προσεγγίσεις ή ξεφεύγουν από τα καθιερωμένα για να ακούσουν τι έχουν να τους πουν οι άλλοι, διαθέτουν αυτήν ακριβώς την ικανότητα. Και τα άτομα τα οποία δείχνουν ότι είναι εύκολο να τους μιλήσει κανείς είναι εκείνα που ακούν περισσότερο.

Στους κύκλους των πωλήσεων κάποιοι αντιμετωπίζουν την ενσυναίσθηση με πολύ στενόμυαλο τρόπο, υποστηρίζοντας ότι αν μπει κανείς στη θέση του πελάτη, αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις πωλήσεις προϊόντων ή υπηρεσιών που οι πελάτες δεν θέλουν ή δεν χρειάζονται πραγματικά. Αυτό βεβαίως, σημαίνει μια κάπως κυνική ή απλοϊκή αντίληψη για το πιο είναι το καθήκον ενός πωλητή, που με τον τρόπο αυτό γίνεται αντιληπτό μόνο μέσα από την ανάγκη να επιτευχθεί η πώληση και όχι ως δημιουργία ή βελτίωση της σχέσης με τον πελάτη. Μια πιο εμπνευσμένη άποψη περί πωλήσεων, ωστόσο, θεωρεί ότι καθήκον του πωλητή είναι να μπορεί να ακούσει καλά και να κατανοήσει τι χρειάζεται ο πελάτης, βρίσκοντας στη συνέχεια τον τρόπο για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του.

Το παλαιό στερεότυπο ότι οι πωλήσεις γίνονται από τον πλέον γλυκομίλητο εξωστρεφή πωλητή, ο οποίος μιλάει συνέχεια χωρίς να είναι καλός ακροατής, δεν επιβεβαιώθηκε από έρευνες που έγιναν στις ΗΠΑ. Δεν θεωρήθηκε αρκετό να είναι κανείς εξωστρεφής κα να μιλά γρήγορα. Οι αγοραστές στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, ήταν υπέρ των αντιπροσώπων που έδειχναν περισσότερη ενσυναίσθηση και ενδιαφέρον για τις ανάγκες και τις ανησυχίες τους. Αυτό ίσχυε ιδιαίτερα στην περίπτωση που η ενσυναίσθηση συνοδευόταν και από την αίσθηση ότι μπορούσαν να έχουν εμπιστοσύνη στον αντιπρόσωπο των πωλήσεων.

Δεν είναι αρκετό να έχουμε ενσυναίσθηση, δηλαδή να καταλαβαίνουμε τα αισθήματα των άλλων. Πρέπει να νοιαζόμαστε γι’ αυτούς. Ωστόσο, μερικοί άνθρωποι που δείχνουν να μη διαθέτουν ενσυναίσθηση στην ουσία το κάνουν μάλλον ηθελημένα, ίσως αποφεύγουν να νοιαστούν, προκειμένου να διατηρήσουν κάποια απόσταση και να αντισταθούν στην ανάγκη να εμπλακούν σε κάποια σχέση την οποίαν για κάποιο λόγο δεν επιθυμούν.

π.χ. Οι δικηγόροι διακρίνονται για την καλά μελετημένη αδιαφορία που δείχνουν απέναντι στα προβλήματα της άλλης πλευράς κατά τη διαδικασία της αντιδικίας.

Υπάρχει μια κατάσταση η οποία λέγεται, «θλίψη της ενσυναίσθησης», όπου ένας άνθρωπος αισθάνεται να συμπάσχει με την αγωνία κάποιου άλλου.

Παράδειγμα: Η Μαρία υπήρξε νοσηλεύτρια σε ένα παιδιατρικό νοσοκομείο, αλλά τώρα ζητούσε να μετατεθεί σε άλλο νοσοκομείο, όχι παιδιατρικό. Γιατί; Είπε τα εξής:

«Απλώς δεν μπορώ να φροντίσω ακόμα ένα παιδάκι που πρόκειται να πεθάνει από καρκίνο. Δεν αντέχω άλλο»

Η νοσηλεύτρια αυτή αντί να συμβάλλει στην ανακούφιση του πόνου και της αγωνίας των παιδιών, είχε γίνει ένα με αυτές τις καταστάσεις, είχε πλήρως ταυτιστεί και επομένως δεν μπορούσε να βοηθήσει.

Αυτό το φαινόμενο εκδηλώνεται όταν κάποιος με υψηλό επίπεδο ενσυναίσθησης εκτίθεται στις αρνητικές διαθέσεις κάποιου άλλο και δεν έχει τις απαραίτητες δεξιότητες αυτορύθμισης για να κατευνάσει τη δυσφορία που του προκαλεί η ταύτιση με τον άλλον.

Μια άλλη δεξιότητα που πρέπει να καλλιεργήσουμε και έχει προϋπόθεση την ενσυναίσθηση είναι το να νιώθουμε ανάγκες των άλλων και να τους βοηθάμε να αναπτύξουν τις ικανότητές τους. Η ουσία της προγύμνασης και της ανάπτυξης των άλλων είναι η συμβουλευτική. Η αποτελεσματικότητα της συμβουλευτικής διαδικασίας καθορίζεται από την ενσυναίσθηση και την ικανότητα να εστιαζόμαστε στα συναισθήματά μας και να τα μοιραζόμαστε με τους άλλους.

Η καλή καθοδήγηση και προγύμναση των ανθρώπων, τους βοηθάει να αποδίδουν καλύτερα τις διάφορες δραστηριότητές τους.

Οι καλοί προγυμναστές δείχνουν ειλικρινές προσωπικό ενδιαφέρον για εκείνους που καθοδηγούν, καθώς και ενσυναίσθηση και κατανόηση. Η εμπιστοσύνη επίσης είναι σημαντικό θέμα. Όταν ο καθοδηγούμενος δεν νιώθει αρκετή εμπιστοσύνη για τον καθοδηγητή, οι συμβουλές πάνε χαμένες. Αυτό συμβαίνει επίσης όταν η καθοδήγηση είναι απρόσωπη και ψυχρή. Οι περιπτώσεις καθοδήγησης όπου εκφράζεται ενδιαφέρον, αξιοπιστία και ενσυναίσθηση είναι οι καλύτερες.

Σημειώσεις του Panos Sykiotis

Αγνωστος ο αρθρογράφος

Μη με χτυπάς. Μη με βρίζεις. Μη με προσβάλλεις. Άσε με να είμαι απλά το παιδί σου.  

Μη με χτυπάς. Μη με βρίζεις. Μη με προσβάλλεις. Άσε με να είμαι απλά το παιδί σου.

mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon3Tης Στεύης Τσούτση.
Και δεν ξέρω τι ψέμα να πω στη δασκάλα μου όταν θα δει τα μελανά μου σημάδια.
Πόρτα, σκάλα, μπάλα, απροσεξία.
Πως θα την πείσω ότι είμαι απρόσεκτος όταν εγώ είμαι που βρίσκω τα λάθη όλων των συμμαθητών μου στον πίνακα;
Πως θα την πείσω ότι σκουντουφλάω συνέχεια και πέφτω;
Σταμάτα να με πονάς…
Μη με βρίζεις.
Έκανα μια αταξία. Ήταν μια άτυχη στιγμή. Μια στραβή μπαλιά και μια γλάστρα αναποδογυρισμένη στην αυλή.
Μη μου φωνάζεις. Θα τα μαζέψω μόνος μου.
Όπως μόνος μου φτιάχνω το δωμάτιο μου και περνάς και το ελέγχεις.
Μόνο μη μου μιλάς άσχημα, σε παρακαλώ.
Μη με προσβάλλεις.
Μπορεί να είμαι χοντρός, στραβοκάνης ή αλλήθωρος. Να έχω ακμή, τριχοφυΐα ή οτιδήποτε άλλο. Μπορεί να μην είμαι τόσο όμορφος όσο θέλησες. Μπορεί να μην είμαι καθόλου όμορφος. Μπορεί να κάνω νευρικές κινήσεις, να έχω τικ.
Μα έχω αξία. Έχω όνειρα. Έχω φτερά. Και οι προσβολές σου μου τα τσαλακώνουν.
Με κάνουν κουρέλι.
mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon4
Γιατί μπαμπά; Γιατί μαμά; Γιατί δεν μ’ αγαπάς όπως πρέπει; Γιατί ο δικός σου τρόπος αγάπης πρέπει να είναι τόσο σκληρός;
Πονάω…
Ντρέπομαι…
Υποφέρω…
Θέλω μια φυσιολογική ζωή. Μια κανονική οικογένεια. Έτσι όπως στα βιβλία. Εκείνα που διαβάζω για να ξεφεύγω από τη σκληρή μου αλήθεια. Μήπως και καταλάβω. Μήπως και σε δικαιολογήσω για τον τρόπο σου. Για τη σκληρή αγάπη σου.
Δεν μπορώ να είμαι τέλειος. Και δε θέλω κιόλας.
Θέλω να είμαι παιδί. Μα κυρίως δεν θέλω να πονώ. Δεν θέλω να φοβάμαι…
Θέλω να πηγαίνω στο σχολείο χωρίς να προσπαθώ μια ώρα πριν να καλύψω τα σημάδια μου.
Θέλω να μπορώ να σε ρωτήσω την απορία μου χωρίς να με πεις βλάκα.
Θέλω να μπορώ να κάνω λάθος χωρίς να με πεις άχρηστο.
Δεν είμαι…
Ούτε βλάκας, ούτε άχρηστος.
Είμαι απλά το παιδί σου κι ας το ξεχνάς.
Ξέρω ότι έχεις προβλήματα. Ξέρω πως περνάς δύσκολα αλλά με το να τα ξεσπάς πάνω μου άκρη δε βγαίνει.
Πετυχαίνεις μόνο να με πληγώνεις. Γιατί εγώ σ’ αγαπώ. Και πονώ με τη στάση σου. Πονώ με την αδιαφορία και την κακομεταχείριση σου. Κι έτσι το λέω εγώ.
Γιατί άλλοι παραέξω μπορούν να το πουν κακοποίηση.
Δε σε τρομάζει η λέξη; Εμένα πολύ.
Όπως με τρόμαζε και το σκοτάδι που με ανάγκασες να κοιμηθώ, γιατί ήμουν πολύ μεγάλος για να έχω κάποιο φως στο δωμάτιο.
Κι ήμουν μόλις 3 ετών.
Κανείς μπαμπούλας δεν ήρθε βέβαια. Κι έγινε το σκοτάδι το καταφύγιο μου. Γιατί μόνο στο σκοτάδι είμαι ήσυχος. Μόνο αυτό δεν έχει μπαμπούλες. Δεν έχει πόνο, δεν έχει φόβο. Αστείο δεν είναι; Μα αληθινό…
Θέλω να είμαι το παιδί σου. Εκείνο που θα αγκαλιάζεις, θα αγαπάς και θα φροντίζεις.
Το έχω ανάγκη. Άσε με να γίνω, σε παρακαλώ.
Κι εσύ κάτι φοβάσαι, το ξέρω. Και ξεσπάς.
Έλα μαζί μου στο σκοτάδι. Εκεί δεν υπάρχει φόβος.
Κι αγκάλιασε με σφιχτά.
Αγάπα με μπαμπά. Φίλησε με μαμά.
Χαμογέλα μου. Κι όλα θα τα φτιάξουμε μαζί.
mama-mi-me-vrizeis-xtipas-icon5png

Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα κατά της Επιθετικότητας εναντίον των Παιδιών, 4 Ιουνίου.

Η αιτία του θυμού και οι 3 «μαγικές» λέξεις που την εξαλείφουν

Πρωταρχική αιτία του θυμού σας είναι η αίσθηση ότι κάποιος σας απειλεί, σας επιτίθεται, σας πλήγωσε ή σας εκμεταλλεύτηκε. Τόσο ο θυμός όσο και ο φόβος ενεργοποιούν μια αντίδραση μάχης ή φυγής, που κάνει αυτόν που δέχεται την επίθεση να προσπαθεί να ξεφύγει ή να αντισταθεί στον επιτιθέμενο. Μία από τις χειρότερες πτυχές του θυμού είναι ότι όσο περισσότερο τον εκφράζει κανείς τόσο αυτός αναζωπυρώνεται, σαν φωτιά που λαμπαδιάζει. Η αλήθεια είναι ότι όσο περισσότερο θυμό νιώθει κανείς τόσο περισσότερο πληγώνεται

Σύντομα, η έκφραση θυμού γίνεται συνήθεια. Το δυστυχισμένο άτομο φτάνει σε σημείο όπου ακόμη και το πιο ασήμαντο γεγονός του προκαλεί έκρηξη θυμού. Ζει τη ζωή του συνεχώς οργισμένο. Μετά από λίγο, αρχίζει να πιστεύει ότι αυτές οι παραφορές είναι φυσιολογικές. Αυτό που κάνει τους ανθρώπους να εμμένουν στο θυμό τους είναι η ανάγκη τους να αναγνωρίσει κάποιος ότι έχουν πληγωθεί και να κατανοήσει τον πόνο τους. Όταν ακούτε κάποιον να μιλάει για κάτι που τον εξαγριώνει ή του προκαλεί λύπη, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να του πείτε: «Καταλαβαίνω απόλυτα πώς αισθάνεσαι. Έτσι ακριβώς θα ένιωθα κι εγώ αν ήμουν στη θέση σου».

Ένας από τους γρηγορότερους τρόπους να κατευνάσετε κάποιον που έχει αγανακτήσει είναι να δείξετε ότι ταυτίζεστε μαζί του. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ο άλλος συμπάσχει, τότε μπορούν να αρχίσουν να θεραπεύονται ψυχικά. Η κύρια αιτία του θυμού είναι η επίρριψη ευθυνών. Η βασική προϋπόθεση για να νιώσετε και να εκφράσετε οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα είναι να κακίζετε τον εαυτό σας ή τους άλλους για κάτι που έκαναν.

Μάλιστα, είναι αδύνατον να εμμένετε για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα σε ένα συναίσθημα, αν δεν μπορείτε να κατηγορήσετε κάποιον ή κάτι για την κατάσταση που σας προκάλεσε θυμό. Μόλις πάψετε να εξαπολύετε κατηγορίες, η δυσθυμία εξαφανίζεται αμέσως, σαν να κλείνετε έναν διακόπτη. Το αντίδοτο για τα κακοπροαίρετα συναισθήματα είναι τόσο απλό και αποτελεσματικό που ενδεχομένως να μην το πιστεύετε. Άτομα που είναι τραυματισμένα, θυμωμένα και δυστυχισμένα επί χρόνια, μπορούν να εξουδετερώσουν τα κακά τους συναισθήματα σχεδόν αστραπιαία, παίρνοντας μια απλή αλλά πανίσχυρη απόφαση: να αναλάβουν την ευθύνη.

Πώς αναλαμβάνετε την ευθύνη;

Απλά πείτε τις λέξεις: «Εγώ είμαι υπεύθυνος!». Όποτε είστε θυμωμένοι ή δυστυχισμένοι για κάποιον λόγο, μπορείτε να πολεμήσετε το συγκεκριμένο συναίσθημα επαναλαμβάνοντας στον εαυτό σας, ξανά και ξανά, «εγώ είμαι υπεύθυνος, εγώ είμαι υπεύθυνος», μέχρι το αρνητικό συναίσθημα να υποχωρήσει. Πρόκειται για μια εκπληκτική μέθοδο που μεταμορφώνει ριζικά τη ζωή οποιουδήποτε την εφαρμόζει.

Βάσει του νόμου της αντικατάστασης, το μυαλό σας μπορεί να εστιάσει μόνο σε μία σκέψη τη φορά. Μπορεί να σταθεί στο θετικό συναίσθημα της προσωπικής ευθύνης ή στο αρνητικό συναίσθημα του θυμού ή της επίρριψης ευθυνών. Αλλά όχι και στα δύο ταυτόχρονα. Η επιλογή είναι πάντοτε δική σας. Το μόνο που μπορείτε να ελέγξετε στο σύμπαν είναι ο συνειδητός νους σας και το περιεχόμενό του. Αν επιλέξετε να εστιάσετε στη θετική σκέψη «εγώ είμαι υπεύθυνος» και όχι στην αρνητική σκέψη που σας προκαλεί δυστυχία, αυτόματα γίνεστε θετικοί, αισιόδοξοι και παίρνετε τον έλεγχο της κατάστασης. Μερικές φορές, αρκούν λίγα λεπτά.

Από τη στιγμή που όλα τα αρνητικά συναισθήματα βασίζονται στην επίρριψη ευθυνών, το αντίδοτο είναι απλό: αντί να κατηγορείτε, αναλάβετε την ευθύνη για την κατάσταση. Όταν αναλαμβάνετε πλήρως την ευθύνη για την κατάσταση, τα κακοπροαίρετα συναισθήματα εξασθενούν ακαριαία, σαν να πατάτε φρένο στο αυτοκίνητο.

Είναι αδύνατον να αναλάβετε την ευθύνη για μια κατάσταση και ταυτόχρονα να παραμένετε θυμωμένος ή δυστυχισμένος με αυτή. Η αποδοχή της ευθύνης ακυρώνει όλη τη δυσαρέσκεια που σχετίζεται με τη συγκεκριμένη κατάσταση (ή το συγκεκριμένο άτομο) και σας κάνει να ανακτήσετε τον έλεγχο.

.http://enallaktikidrasi.com/2017/10/aitia-thimou-magikes-lexeis-exaleifoun/

Συλλογές ποιημάτων Βούλας Γκάντσιου

Αγάπη …Αγάπη…Αγάπη…!
Χιλιοειπωμένες λέξεις, σ’ ένα ψέμα…
που είναι κοντά στο μίσος!
Λαβωμένες ψυχές, λάθος μηνυμάτων!
Ανεμοστρόβιλος στο πέρασμα τους!
Κεραυνοί που χωρίζουν στα δύο ζωές!
Ήλιοι που δίνουν ελπίδα!
Λουλούδια, αγγίγματα, ματιές,
ψυχές που γίνονται ένα…,
στο παραζάλισμα των ψευδαισθήσεων!
Κάθε λέξη, είναι πληγή που δεν κλείνει,
μαχαιριά που δεν επουλώνεται!
Σαν συντετριμμένος θαυμαστής…
σ’ ένα ψέμα που συντελείται….
ικετεύεις και λες….
” Εγώ πάντως σ’ αγαπώ ! ” Β.Γ

Από προσωπική συλλογή 2013

Πίσω από τη μάσκα
τι άραγε υπάρχει;
Χαμόγελο, θλίψη ή σαρκασμός;
Η μάσκα ηδονικά, σου χαρίζει τη ψευδαίσθηση του τίποτα,
του κενού και της αβάσταχτης αλήθειας!
Το αληθινό δεν αντέχει να σταθεί.
Η αλήθεια σε κύκλωσε.
Δεν μπορείς πλέον να κρυφτείς ,πίσω από μία μάσκα!
Σου ‘φερε το κενό στα μάτια
και μια εκκωφαντική σιωπή!
Ψάχνεις μια αιτία να δεις,
γιατί κρύβεις την αλήθεια σου
και ξεχυλίζεις το ψευδές!
Μα…για στάσου….
πίσω από τη μάσκα…..κλαίς; Β.Γ
Βούλα Γκάντσιου Συλλογή 2014

 

Είσαι πολύ μεγάλος….Άνθρωπε,
γιατί γεννήθηκες μεγάλος….
αλλά δεν το εκτίμησες!
Ήθελες να είσαι για πάντα μικρός,
για να θεωρείς άλλους πιο μεγάλους….
και πιο πάνω από εσένα, για να τους προσκυνάς!
Επινόησες τους μεγάλους….
και εσύ τους έδωσες αξία….Άνθρωπε
και τους χειροκροτείς!
Τους ανέβασες στο βάθρο και τους έδωσες εξουσία!
Παρέμεινες μικρός Άνθρωπε, γιατί εσύ το θέλησες!
Σκότωσες τους σοφούς ή τους εξοστράκισες,
γιατί σου είπαν πόσο μεγάλος είσαι!
Μα εσύ είδες τη γύμνια σου και φοβήθηκες!
Έβαλες στον σταυρό τον Χριστό…..
και άφησες τον Ιούδα που τον πρόδωσε!
Πίστεψες στο μίσος και όχι στην Αγάπη!
Έδιωξες από κοντά σου, όσους σου είπαν….
ότι έχεις μεγάλη αξία….Άνθρωπε….
γιατί δεν ήξερες τι να την κάνεις! Β.Γ

Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.

Δεν ζεί όποιος….γυρίζει την πλάτη στον έρωτα!
Όποιος φοβάται το πάθος, όπως την φλόγα μη τον κάψει!
Δεν ζεί όποιος…δεν κάνει όνειρα!
Όποιος φοβάται να ρισκάρει και θέλει τη σιγουριά του βέβαιου!
Δεν ζεί όποιος… δεν κάνει λάθη, γιατί δεν κάνει τίποτα!
Όποιος δεν μαθαίνει, γιατί πιστεύει ότι τα ξέρει όλα!
Δεν ζεί όποιος…δεν φύτεψε ένα λουλούδι, δεν απόλαυσε ένα ηλιοβασίλεμα!
Όποιος δεν άγγιξε την ψυχή κάποιου που λέει ότι αγάπησε!
Δεν ζεί όποιος….δεν έκλαψε πίσω από έναν έρωτα!
Όποιος δεν είδε την ελπίδα στα μάτια ενός παιδιού!
Δεν ζεί όποιος….υπομένει ένα λάθος και δεν γυρίζει σελίδα!
Όποιος δεν μαθαίνει από τα λάθη του!
Δεν ζεί όποιος….δεν φτάνει στο τέλος της σκέψης του!
Όποιος δεν έκανε ένα παραμύθι και να μπει σ’ αυτό! Β.Γ

Από την συλλογή της Γκάντσιου Βούλας.2013

Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.

Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο.

Σ’ ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά,
ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου
που το γλείφω και γεύομαι την αρμύρα του. 
Kοιτάζω τον ασβέστη αντικρύ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας.
Λίγο πιο ψηλά το ταβάνι με τα δοκάρια.
Πιο χαμηλά την κασέλα όπου έχω αποθέσει όλα μου τα υπάρχοντα:
δυο παντελόνια, τέσσερα πουκάμισα, κάτι ασπρόρουχα.
Δίπλα, η καρέκλα με την πελώρια ψάθα. Xάμου, στ’ άσπρα και μαύρα πλακάκια, τα δυο μου σάνταλα.
Έχω στο πλάι μου κι ένα βιβλίο.
Γεννήθηκα για να ‘ χω τόσα.
Δεν μου λέει τίποτε να παραδοξολογώ.
Aπό το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε.
Mόνο που ‘ ναι πιο δύσκολο.
Kι από το κορίτσι που αγαπάς επίσης φτάνεις, αλλά θέλει να ξέρεις να τ’ αγγίξεις οπόταν η φύση σού υπακούει.
Kι από τη φύση – αλλά θέλει να ξέρεις να της αφαιρέσεις την αγκίδα της….

Ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη

Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.
Βούλα Γκάντσιου

AΚΟΥΣΕ!
Άκουσε κάποια στιγμή…
αυτά που δεν άκουσες ποτέ!
Μόνο τις κραυγές ακούς, άκουσε και τους ψιθύρους!
Ίσως έχουν πιο πολλά να σου πούνε,
από τη γοητεία του δήθεν!
Άκουσε το ψιθύρισμα τ’ ανέμου,
πάνω στα κύματα της ματαιοδοξίας σου!
Στο τραγούδι των πουλιών, ψάξε τις νότες…
να συνθέσεις το ακατόρθωτο!
Στο θρόισμα των φύλλων πλέξε τα όνειρα σου!
Άκουσε τα λόγια που σου λένε,
τα δακρυσμένα μάτια!
Αυτά που δεν λένε τα χαμόγελα…άκου!
Άκουσε τις φωνές των ανεκπλήρωτων” θέλω” σου!
Τις σκέψεις που σαν μελωδία….
κρατούν συντροφιά τη μοναξιά σου!
Άκουσε όσα περισσότερα μπορείς
που οι άλλοι δεν ακούνε!
Κάνει πολύ θόρυβο το ” τίποτα”
και δεν ακούς το ουσιαστικό!
Στην τελική, βγάλε μια κραυγή…
μήπως ησυχάσουν κάποια στόματα
και ακουστούν οι ψίθυροι! Β.Γ

Από την συλλογή της Βούλας Γκάντσιου.

Δεν βολεύομαι με λιγότερο ουρανό…
με λιγότερο φως από τον ήλιο!
Βαρέθηκα την ομίχλη να μου στερεί τη θέα!
Θέλω την περπατησιά μου να την φέγγει το φεγγάρι!
Δεν βολεύομαι…αν δεν κάνω μακροβούτια σε μεγάλες θάλασσες! Β.Γ
Βούλα Γκάντσιου 2014

Άσε με να παίξω λίγο ακόμα…
τώρα είμαι μέσα σ’ ένα παραμύθι!
Στις δώδεκα θα έρθει η αλήθεια!
Μερικές φορές με φοβίζει…
είναι καλύτερο το ψέμα…
με κάνει και χαμογελώ !
Να δες…χαμογελώ !
Χθες είχα παρέα την αλήθεια…
και πάλι μ’ έκανε να κλάψω! Β.Γ

Από τη συλλογή της Βούλας Γκάντσιου 2013

Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.

Δεν ζεί όποιος….γυρίζει την πλάτη στον έρωτα!
Όποιος φοβάται το πάθος, όπως την φλόγα μη τον κάψει!
Δεν ζεί όποιος…δεν κάνει όνειρα!
Όποιος φοβάται να ρισκάρει και θέλει τη σιγουριά του βέβαιου!
Δεν ζεί όποιος… δεν κάνει λάθη, γιατί δεν κάνει τίποτα!
Όποιος δεν μαθαίνει, γιατί πιστεύει ότι τα ξέρει όλα!
Δεν ζεί όποιος…δεν φύτεψε ένα λουλούδι, δεν απόλαυσε ένα ηλιοβασίλεμα!
Όποιος δεν άγγιξε την ψυχή κάποιου που λέει ότι αγάπησε!
Δεν ζεί όποιος….δεν έκλαψε πίσω από έναν έρωτα!
Όποιος δεν είδε την ελπίδα στα μάτια ενός παιδιού!
Δεν ζεί όποιος….υπομένει ένα λάθος και δεν γυρίζει σελίδα!
Όποιος δεν μαθαίνει από τα λάθη του!
Δεν ζεί όποιος….δεν φτάνει στο τέλος της σκέψης του!
Όποιος δεν έκανε ένα παραμύθι και να μπει σ’ αυτό! Β.Γ

Από την συλλογή της Γκάντσιου Βούλας.2013

Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.

Γερνάω μαμά….και φοβάμαι…!
Όχι για τις ρυτίδες, που χαρακώνουν βαθιά το πρόσωπο μου,
ούτε για τα λάθη που κάνω και ξανακάνω!
Αλλά για το νου, που ίσως σαλέψει…
γι’ αυτά που δεν έζησα,
για τους τόπους που δεν πήγα,
γι’ αυτά που δεν έμαθα,
για τα βιβλία που ποτέ δεν τελείωσα,
για τους ανθρώπους που δεν γνώρισα…
και δεν άκουσα τις σκέψεις τους!
Για τον έρωτα που δεν ένιωσα…,
για τα λόγια αγάπης που δεν είπα!
Για τη φλόγα…στα μάτια του να με κοιτούν που δεν είδα!
Για τον ουρανό που δεν μου χάρισαν!
Για κείνο το ταξίδι που σου ‘λεγα, θυμάσαι…να βρω τα χαμένα μου όνειρα;
Για όλα αυτά φοβάμαι, μήπως και δεν προλάβω….!
Ακόμα και συ…βρε μαμά…δεν μπορείς να με κάνεις να μη φοβάμαι…,
γιατί έφυγες πολύ μακριά…και δεν μ’ ακούς! Β.Γ
Αφιερωμένο στην μητέρα μου που δεν υπάρχει πια!
Από την συλλογή της Βούλας Γκαντσιου 2013

Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.

Βούλα Γκάντσιου
12 Απριλίου 2015 ·

Πόσο εύκολα γυρίζει ο διακόπτης που αλλάζει τα συναισθήματα μου!!!! 
Από τη χαρά, στη λύπη, στην ενοχή, στις τύψεις και μετά πάλι στη χαρά και μετά πάλι τα δάκρυα να ξεπλένουν τη θλίψη μου, για το άδικο και τον πόνο των γενναίων, που με πείσμα γαντζώνονται στη ζωή και θέλουν να την κερδίσουν!
Είναι όλοι αυτοί οι αξιοπρεπείς που δεν λυγίζουν και ας μην έχουν νερό και τροφή. Ελπίζουν και περιμένουν, ότι ο ήλιος αύριο θα ανατείλει για όλους!!!
Λυπάμαι και θυμώνω για τ’ άδικα της ζωής….και μετά αλλάζω εικόνα και σκουπίζω τα μάτια μου από τα δάκρυα και ξεχνώ γιατί δάκρυσα!
Είναι τόσα πολλά τα άδικα, είναι τόσοι πολλοί που πεινούν, είναι τόσοι πολλοί που πονούν, και επειδή δεν θέλω να πονώ….σκέφτομαι, ότι όσο και να λυπάμαι δεν μπορώ να αλλάξω τον κόσμο.!!!!
Ξεχνώ τις τύψεις μου και γυρίζω το πρόσωπο από την θλίψη, γιατί δεν μου πάει το κλάμα και με κάνει δυσάρεστη στους ευτυχισμένους!!!!!!
Μπορεί να έβαλα τη μάσκα με το χαμόγελο, αλλά δεν ξεχνώ ότι κάποιοι κλαίνε!!!! Β.Γ
” Βούλα Γκάντσιου 2015 “

Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.

“Σώπα μη μιλάς” !!!
Καθημερινά έρχεται στο νου μου μία φράση “Σώπα μη μιλάς” !!! “Τι σε νοιάζει; Εσύ θ’ αλλάξεις τον κόσμο;”
Τόσα χρόνια μου έγινε βίωμα και έχω καταπιεί τη γλώσσα μου!
Τελείως τυχαία μου βγαίνει η γλώσσα, όταν θα χρειαστεί να μιλήσω για τον καιρό, για ποιο ζώδιο ταιριάζει με ποιο, να κατηγορήσω όποιον είναι διαφορετικός, να μιλήσω για θέματα ανώδυνα! Πρέπει να μιλώ την ίδια γλώσσα που μιλούν όλοι! Πως να τολμήσω να είμαι διαφορετική από το πλήθος; Μου λένε πως ” αν ξεχωρίσω από το πλήθος θα με φάει το κατεστημένο” και φοβάμαι όπως όταν ήμουν μικρή που μου ‘λεγαν πως ” όποιο πρόβατο φύγει από το κοπάδι το τρώει ο λύκος.”
Παρ’ ότι δεν ήμουν πρόβατο, φοβόμουν όμως το λύκο και από νωρίς είχα αντιληφθεί ότι κάτι κακό θα συνέβαινε αν ήμουν διαφορετική από τα άλλα παιδιά. Δεν μπορούσα να μιλήσω στην απαίσια γειτόνισσα που με μαρτυρούσε στον πατέρα μου, όταν μ’ έβλεπε να μιλώ με κάποιο αγόρι. “Σώπα παιδί μου μη μιλάς μου ‘λεγε η μάνα μου” όταν με μάλωνε ο πατέρας μου.” Σώπα παιδί μου μη μιλάς” όταν με μάλωνε η δασκάλα γιατί την ώρα των θρησκευτικών της είπα ότι αυτά είναι υποκριτικά!
” Σώπα παιδί μου, σώπα, άθεη είσαι, δεν είσαι χριστιανή;” Θα έπρεπε να πηγαίνω στην εκκλησία και να πιστεύω όλα όσα άκουγα και να μη μιλώ!
Δεν μου άρεζε το εκπαιδευτικό σύστημα, γιατί δεν μαθαίναμε, αλλά παπαγαλίζαμε αλλά ” μη μιλάς, εσύ θα το αλλάξεις;” Έβλεπα, άκουγα αλλά σώπαινα . Ήμουν πολύ θλιμμένη, για όλα αυτά που συνέβαιναν γύρω μου, αλλά δεν μπορούσα να κάνω κάτι, αλλά ούτε να μιλήσω! ” Γιατί να γίνεις εσύ κακιά, θέλεις να σε απομονώσουν και να είσαι το μαύρο πρόβατο;” Δεν με πείραζε να είμαι το μαύρο πρόβατο αλλά, θα ήμουν κατώτερο από τα λευκά πρόβατα και θα εκτόνωναν το ρατσισμό τους επάνω μου! Όταν πέρασα στο πανεπιστήμιο έβλεπα τις αμαρτωλές ενέργειες από τους καθηγητές αλλά ” μη μιλάς, ποτέ δεν θα πάρεις πτυχίο στα χέρια σου! ” Οι καθηγητές για να με περάσουν ήθελαν να μου κάνουν ιδιαίτερα, “αλλά μη μιλάς !” Όταν μετά τα ιδιαίτερα που μου κάναν οι καθηγητές πήρα το πτυχίο, βρήκα δουλειά στο δημόσιο. Εκεί έχασα τελείως τη φωνή μου απ’ αυτά που έβλεπα και δεν μιλούσα! Όλοι ” μη μιλάς εσύ θ’ αλλάξεις νοοτροπία χρόνων;” “Αν δουλεύεις εσύ, όλοι οι άλλοι θα σε μισήσουν.” Γίνε σαν αυτούς και μη μιλάς! ” Όταν βλέπεις παιδιά να πεινάνε, πάλι δεν μιλάς, γιατί ” είσαι πολύ φτωχή να ταίσης τόσα παιδιά! Ας τα ταίσουν οι πλούσιοι και τα πλούσια κράτη,” σου λένε! Μη μιλάς απ’ εδώ, μη μιλάς απ’ εκεί, μη μιλάς στον καθηγητή, μη μιλάς στον άντρα που σε κακοποιεί, μη μιλάς στον εργοδότη , γιατί θα χάσεις τη δουλειά σου, μη μιλάς για όλα αυτά που βλέπεις γύρω σου, για τον πολιτικό που τ’ αρπάζει, γιατί ” δεν θα βρίσκεις δουλειά,” “ή θα σε κατηγορήσουν και θα χάσεις τη δουλειά σου, οπότε δεν μιλάς! ” Αλλά αν δεν μιλώ τι τη θέλω τη φωνή μου; Έχω μόνο τα χέρια για να μουτζώνω και τα πόδια για να κλωτσώ! Αλλά…. μόλις μου ήρθε πάλι η φωνή μου που είναι πιο ισχυρό όπλο από τα χέρια και τα πόδια!!!! Μ Ι Λ ΑΩΩΩΩΩΩ!!!!!!!!!! και θα μιλάω πάντα σε ότι με πληγώνει, σε ότι με θυμώνει, σε ότι κάνει να κλαίει ένα παιδί!!!! Β.Γ
Βούλα Γκάντσιου Μάρτιος 2015

Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.
Όλα είναι στη μετριότητα τελικά!
Δεν την θέλω την μετριότητα!
Θέλω το απόλυτο..,θέλω το τέλειο!
Γιατί είμαστε πλασμένοι για το τέλειο! Β.Γ

Βούλα Γκάντσιου Συλλογή 2013

Όμορφος μήνας ο Σεπτέμβρης!
Αρχή Φθινοπώρου με τις μελαγχολικές η τις αισιόδοξες μέρες του, που το βρεγμένο χώμα …μυρίζει νοσταλγία, που το χορτάρι… έχει εκείνες τις δροσοσταλίδες το πρωί…. που νομίζεις ότι είναι δάκρυα του αποχαιρετισμού από το καλοκαίρι που φεύγει…..
Σε λίγο η γη θα φορέσει τα χρυσαφιά της…ίσως για να μη νομίζουμε…. ότι κλαίει που χάνει τον ήλιο που τη ζεσταίνει!
Μα έχει αυτό το γκρί και το κόκκινο ο ουρανός της…
που αντανακλά στη θάλασσα και ντύνει τα κύματα ! Β.Γ 

Βούλα Γκάντσιου 2014 Συλλογές

Δεν βολεύομαι με λιγότερο ουρανό…
με λιγότερο φως από τον ήλιο!
Βαρέθηκα την ομίχλη να μου στερεί τη θέα!
Θέλω την περπατησιά μου να την φέγγει το φεγγάρι!
Δεν βολεύομαι…αν δεν κάνω μακροβούτια σε μεγάλες θάλασσες! Β.Γ
Βούλα Γκάντσιου 2014 

 

Θετική Προπόνηση Ψυχολογίας και Προπόνηση Ζωής: Πώς Διαφέρουν;

Θετική Προπόνηση Ψυχολογίας και Προπόνηση Ζωής: Πώς Διαφέρουν;

Το να μοιράζεσαι σημαίνει ότι νοιάζεσαι.

Θετική Προπόνηση Ψυχολογίας και Προπόνηση Ζωής: Πώς Διαφέρουν

Εάν έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς η θετική ψυχολογία και η προγύμναση ζωής διαφέρουν, σίγουρα δεν είστε μόνοι. Οι ορισμοί των επιφανειακών επιπέδων δεν κάνουν πραγματικά μεγάλη δουλειά να διακρίνουν αυτές τις 2 πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις προς την ευημερία.

Ωστόσο, αυτό που είναι ακόμη πιο περίεργο από τις έντονες διαφορές τους είναι το πόσο ισχυρή είναι η θετική ψυχολογία και η προγύμναση της ζωής όταν χρησιμοποιούνται σε αρμονία. Προκειμένου να κατανοήσουμε πραγματικά πώς συγκρίνονται αυτά τα 2, ας αρχίσουμε με την καλύτερη κατανόηση του τι πραγματικά συνεπάγεται.

“Κάθε άτομο έχει τόσο μεγάλη δύναμη μέσα στον εαυτό του που πρέπει να αφήσει έξω. Μερικές φορές χρειάζεται μόνο μια μικρή ώθηση, μια μικρή κατεύθυνση, μια μικρή υποστήριξη, μια μικρή προπόνηση και τα μεγαλύτερα πράγματα μπορούν να συμβούν. ”

– Πιτ Κάρρολ

Κατεβάστε τον τροχό της ζωής (PDF) δωρεάν

Τροχός της ζωήςΜάθετε πώς μπορείτε να αξιολογήσετε με ακρίβεια την ικανοποίηση της ζωής σας (πελάτη) σε όλους τους τομείς ζωής

  • Μέχρι στιγμής, εύκολη στην ανάγνωση και την εκτύπωση ( PDF σε 9 σελίδες )
  • Γραπτή από ακαδημαϊκούς, 100% με βάση την επιστήμη
  • Περιλαμβάνει τον οπτικό «Τροχός της Ζωής» + πώς να το εφαρμόσετε

 

Ναι, παρακαλώ στείλτε μου τον Τροχό της Ζωής

Οι ρίζες του προγύμνασης εντοπίστηκαν πίσω στη δεκαετία του 1940, αλλά μόνο στη δεκαετία του 1980 το πεδίο άρχισε να στέκεται μόνο του.

Τα τελευταία χρόνια, η προγύμναση έγινε διαδεδομένη στην κοινωνία μας. Αρχικά, που χρησιμοποιείται σε αθλήματα και οργανισμούς, η προπόνηση δεν περιορίζεται πλέον σε Ολυμπιακούς αθλητές ή κορυφαία στελέχη μεγάλων οργανισμών.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι για να μπορέσουν να ζήσουν με επιτυχία με τους δικούς τους όρους, η στήριξη ενός προπονητή για καθοδήγηση και ανατροφοδότηση είναι μια έξυπνη στρατηγική.

Και μαθήματα και προγράμματα προγύμνασης εντείνονται και πληρούν τις απαιτήσεις και τα υψηλότερα πρότυπα για την κατάρτιση.

Επί του παρόντος, οι προπονητές και οι επίδοξοι προπονητές μπορούν να παρακολουθήσουν μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών που προσφέρονται από πανεπιστήμια σε ορισμένες χώρες.

Τι ακριβώς είναι η καθοδήγηση;

“Το coaching ξεκλειδώνει τις δυνατότητες ενός ατόμου να μεγιστοποιήσει τη δική του απόδοση. Τους βοηθά να μάθουν και όχι να τους διδάσκουν. ”

– Τιμότι Γκάλγουε

Το Coaching είναι μια εμπιστευτική και εμπιστευτική σχέση μεταξύ ενός πελάτη που θέλει να:

  • Βελτιώστε μια συγκεκριμένη περιοχή της ζωής του
  • Βελτιστοποιήστε την απόδοσή του και επιτύχετε συγκεκριμένους στόχους
  • Αποκτήστε σαφήνεια και σαφή πορεία δράσης τι είναι η προπόνηση θετική ψυχολογία προγύμναση
  • Έχει ένα θέμα που θέλει να αποτρέψει από το να γίνει ένα πλήρες πρόβλημα

 

Και ένας εξειδικευμένος επαγγελματίας που:

  • Πιστεύει στον πελάτη να κρατήσει τις απαντήσεις στις ερωτήσεις του
  • Πιστεύει ότι είναι δυνατή η αλλαγή και ο πελάτης είναι υπεύθυνος για τις ενέργειές του
  • Προσφέρει σαφήνεια και διορατικότητα στις τρέχουσες συνθήκες και το επιθυμητό αποτέλεσμα
  • Παρέχει ισχυρές αξιολογήσεις, ερωτήσεις και εργαλεία που διευκολύνουν την ευαισθητοποίηση και την αίσθηση της κατεύθυνσης

 

Εν κατακλείδι, η προγύμναση είναι μια συνεχής διαδικασία ανάμεσα σε 2 άτομα (ή περισσότερα στην περίπτωση της ομάδας προγύμνασης), η οποία βασίζεται σε μια βάση εμπιστοσύνης για την οικοδόμηση συνειδητοποίησης, δεξιοτήτων και ένα σχέδιο δράσης που επιτρέπει την επιθυμητή μεταμόρφωση να ζωντανέψει.

Πρόκειται για την αναβάθμιση του καλύτερου σε ανθρώπους και την ενθάρρυνσή τους να δράσουν στο δυναμικό τους.

Διαφορά μεταξύ καθοδήγησης και θεραπείας

“Οι πελάτες έρχονται στη θεραπεία ή προγύμναση που θέλουν να αλλάξουν και και τα δύο επαγγέλματα υποθέτουν ότι θα υπάρξει σημαντική αλλαγή με την πάροδο του χρόνου”

– Χέιντεν και Ουίτουρθ

Θετική ψυχολογία έναντι προπόνηση ζωήςΗ προγύμναση και η θεραπεία είναι διαφορετικές από πολλές απόψεις και είναι σημαντικό να σχεδιάσουμε μια σαφή γραμμή μεταξύ τους.

Η θεραπεία είναι, γενικά, για τους ανθρώπους που ασχολούνται με ένα ψυχολογικό ζήτημα που υπονομεύει την ικανότητά τους να λειτουργούν με υγιείς και προσαρμοστικούς τρόπους. Η εστίαση είναι αναδρομική και περιλαμβάνει την αποκατάσταση ζημιών από προηγούμενες εμπειρίες.

Ο εντοπισμός και η θεραπεία διαταραχών και παθολογιών και η ανακούφιση των συμπτωμάτων μέσω συμπεριφορικών, γνωστικών ή αναλυτικών παρεμβάσεων είναι το εύρος της θεραπείας.

Coaching, από την άλλη πλευρά, έχει μια παρούσα / μελλοντικό προσανατολισμό, εστιάζει στους στόχους και τα επιθυμητά αποτελέσματα, αντλεί από το δυναμικό, του πελάτη δυνάμεις και τις δεξιότητες για να μεγιστοποιήσει την εκπλήρωση στη ζωή και την εργασία .

Παρόλο που και οι δύο προσεγγίσεις βασίζονται στην ανάπτυξη ευαισθητοποίησης και αναπτυξιακών θεμάτων, η θεραπεία βασίζεται στην συνειδητοποίηση των εμπειριών του παρελθόντος για να επιφέρει επούλωση στο παρόν και η προπόνηση ρίχνει φως σε αόρατες δυνατότητες και δυνατά σημεία, συνδέοντας έτσι την ευαισθητοποίηση με τη δράση.

Για ποιόν είναι?

Ως εκ τούτου, η καθοδήγηση είναι για τους υγιείς και λειτουργικούς ανθρώπους που επιδιώκουν την αλλαγή στη ζωή τους που θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη εκπλήρωση τόσο προσωπικά όσο και επαγγελματικά.

Τύποι προγύμνασης

Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι διαφορετικοί τύποι προγύμνασης από ό, τι μπορούμε να παρακολουθούμε, μπορείτε να βρείτε τα πάντα, από προπονητές αυτοεκτίμησης, προπονητές ευεξίας , μέχρι προπονητές χρονολόγησης και επικοινωνίας.

Βασικά, αυτοί οι επαγγελματίες ειδικεύονται σε ένα δεδομένο θέμα όπου μπορούν να φτάσουν σε μια θέση ατόμων με τις ίδιες ανάγκες και επιθυμίες, αντιμετωπίζοντας τους με βαθιά γνώση.

Πριν από δύο χρόνια, η προπόνηση ουσιαστικά χωρίστηκε σε 2 κατηγορίες:

  • Προπονητική ζωή
  • Επιχειρηματική καθοδήγηση

Τύποι προγύμνασης

Οι προπονητές της ζωής θα ασχολούνταν με πελάτες που επιθυμούσαν να ενισχύσουν μια πτυχή της προσωπικής τους ζωής. Και οι επαγγελματίες προπονητές, αντλώντας από τη δική τους επιχειρησιακή εμπειρία, θα προσφέρουν καθοδήγηση και ιδέες σε πελάτες που αναζητούν αλλαγή ή βελτίωση της απόδοσης της εργασίας τους.

Προπονητική Ψυχολογία και Προπονητική Θετική Ψυχολογία

Το πεδίο της προπόνησης είναι ακόμα πρόσφατο και κάπως άκυρο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι αρκετά εύκολο για οποιονδήποτε να αποκαλείται προπονητής.

Ακόμη και με την κατάρτιση προγύμνασης, ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς τους επαγγελματίες δεν έχουν πτυχίο ψυχολογίας ή επιστημών συμπεριφοράς. Αποτέλεσμα ενός πεδίου που δεν διέθετε μια σταθερή βάση επιστημονικής έρευνας.

Τόσο η ψυχολογική καθοδήγηση όσο και η θετική ψυχολογική καθοδήγηση είναι προσεγγίσεις που προέρχονται από την ψυχολογική θεωρία και οι επαγγελματίες των κλάδων αυτών εκπαιδεύονται είτε στην ψυχολογία είτε στην θετική ψυχολογία, ενημερώνοντας την εργασία τους με την έρευνα του πεδίου.

“Οι ψυχολόγοι έχουν την μεγαλύτερη κατάρτιση οποιουδήποτε επαγγέλματος στην κατανόηση του ανθρώπινου κινήτρου, της συμπεριφοράς, της μάθησης και της αλλαγής και εάν έχουν κάνει κλινική εργασία, έχουν μια βαθιά εμπειρία ενός προς ένα πολύ μεγαλύτερη από αυτή των ανθρώπων που δεν είναι επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Το coaching είναι στην πραγματικότητα ένα μεγάλο σετ με αυτό που οι περισσότεροι από εμάς ήδη το κάνουμε ».

– Jeffrey E. Auerbach

Η ψυχολογική καθοδήγηση χρησιμοποιεί την επιστήμη της ψυχολογίας με πρακτικούς τρόπους που υποστηρίζουν τους πελάτες για τη δημιουργία επιτυχίας και ευημερίας στην προσωπική και επαγγελματική τους ζωή.

Η θετική ψυχολογική καθοδήγηση χρησιμοποιεί την επιστήμη της ευημερίας και των εκτιμήσεων και παρεμβάσεων που βασίζονται στην έρευνα για να επιτύχει μεγαλύτερη ικανοποίηση και εκπλήρωση στη ζωή.

Τα οφέλη του Coaching

Μία από τις αλλαγές που παρατηρήθηκαν τα τελευταία χρόνια είναι ότι υπάρχει σήμερα ένα ισχυρό ερευνητικό πλαίσιο που δείχνει τα αποτελέσματα και τα οφέλη που προκύπτουν από μια διαδικασία καθοδήγησης.

Δεν χρειάζεται πλέον να βασιζόμαστε αποκλειστικά στις εμπειρίες των πελατών και, αντ ‘αυτού, μπορούμε πραγματικά να βασιστούμε στην επιστήμη για να παράσχουμε δεδομένα που αποδίδουν την αποτελεσματικότητα της προπόνησης και τα διάφορα εργαλεία που χρησιμοποιούνται.

Οι μελέτες δείχνουν ότι η προπόνηση:

  • Έχει σημαντικό αντίκτυπο στη συνολική ικανοποίηση από τη ζωή
  • Είναι μια αποτελεσματική προσέγγιση για την επίτευξη του στόχου και την προσωπική ανάπτυξη
  • Βοηθάει τους πελάτες να γίνουν πιο αποτελεσματικοί, διδάσκοντάς τους πώς να θέσουν συγκεκριμένους, μετρήσιμους στόχους και να τους κατανέμουν σε διαχειρίσιμα βήματα
  • Είναι μια αποτελεσματική στρατηγική στην οποία οι συνεργατικές προσπάθειες βοηθούν τον πελάτη να εντοπίσει και να αναλάβει δράση για τη δημιουργία αλλαγής στη ζωή του
  • Η ερώτηση με προκλητικές ερωτήσεις ενθαρρύνει τον πελάτη να αναζητήσει νέους τρόπους να βρει λύσεις και φαίνεται να είναι ένα βασικό στοιχείο στην αποτελεσματική καθοδήγηση

Τα οφέλη του Coaching

Life Coaching

Αξίζει να σημειωθεί ότι η προγύμναση ζωής είναι μια άκρως ανεξέλεγκτη βιομηχανία και δεν υπάρχει τυποποιημένη μορφή προγύμνασης. Ως εκ τούτου, υπάρχουν διαφορετικές σχολές πρακτικής και όλοι έχουν ένα μοναδικό στυλ προγύμνασης, οπότε θα περιγράψω απλώς την προπόνηση ζωής σε υψηλό επίπεδο.

Η προγύμναση ζωής βασίζεται γενικά στην πεποίθηση ότι ένα άτομο έχει τις λύσεις στις πιό πιεστικές ερωτήσεις και τις προκλήσεις που υπάρχουν σε αυτό – ο ρόλος του προπονητή είναι να βοηθήσει έναν πελάτη να αποκαλύψει τις ίδιες αυτές τις λύσεις. Μέσα από τη διεκδίκηση των σωστών ερωτημάτων, την πρόβλεψη και την αντικειμενική προοπτική και την εξυπηρέτηση των πηγών λογοδοσίας, οι προπονητές βοηθούν τους ανθρώπους να αφαιρέσουν τους προσωπικούς τους περιορισμούς για να φθάσουν στο πραγματικό τους δυναμικό.

Οι προπονητές βοηθούν τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν και να σπάσουν τους ανεπιθύμητους αρνητικούς κύκλους συμπεριφοράς που κυβερνούν τη ζωή τους και τους εξουσιοδοτούν να επιλέξουν πώς θέλουν να ζήσουν. Τέλος, οι πελάτες συχνά οδηγούν τη διαδικασία καθοδήγησης.

Ο πελάτης θέτει τους στόχους που θέλουν να επιτύχουν και καθοδηγείται από τον προπονητή τους να βρουν τις κατάλληλες ενέργειες για να επιτύχουν τους στόχους τους μέσα τους. Το coaching είναι μια αναπτυσσόμενη βιομηχανία και έχει εφαρμογές σε πολλούς τομείς, όπως οι επιχειρήσεις, οι σχέσεις, η υγεία, η εύρεση σκοπού και πολλά άλλα. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένα πεδίο που δεν μπορεί να προσθέσει η προπονητική ζωή, συμπεριλαμβανομένης της θετικής ψυχολογίας.

Θετική Ψυχολογία

Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με τη θετική ψυχολογία, θα συνιστούσα ιδιαίτερα να διαβάσετε αυτό το άρθρο, το οποίο παρέχει μια πολύ χρήσιμη εισαγωγή στο πεδίο – κάντε κλικ  εδώ .

Με λίγα λόγια, η θετική ψυχολογία επιδιώκει να καταλάβει τι αποτελεί τον βέλτιστο τρόπο ζωής και χρησιμοποιεί επεμβάσεις με βάση την έρευνα για να βοηθήσει τους ανθρώπους να ζήσουν ευχάριστες, ουσιαστικές και αφοσιωμένες ζωές. Βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον εντοπισμό των ισχυρών και των αρετών των ατόμων και στην προαγωγή τους.

Η μελέτη της θετικής ψυχολογίας επέτρεψε την ανακάλυψη και την επικύρωση πολλών πρακτικών που είναι γνωστό ότι βοηθούν στην επίτευξη μιας βέλτιστης ζωής. Για παράδειγμα, γράφοντας τα πράγματα που είστε ευγνώμονες σε ένα εβδομαδιαίο περιοδικό έχει αποδειχθεί ότι ενισχύει τα θετικά συναισθήματα και συχνά συνιστάται από θετικούς επαγγελματίες ψυχολογίας.

Η κατανόηση των αρχών της θετικής ψυχολογίας μπορεί να εφαρμοστεί σε πολλές βιομηχανίες όπως η εκπαίδευση, η διαβούλευση, η έρευνα, ο νόμος, και, μαντέψατε, προγύμναση.

θετική ψυχολογία coaching coaching

Συγκρίνοντας τους Δύο

Θα παραδεχτώ ότι ο τίτλος αυτού του άρθρου παραβιάζει το γεγονός ότι η θετική ψυχολογία και η προγύμναση της ζωής έχουν πραγματικά ένα κοινό κομμάτι. Πρωτίστως, και οι δύο λειτουργούν από την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι είναι βασικά υγιείς, επινοητικοί, και παρακινημένοι να μεγαλώσουν (MentorCoach).

Και οι δύο λειτουργούν με υγιή άτομα και δεν προσπαθούν να καλύψουν το ρόλο της θεραπείας. Επιπλέον, κανένας από αυτούς δεν προάγει την παραβίαση αρνητικών συναισθημάτων σε τυφλή αναζήτηση συνεχούς ευτυχίας. Και οι δύο αναγνωρίζουν την αξία των αρνητικών συναισθημάτων  και την χρησιμοποιούν για την προώθηση της ατομικής ανάπτυξης.

Επιπλέον, δίνουν έμφαση στην προσωπική και επαγγελματική ανάπτυξη. Προσπαθούν να συμβάλουν στην αυτογνωσία ενός ατόμου, ώστε να μπορούν να ζήσουν μια ζωή μεγαλύτερης εκπλήρωσης.

Αν και δεν αποτελεί μέρος της ρητής δήλωσης αποστολής, η προγύμναση οδηγεί συχνά στις ίδιες βέλτιστες καταστάσεις της απόλαυσης, εκπλήρωσης και δέσμευσης ζωής, για τις οποίες επιδιώκεται η θετική ψυχολογία. Ωστόσο διαφορά μεταξύ θετικής προπόνησης ψυχολογίας και προγύμνασης ζωής, οι μέθοδοι για την επίτευξη αυτού του αποτελέσματος μπορεί συχνά να διαφέρουν.

Μια από τις πεποιθήσεις της καθοδήγησης είναι ότι οι άνθρωποι έχουν τις απαντήσεις για να επιτύχουν τους δικούς τους στόχους και ότι οι απαντήσεις πρέπει να προέρχονται από μέσα. Εναλλακτικά, η θετική ψυχολογία βασίζεται στην έρευνα που έχει αποδείξει αποτελέσματα για μεγάλο αριθμό ανθρώπων.

Οι επαγγελματίες της θετικής ψυχολογίας συχνά συνιστούν τις παρεμβάσεις που υποστηρίζει αυτή η έρευνα σε άτομα που επιδιώκουν να βοηθήσουν. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που προτιμούν αυτή την προσέγγιση, καθώς οι προσεγγίσεις είναι επιστημονικά επικυρωμένες και είναι πολύ πιο εύκολο να απεικονιστεί ένα σχέδιο δράσης από την αρχή.

Παρόλα αυτά, η προπονητική ζωή έχει μακρά ιστορία επιτυχίας και οι προπονητές συχνά περιλαμβάνουν την επιστήμη όταν βοηθούν τους πελάτες να μάθουν για τον εαυτό τους και όταν δίνουν προτάσεις για τρόπους να βοηθήσουν τους πελάτες να επιτύχουν τους στόχους τους.

Παρόλο που η καθοδήγηση γενικά οδηγεί μακριά από την παροχή συμβουλών, κάνει χρήση ασκήσεων για να βοηθήσει τους πελάτες να αναπτυχθούν και παρέχει ένα πλαίσιο για να τους καθοδηγήσει. Αυτή η ενσωματωτική πτυχή της καθοδήγησης σε συνδυασμό με την ευελιξία της θετικής ψυχολογίας που θα χρησιμοποιηθεί σε οποιοδήποτε τομέα, επιτρέπει στους δυο να έρθουν μαζί σε ένα όμορφο πεδίο γνωστό ως Θετική Ψυχολογία.

Θετική καθοδήγηση ψυχολογίας

Όταν συνδυάζουν τη δύναμη της διαίσθησης και της ενσωματωμένης λογοδοσίας της προπονητικής ζωής και των υποστηριζόμενων από την έρευνα λύσεων της θετικής ψυχολογίας, οι πελάτες μπορούν να επιτύχουν ισχυρή ανάπτυξη που ούτε μπορεί να προσφέρει μεμονωμένα.

Επιτρέψτε μου να παρουσιάσω ένα απλό παράδειγμα από την πρακτική μου: Ένα πολύ ισχυρό δόγμα της προπονητικής ζωής είναι ότι η συνειδητοποίηση αναπαράγει χρήσιμη αλλαγή. Αυξάνοντας τη συνείδησή σας για τις ασυνείδητες συνήθειες και τα πρότυπά σας και μαθαίνοντας να βλέπετε τη ζωή σας από μια πιο αντικειμενική προοπτική, μπορείτε να επιλέξετε πώς θέλετε να ζήσετε τη ζωή σας.

Ωστόσο, οι άνθρωποι συχνά χτυπούν ένα οδόφραγμα, καθώς συχνά δεν τους αρέσει αυτό που μαθαίνουν για τους εαυτούς τους και θα εμποδίσουν τη συνείδησή τους. Αυτό είναι όπου μου αρέσει να εισαγάγει ένα κομμάτι της θετικής ψυχολογίας.

Υπάρχουν ασκήσεις  όπως μια επιστολή αυτοσυγκέντρωσης, που επιτρέπει σε ένα άτομο να μάθει να σιωπά τον εσωτερικό κριτικό του και να παρακινεί τον εαυτό του χωρίς συνεχή κριτική. Εκπαιδεύοντας τη δική τους αυτοσυγκέντρωση μέσω θετικών ασκήσεων ψυχολογίας, οι πελάτες συχνά μπορούν να φτάσουν σε υψηλότερα επίπεδα συνειδητοποίησης χωρίς περαιτέρω οδηγίες.

Αυτό είναι μόνο μια μικρή περίπτωση του συνδυασμού προγύμνασης και ψυχολογίας, αλλά ελπίζω ότι θα βοηθήσει να καταδειχθεί πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν από κοινού. Μάθετε περισσότερα σχετικά με τη θετική συμβουλή ψυχολογίας εδώ .

Εάν το ενδιαφέρον σας προέρχεται από την επιθυμία να βοηθήσετε τον εαυτό σας ή τους άλλους, μια αναζήτηση για αλλαγή σταδιοδρομίας ή απλώς περιέργεια, δεν μπορείτε να πάτε στραβά με την προγύμναση της ζωής ή τη θετική ψυχολογία. Είναι και τα δύο πολύ ισχυρά εργαλεία και είναι απλώς θέμα προτίμησης αν προτιμάτε να χρησιμοποιήσετε το ένα ή το άλλο, ή και τα δύο.

θετικές ασκήσεις προγύμνασης ψυχολογίας

Συνέντευξη με τη Λίζα Σάνσομ: Απαντήθηκαν 12 επείγουσες ερωτήσεις

Τι είναι η θετική προπόνηση στην ψυχολογία; Πώς διαφέρει από το κανονικό coaching; Πότε μπορώ να ονομάσω τον εαυτό μου ως θετικό ψυχολόγο;

Αυτά είναι μόνο ένα ζευγάρι από τις πολυάριθμες ερωτήσεις σχετικά με τη θετική ψυχολογική προγύμναση που έχουμε πάρει τα τελευταία δύο χρόνια.

θετική ψυχολογική καθοδήγηση

Θεωρητικοί προπονητές ψυχικής υγείας και επαγγελματίες στην παγκόσμια διάσκεψη θετικής ψυχολογίας, Ιούνιος 2015, Ορλάντο, Φλόριντα

Προκειμένου να δώσουμε απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις όσο το δυνατόν, αποφασίσαμε να κάνουμε συνέντευξη από την εμπειρογνώμονα θετικής ψυχολογίας Lisa Sansom  (στη δεξιά πλευρά της εικόνας).

Όχι μόνο έχει πάρει το χρόνο να απαντήσει με περίτεχνο τρόπο σε αυτές τις ερωτήσεις, αλλά έχει παράσχει πολλούς χρήσιμους συνδέσμους με άλλους δικτυακούς τόπους που μπορείτε να εξερευνήσετε.

Μπορείτε να δώσετε έναν ορισμό της θετικής ψυχολογίας προπόνηση;

Άλλοι το έχουν ορίσει μπροστά μου. Για παράδειγμα:

“Η Προαγωγή της Θετικής Ψυχολογίας (PPC) είναι μια επιστημονικά ριζωμένη προσέγγιση για την παροχή βοήθειας στους πελάτες. να αυξήσει την ευημερία, να ενισχύσει και να εφαρμόσει τις δυνάμεις, να βελτιώσει τις επιδόσεις και να επιτύχει. πολύτιμους στόχους. Στον πυρήνα της ΔΕΗ είναι η πίστη στη δύναμη της επιστήμης για να διασαφηνίσει το καλύτερο. »
Πηγή  : Carol Kauffman, Ilona Boniwell & Jordan Silberman)

Το MentorCoach αναφέρει ότι:

“Εν ολίγοις, η θετική ψυχολογία είναι η επιστημονική μελέτη των δυνάμεων και των αρετών που επιτρέπουν στα άτομα και τις κοινότητες να ευδοκιμήσουν. Είναι ένας πλούσιος και αναπτυσσόμενος τομέας και ευθυγραμμίζεται απόλυτα με την προγύμναση: και οι δύο υποθέτουν ότι οι άνθρωποι είναι βασικά υγιείς, επινοητικοί και κίνητροι να αναπτυχθούν ».

Ουσιαστικά, θα έλεγα ότι χρησιμοποιεί τα ευρήματα της θετικής ψυχολογίας για να ενημερώσει τις τεχνικές προπόνησης, τις μεθόδους, τις νοοτροπίες και την προσέγγισή του.

Πώς διαφέρει από το κανονικό coaching;

Στην επιφάνεια, μπορεί να μην φαίνεται ή να αισθάνεται πολύ διαφορετική σε έναν πελάτη. Ωστόσο, το διαφορετικό είναι ότι ο προπονητής PP συνεχίζει τη δια βίου μάθηση του στον τομέα της θετικής ψυχολογίας με το να μείνει σε επαφή με την έρευνα, τη λογοτεχνία, τους ερευνητές και άλλους επαγγελματίες του PP.

Ο προπονητής PP προσαρμόζει επίσης τις τεχνικές προγύμνασης, τις μεθοδολογίες κτλ., Όταν ανακαλύπτονται νέα ευρήματα. Οι «τακτικοί» προπονητές μπορεί να μην είναι τόσο συνδεδεμένοι με τα εμπειρικά στοιχεία και τα ερευνητικά ευρήματα και έτσι οι τεχνικές και οι μεθοδολογίες τους μπορεί να αλλάξουν μόνο ως συνάρτηση των δικών τους εμπειριών ή να παρακολουθήσουν διασκέψεις όπου μαθαίνουν από τις εμπειρίες άλλων προπονητών δεν αλλάζουν ουσιαστικά καθόλου.

Μπορείτε επίσης να μάθετε περισσότερα σχετικά με την προπόνηση θετικής ψυχολογίας από το Ινστιτούτο Προγύμνασης .

Ένας από τους διευθυντές του Ινστιτούτου Προγύμνασης, Margaret Moore, έγραψε ένα μεγάλο άρθρο γι ‘αυτό εδώ .

U Penn MAPP βαθμό και προπονητής, Peter Berridge, έγραψε Capstone του σχετικά με το θέμα, αν ψάχνετε για περισσότερες σε βάθος πληροφορίες. Μπορείτε να το κατεβάσετε ως PDF εδώ .

Είναι ένας θετικός επαγγελματίας ψυχολογίας που ονομάζεται προπονητής PP; Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός προπονητή και ενός επαγγελματία;

Ένας προπονητής PP είναι κάποιος που κάνει προπόνηση και εκπαιδεύεται ως προπονητής. Ένας επαγγελματίας μπορεί να εφαρμόσει ευρήματα θετικής ψυχολογικής έρευνας σε άλλους τομείς, όπως η νοσηλευτική, η διδασκαλία, η κοινωνική εργασία, η θεραπεία, η γονική μέριμνα κλπ. Υπάρχουν πολλοί “θετικοί επαγγελματίες της ψυχολογίας”. Το coaching είναι ένας τομέας όπου τα άτομα μπορούν να επιλέξουν να εφαρμόσουν θετική ψυχολογία.

Ο Robert Biswas-Diener του Positive Acorn έγραψε το “βιβλίο” για τη θετική ψυχολογική προγύμναση – αξίζει να το διαβάσετε για κάθε προπονητή που θέλει να μάθει περισσότερα για τον τομέα. Ονομάζεται ‘Practicing Positive Psychology Coaching’  και με τον Ben Dean (του MentorCoach ), έγραψαν ‘Θετική ψυχολογική καθοδήγηση’ (Amazon συνδέει εδώ  και εδώ αντίστοιχα).

Πώς ένας προπονητής PP διαφέρει από έναν προπονητή ζωής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας που εφαρμόζει τις αρχές του PP;

Τώρα σπρώχνουμε πραγματικά τις τρίχες! Υποθέτω ότι θα μπορούσατε να πείτε ότι οι “αρχές” της θετικής ψυχολογίας δεν είναι ακριβώς η ίδια με την “έρευνα” της θετικής ψυχολογίας. Εάν επιστρέψουμε στο Κέντρο Θετικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας, θα δείτε αυτόν τον ορισμό της θετικής ψυχολογίας :

“Θετική Ψυχολογία είναι η επιστημονική μελέτη των δυνάμεων που επιτρέπουν σε άτομα και κοινότητες να ευδοκιμήσουν. Το πεδίο βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι άνθρωποι θέλουν να ηγηθούν σημαντικές και ικανοποιητικές ζωές, να καλλιεργήσουν ό, τι είναι καλύτερο μέσα τους και να ενισχύσουν τις εμπειρίες τους από την αγάπη, την εργασία και το παιχνίδι. »
Πηγή )

Για να είστε προπονητής PP τότε θα πρέπει να πιστέψετε “ότι οι άνθρωποι θέλουν να οδηγήσουν νόημα και να εκπληρώσουν τη ζωή τους, να καλλιεργήσουν ό, τι είναι καλύτερο μέσα τους και να ενισχύσουν τις εμπειρίες τους από την αγάπη, την εργασία και το παιχνίδι”.

Ωστόσο, είναι η εμπειρία μου ότι οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, προπονητές που είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι στον τομέα κρατούν αυτές τις πεποιθήσεις. Πριν ήξερα για το PP, διδάχθηκα ως προπονητής για να πιστέψω ότι οι άνθρωποι είναι “δημιουργικοί, επινοημένοι και ολόκληροι”. ( Συνεργάτης Coaching Amazon , Laura Whitworth). Θα έλεγα ότι αυτές οι αρχές είναι σύμφωνες με τις αρχές της ΡΡ.

Ίσως το άλλο πράγμα που είναι διαφορετικό, όπως ανέφερα παραπάνω, είναι ότι ο προπονητής PP πιστεύει επίσης να παραμείνει κοντά στην επιστήμη και να προσαρμόσει την προσέγγισή του / της αντίστοιχα. Οι προπονητές που παίρνουν το ΡΡ από τα βιβλία μαζικών μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν παίρνουν τον πλήρη πλούτο και τις λεπτές αποχρώσεις που είναι εγγενείς στην θετική έρευνα ψυχολογίας.

Είναι μια διαδικτυακή σειρά μαθημάτων αρκετά για να γίνει ένας επαγγελματίας του PP, ή κάποιος χρειάζεται υπόβαθρο στην ψυχολογία με τη μορφή πτυχίου, μεταπτυχιακού ή διδακτορικού τίτλου;

Αυτό είναι σίγουρα ένα “εξαρτάται”. Υπάρχουν μεγάλα online μαθήματα , όπως το MentorCoach, το Θετικό Acorn, το Ινστιτούτο CaPP, το CiPP, το Zone Positive, το Ινστιτούτο WholeBeing, η Caroline Miller και άλλα που δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή. Αυτά είναι μαθήματα σχεδιασμένα και παραδοθέντα από άτομα με βαθιά γνώση θετικής ψυχολογίας – ιδρυτές του τομέα, ερευνητές, άτομα με προχωρημένα πτυχία.

Εντούτοις, υπάρχουν και παραπλανητικοί εκεί έξω (δεν θα δώσω συνδέσμους, αλλά θα εξετάσω κάποια πιθανά κριτήρια εδώ ) που λένε βασικά ότι «διαβάστε αυτά τα βιβλία και γράψτε μια αναφορά και τώρα είστε πιστοποιημένοι».

Οι καταναλωτές, όπως πάντα, πρέπει να κάνουν τη δέουσα επιμέλεια. Παίρνω πολλά αιτήματα από ανθρώπους που με ρωτούν εάν έχω ακούσει για έναν τέτοιο επαγγελματία ή πρόγραμμα. Είμαι πολύ χαρούμενος που βοηθάω τους ανθρώπους να επιδείξουν τη δέουσα επιμέλεια παρέχοντας τη δική μου προοπτική. Μπορεί επίσης να βοηθήσει αν το πρόγραμμα (ιδρυτές, σχεδιαστές, εκπαιδευτές) έχει σχέση με ένα αναγνωρισμένο πρόγραμμα MAPP (όπως U Penn, Claremont, UEL, Bucks κ.λπ.) ή / και μια θετική ψυχολογική ένωση όπως η IPPA  ή η CPPA .

Συνολικά, για να είστε αποτελεσματικός προπονητής ή επαγγελματίας PP, δεν χρειάζεται να έχετε ένα ισχυρό υπόβαθρο στην παραδοσιακή ψυχολογία και κάποιος δεν χρειάζεται να είναι πιστοποιημένος, ειδικευμένος ψυχολόγος.

Ωστόσο, προσέξτε κάποιον που αποκαλείται “θετικός ψυχολόγος”. Μπορείτε να το κάνετε μόνο εάν έχετε ψυχολογικά διαπιστευτήρια. Αυτός ο όρος αξίζει περαιτέρω διερεύνηση από έναν καταλαβαίνω καταναλωτή. Προτιμούμε να χρησιμοποιήσετε αντ ‘αυτού τον τίτλο “θετική ψυχοθεραπεία”.

Προσοχή σε καθένα που αποκαλείται “θετικός ψυχολόγος” …

Πώς λειτουργεί το coaching PP; Πώς φαίνεται η διαδικασία;

Αυτό θα διαφέρει από το λεωφορείο στο λεωφορείο. Δεν υπάρχει καθορισμένη διαδικασία για προπόνηση θετικής ψυχολογίας.

Τι σας κάνει έναν προπονητή PP και ποια προσόντα πρέπει να αναζητούν οι άνθρωποι στο θετικό ψυχολογικό προπονητή τους;

Αυτό που με κάνει έναν προπονητή PP είναι ότι είμαι πιστοποιημένος προπονητής μέσω της Adler School of Professional Coaching και πήρα το πρόγραμμα Master of Applied Positive Psychology στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας .

Πήρα επίσης μαθήματα μέσω του MentorCoach και είχα καθηγητές όπως ο Chris Peterson. Συνεχίζω την εκπαίδευσή μου μέσω MOOCs με εκπληκτικούς καθηγητές όπως ο Barb Fredrickson  και παρακολουθώ συνέδρια όπως το Παγκόσμιο Συνέδριο IPPA για τη Θετική Ψυχολογία (Ιούνιος 2015) και η διάσκεψη του Καναδικού Θετικού Ψυχολογικού Συνδέσμου (που έρχεται τον Ιούνιο του 2016 -).

Όταν οι πελάτες αναζητούν προπονητή PP, πρέπει να κάνουν ερωτήσεις σχετικά με τους τρεις αυτούς τομείς.

1) Ποια είναι η εκπαίδευση και η πιστοποίησή σας ως προπονητής;

2) Τι σας κάνει να είστε κατάλληλος να αποκαλείτε τον προπονητή σας “θετικής ψυχολογίας”;

3) Πώς παραμένετε στην κορυφή των νέων ευρημάτων στον κόσμο της θετικής ψυχολογίας;

Και, φυσικά, οι πελάτες πρέπει να περάσουν από άλλες ερωτήσεις για να εξασφαλίσουν μια “καλή προσαρμογή” με τον προπονητή τους.

Ορισμένες περαιτέρω οδηγίες για το πώς μπορείτε να το κάνετε μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα της ICF ( International Coach Federation ).

Ποια είναι η διαδικασία αναζήτησης και συμμετοχής ενός προπονητή PP;

Υπάρχουν αρκετές επιλογές για να βρείτε έναν προπονητή PP.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον κατάλογο σε ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα πούλμαν, όπως αυτά που αναφέρονται παραπάνω.

Θετική Ψυχολογία Νέα Ημερήσια έχει και μια λίστα .

Ο Noomii, που είναι ο “μεγαλύτερος κατάλογος του διαδικτύου” των προπονητών ζωής και των επιχειρήσεων, ξεκίνησε από τον U Penn MAPP Grad Kurt Shuster. Μπορείτε επίσης να αναζητήσετε θετική ψυχολογία (και άλλους) προπονητές εκεί .

Ποια είναι τα πιθανά οφέλη από την προπόνηση του PP;

Τα πιθανά οφέλη από την προπόνηση από το PP είναι τα ίδια με την τακτική προγύμναση – την προσωπική και επαγγελματική ανάπτυξη, την προσέγγιση των σημαντικών στόχων, την αυτογνωσία και ούτω καθεξής. Το ICF έχει μια καλή σελίδα που περιγράφει τον λόγο για τον οποίο οι άνθρωποι θα συμμετάσχουν σε έναν προπονητή .

Επιπλέον, τα οφέλη για τη συνεργασία με έναν προπονητή PP που είναι καλά εκπαιδευμένοι και κατάλληλοι είναι πιθανόν να βασιστείτε σε ένα έγκυρο σώμα έρευνας (σε αντίθεση με την απλή διαίσθηση και την προσωπική προσωπική προγύμναση) και ότι ο προπονητής σας θα γνωρίζει γιατί και για ποιες από τις πρακτικές, αντί να μαντεύετε μόνο ότι τα πράγματα μπορεί να λειτουργούν για σας.

Ποια είναι τα ενδεχόμενα μειονεκτήματα της προπόνησης του PP;

Αυτή είναι μια υπέροχη ερώτηση, διότι υπάρχουν μειονεκτήματα σε όλα. Ένα πιθανό μειονέκτημα είναι ότι τα πορίσματα της έρευνας από το PP ισχύουν για ένα “μέσο” άτομο στο δοκιμαζόμενο πληθυσμό. Εσείς, ως πολύ μεμονωμένος πελάτης, μπορεί να μην ταιριάζει σε αυτό το “μέσο” – είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσετε ότι τίποτα δεν λειτουργεί για όλους, ακόμα και αν η παρέμβαση ή η δραστηριότηταείναι εμπειρικά.

Για παράδειγμα, μια πολύ διάσημη θετική ψυχολογική παρέμβαση είναι το περιοδικό ευγνωμοσύνης όπου γράφετε τα πράγματα για τα οποία είστε ευγνώμονες και γιατί. Αυτή η παρέμβαση μπορεί να αλλάξει με διάφορους τρόπους, οι οποίοι δεν έχουν δοκιμαστεί πλήρως – για παράδειγμα, πόσα πράγματα γράφετε σε κάθε είσοδο;

Πότε γράφετε το περιοδικό (πρωί, βράδυ); Πρέπει να το κάνετε κάθε μέρα ή περισσότερο ή λιγότερο συχνά; Πρέπει να το γράψετε με το χέρι ή θα λειτουργεί επίσης μια εφαρμογή; Ποια είναι τα συστατικά ενός εξαιρετικά επιτυχημένου περιοδικού ευγνωμοσύνης;

Ακόμα και μετά το κλείσιμο όλων αυτών των λεπτομερειών, αποδεικνύεται ότι ένα περιοδικό ευγνωμοσύνης * ακόμα * δεν θα λειτουργήσει για όλους. Υπάρχουν πολιτισμικές διαφορές ως προς το τι σημαίνει ευγνωμοσύνη, οι διαφορές μεταξύ των φύλων, οι ηλικιακές διαφορές, οι διαφορές αξιών κ.λπ. και όλοι αυτοί οι συνδυασμοί και οι μεταβολές δεν έχουν δοκιμαστεί διεξοδικά.

Όλα αυτά σημαίνει ότι ο προπονητής σας PP μπορεί να αναφέρει ότι θα μπορούσατε να επωφεληθείτε από την έκδοση ενός περιοδικού ευγνωμοσύνης και ίσως να μην λειτουργήσει επειδή δεν είστε απλά ένας τύπος ατόμου «ευγνωμοσύνης». Και αυτό είναι εντάξει.

Υπάρχουν επίσης ζητήματα σχετικά με την εξασφάλιση ότι ο προπονητής PP παραμένει στην κορυφή της τρέχουσας έρευνας. Για παράδειγμα, για αρκετό καιρό, ο δείκτης θετικότητας 3: 1 της Barbara Fredrickson ήταν σχεδόν το δόγμα του PP. Στη συνέχεια, έρχεται ο Brown και ο Sokol που λένε, περιμένετε ένα λεπτό – η μαθηματική μοντελοποίηση δεν κατέχει και δεν υπάρχει σημείο ανατροπής!

Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές παρεμβάσεις, βιβλία, ιστολόγια κ.λπ. που χρησιμοποιούν το μοντέλο 3: 1 σημείο ανατροπής, παρόλο που έχει απολυθεί μαθηματικά και η ψυχολογική έρευνα συνεχίζεται. Αυτό μπορεί να είναι ένα από τα πράγματα που δεν πάει μακριά, όπως οι μύθοι των νευροεπιστημών ότι ο δεξιός εγκέφαλος και ο αριστερός εγκέφαλός μας έχουν ανεξάρτητες λειτουργίες και ρόλους που εξαρτώνται από το συγκεκριμένο τομέα ή χρησιμοποιούμε μόνο το 10% των μυών μας. Αυτοί είναι και οι δύο μύθοι, παρεμπιπτόντως – για να είμαστε σαφείς γι ‘αυτό. Με την αναλογία 3: 1, είναι ακόμα υπό έρευνα.

Ένα άλλο μειονέκτημα για την προπόνηση του PP είναι η πεποίθηση ότι η θετική ψυχολογία είναι για την ευτυχία. Επιτρέψτε μου να πω καθαρά ότι δεν είναι. Αλλά πολλοί πιστεύουν ότι είναι. Αν είστε για την ευτυχία, πάρτε έναν προπονητή που είναι σαφώς για την ευτυχία. Είναι ένας στόχος ζωής και μερικοί άνθρωποι το έχουν και αν είναι δικοί σας, πάρτε κάποιον που θα σας βοηθήσει με αυτό. (Αλλά γνωρίζετε ότι, σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα, η επιδίωξη της ευτυχίας μπορεί να σας κάνει δυστυχισμένους ( εδώ και εδώ ) και η τοποθέτηση υπερβολικής αξίας στην ευτυχία μπορεί να σας κάνει δυστυχισμένους επίσης …)

Δεν υπάρχει τίποτα στη θετική ψυχολογία που έχει ποτέ πει ότι αγνοεί τα μειονεκτήματα της ζωής ή ότι θέλει να ελέγξει τις μεταβολές της. Ένας καταλαβαίνω πελάτης PP το γνωρίζει αυτό και το ίδιο κάνει και ο καλά εκπαιδευμένος προπονητής PP. Δεν είναι μόνο να βιώνουμε πάντα θετικά συναισθήματα . Αυτό μπορεί να είναι επίσης προβληματικό .

Είμαι μεγάλος οπαδός της προπόνησης PP – έχω μια σαφή προκατάληψη γι ‘αυτό γιατί προπονούμαι και χρησιμοποιώ τα ευρήματα του PP για να ενημερώσω την προγύμνασή μου και να βοηθήσω τους πελάτες μου να προχωρήσουν προς την κατεύθυνση των στόχων τους. Ωστόσο, τόσο ο προπονητής όσο και ο πελάτης πρέπει να γνωρίζουν πολύ καλά τι είναι και δεν είναι το PP, ακριβώς όπως πρέπει να γνωρίζουν τι είναι και δεν είναι το coaching, έτσι ώστε να μην εμπίπτουν σε αυτές τις παγίδες και τα μειονεκτήματα.

“Τόσο ο προπονητής όσο και ο πελάτης πρέπει να γνωρίζουν πολύ καλά ποια θετική ψυχολογία είναι και δεν είναι …”

Ποιοι είναι οι περιορισμοί της προπόνησης και της καθοδήγησης του PP γενικά (σε αντίθεση με το πότε μια κατάσταση μπορεί να απαιτήσει συμβουλευτική, θεραπεία, ιατρικές παρεμβάσεις κ.λπ.);

Η Διεθνής Ομοσπονδία Πούλμαν έχει μια μεγάλη λίστα με ερωτήσεις σχετικά με το τι είναι η καθοδήγηση και όχι, και όταν μπορούν να ζητηθούν άλλες μορφές (όπως η παροχή συμβουλών, η θεραπεία κ.λπ.).

Για να αναφέρετε από τις Συχνές Ερωτήσεις:

Επαγγελματική καθοδήγηση: εστιάζει στον καθορισμό στόχων, τη δημιουργία αποτελεσμάτων και τη διαχείριση της προσωπικής αλλαγής. Μερικές φορές είναι χρήσιμο να κατανοήσουμε την προγύμναση διαχωρίζοντάς την από άλλα προσωπικά ή οργανωτικά επαγγέλματα υποστήριξης.

Θεραπεία: Η θεραπεία ασχολείται με θεραπευτικό πόνο, δυσλειτουργία και σύγκρουση στο άτομο ή στις σχέσεις …

Συμβουλευτικές υπηρεσίες: Τα άτομα ή οι οργανισμοί διατηρούν συμβούλους για την εμπειρία τους. Ενώ οι προσεγγίσεις διαβούλευσης ποικίλλουν ευρέως, η υπόθεση είναι ότι ο σύμβουλος θα διαγνώσει τα προβλήματα και θα συνταγογραφήσει και, μερικές φορές, θα εφαρμόσει λύσεις …

Mentoring: Ένας μέντορας είναι ένας ειδικός που παρέχει σοφία και καθοδήγηση με βάση την εμπειρία του …

Εκπαίδευση: Τα προγράμματα κατάρτισης βασίζονται σε στόχους που καθορίζονται από τον εκπαιδευτή ή τον εκπαιδευτή …

Ρωτήσατε για ιατρικές παρεμβάσεις. Οι προπονητές δεν συνταγογραφούν φάρμακα. Μπορούν, ωστόσο, να ρωτήσουν για στοιχεία του τρόπου ζωής όπως ο ύπνος, οι διατροφικές συνήθειες, η άσκηση και ούτω καθεξής. Υπάρχουν συγκεκριμένοι προπονητές τρόπου ζωής που μπορούν να βοηθήσουν τους πελάτες να σημειώσουν θετική πρόοδο σε αυτούς τους τομείς και ορισμένοι από αυτούς τους προπονητές του τρόπου ζωής εκπαιδεύονται και στη θετική ψυχολογία.

Είχα πελάτες που συνεργάζονταν με έναν θεραπευτή και τον εαυτό μου ως προπονητής. Λειτουργεί καλά. Για παράδειγμα, είχα έναν πελάτη που ήταν σε αντικαταθλιπτικά και συνεργαζόταν με έναν ψυχοθεραπευτή για το παρελθόν της. Αυτός ο πελάτης ήθελε να συνεργαστεί μαζί μου για να μπορέσει να σχεδιάσει τη ζωή και την ισορροπία που ήθελε όταν τελείωσε με τα αντικαταθλιπτικά και τη θεραπεία. Είναι κάτι σαν να σχεδιάζετε τη συνταξιοδότησή σας ενώ εργάζεστε ακόμα. Όσο ο προπονητής είναι σαφής σχετικά με τα όρια και ο πελάτης είναι σαφής σχετικά με τα ζητήματα και τα όρια, τότε λειτουργεί.

Σε ποιες περιοχές της ζωής και των επιχειρήσεων μπορεί να το εφαρμόσει;

Ολα τους. Απλά ρώτα.

Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να μοιραστείτε;

Θα ήθελα να συστήσω ιδιαίτερα να απευθυνθείτε στον Ebbe Lavendt και για αυτό – είναι το επίκεντρο της έρευνάς του και θα έχει μερικές καλές απαντήσεις.

  • Το κανάλι Youtube του Ebbe Lavendt
  • Έγγραφο για την προπόνηση θετικής ψυχολογίας
  • Η συζήτηση του Ebbe Lavendt στην Παγκόσμια Διάσκεψη για τη Θετική Ψυχολογία:

Η Λίζα είναι ένα από τα πιο καταρτισμένα και χρήσιμα άτομα που έχω γνωρίσει ποτέ και χωρίς αυτήν, το Θετικό Ψυχολογικό Πρόγραμμα δεν θα ήταν εξίσου πολύτιμο. Λίζα, ευχαριστώ, ευχαριστώ, σας ευχαριστώ που είχατε τόσο γενναιόδωρο χρόνο και εμπειρία. Τέλος της συνέντευξης.

Ας ελπίσουμε ότι η διάκριση μεταξύ των 2 είναι λίγο πιο ξεκάθαρη τώρα και σας καλωσορίζω να σχολιάσετε τυχόν ερωτήσεις που μπορεί να έχετε.

Σχετικά με τον Συγγραφέα

Ο Asif είναι ένας προγραμματιστής ιστού που μεταβαίνει προς το παρόν σε προπονητή θετικής ψυχολογίας. Το ενδιαφέρον του για τη Θετική Ψυχολογία αναπτύχθηκε ως φοιτητής στο UC Berkeley, όπου σπούδασε γνωστική επιστήμη και εργάστηκε σε εργαστήριο που μελέτησε το φόβο και το άγχος.

Θέσε τα όριά σου

Από τις πρώτες κιόλας κουβέντες με έναν γονιό αντιλαμβάνεται κανείς πως αυτό που ταλαιπωρεί την ελληνική οικογένεια είναι η έλλειψη ορίων. Φαίνεται σαν μην είναι καθόλου σαφές πότε και ποιος χρειάζεται να κάνει κάτι, πόσο μπορεί να διαρκέσει, πότε θα επαναληφθεί και άλλες ποσοτικές και ποιοτικές αποφάσεις. Έτσι πολύ νωρίς οι γονείς αναλαμβάνουν όλες τις υποχρεώσεις και καταλήγουν είτε να εκλιπαρούν, είτε να απαιτούν την συνεργασία των παιδιών, τις περισσότερες φορές χωρίς αποτέλεσμα. Αμέτρητοι καυγάδες θα είχαν αποφευχθεί αν ο καθένας ήξερε τις υποχρεώσεις του και είχε αναλάβει την ευθύνη να τις ολοκληρώσει έγκαιρα και με τον καλύτερο τρόπο που μπορεί.

Η λέξη «όριο – όρια» μοιάζει απειλητική στα αυτιά του μέσου Έλληνα και τούτο γιατί ποτέ δεν την έμαθε στην ισορροπία της μέσα από τον τρόπο που μεγάλωνε τουλάχιστον τα μεταπολεμικά χρόνια. Η αλήθεια είναι πως στη γενικότερη διαπαιδαγώγηση του είχε να αντιμετωπίσει ή τον αυταρχισμό ή τον επιτρεπτισμό και την υπερπροστασία. Κανένα από τα προηγούμενα μοντέλα δεν μπορούν να εμπνεύσουν τα όρια. Το ένα τα επιβάλει με φόβο και θυμό και το άλλο σύγχυση και αποποίηση ευθυνών.

Δεν πρέπει να μας διαφύγει επίσης και ένας άλλος τρόπος διαπαιδαγώγησης ευρέως διαδεδομένο ακόμη και σήμερα, που είναι το μοντέλο της χειραγώγησης. Είναι εκείνος ο κρυφά και φανερά χειριστικός τρόπος που λέει «κάνε αυτό για να έχεις εκείνο» ή ακόμη χειρότερα «μην κάνεις αυτό γιατί θα πάθω ή θα πάθεις εκείνο». Η πολύ διαδεδομένη χειριστική συμπεριφορά των γονιών όχι μόνο δεν εμπνέει τα όρια άλλα καταπατά ύπουλα και βάναυσα ακόμη και τα απλά ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι εκείνο που εισήγαγε η Ελληνίδα μεταπολεμική μάνα που σήμερα είναι η Ελληνίδα γιαγιά η οποία μέσα στη λαίλαπα της Ελλάδας της κρίσης, μεγαλώνει και τα παιδιά του σήμερα, με τους ίδιους απαράλαχτους τρόπους του 50 και του 60.

Δεν ξέρουμε οι Έλληνες τα όρια. Δεν τα μάθαμε ποτέ. Δεν μας τα έμαθε ούτε η οικογένεια, ούτε η εκπαίδευση, ούτε η κοινωνία. Κατά καιρούς γίνεται κάποια προσπάθεια, τις περισσότερες φορές αυταρχική, φοβιστική και ενοχική και όλες τις φορές, καταλήγει ξεχασμένη, ανεφάρμοστη και η επιστροφή στο χαοτικό σύστημα ξαναπαίρνει πανηγυρικά τη θέση της στην καθημερινότητά μας. Αν θέλουμε να αλλάξουμε θα χρειαστεί να επανατοποθετηθούμε ως προς την έννοια των ορίων. Θα χρειαστεί να ξαναμάθουμε πως τα όρια είναι ταυτόσημα με τη ζωή. Η ζωή έχει όρια. Η φύση έχει όρια. Τα πάντα έχουν αρχή και τέλος άρα όρια.

Αν κατάφερνε ο μέσος γονιός να αντιληφθεί τις Φυσικές και τις Λογικές Συνέπειες και δεν παράπαιε με τις μεθόδους της Αμοιβής και της Τιμωρίας στο μεγάλωμα των παιδιών, τα όρια θα είχαν μπει από μόνα τους. Φυσικές συνέπειες είναι ότι έχει να κάνει με σώμα π.χ. όταν δεν τρώω πεινάω, όταν δεν φοράω ζεστά ρούχα κρυώνω κλπ. Λογικές συνέπειες είναι ό,τι έχει να κάνει με τους κανόνες που διέπουν τη φύση και την κοινωνία πχ. η νύχτα έπεται της μέρας, ή το λεωφορείο σταματά στη στάση ενώ το ταξί όπου θέλουμε.

Εκπαιδευόμενο ένα παιδί να αντιλαμβάνεται τις φυσικές και λογικές συνέπειες αναπτύσσει όλο και περισσότερο τον κριτικό εκείνο νου που χρειάζεται για να μπορεί να αποφασίζει και να ενεργεί μέσα στις συνθήκες που καλείται να ζήσει. Δεν χρειάζεται κάποιος να του επιβάλλει κάτι ή να το οριοθετήσει στις συνήθειές του γιατί μόνο του θα αντιληφθεί έγκαιρα τι είναι συμφέρον για το ίδιο. Αρκεί κάποιος σαν μέντορας και προπονητής να του θυμίζει πως εκείνο είναι υπεύθυνο για τις συνθήκες που διαμορφώνει στην καθημερινότητά του. Να του μάθει πως δεν ευθύνεται ο γονιός που υπάρχουν πράγματα που δεν είναι διαπραγματεύσιμα όπως πχ. το σχολείο. Αυτό διέπεται από την Κοινωνία και άρα είναι μια Λογική Συνέπεια. Δεν γίνεται να μην πάει. Αν πάει διαβασμένο ή αδιάβαστο όμως αφορά το ίδιο γιατί η συνέπεια είναι δική του. Έτσι τα όρια τοποθετούνται από μόνα τους. Κανείς δεν τα επιβάλλει σε κανέναν άρα και κανείς δεν τα καταλύει. Υπάρχουν από μόνα τους, διέποντας μια ποιοτική καθημερινότητα.

Γιατί αυτό το τόσο απλό πράγμα δεν γίνεται αυτόματα; Γιατί οι γονείς έχουν άγνοια και καλούνται αργά η γρήγορα να οριοθετήσουν αυτό που χρειάζεται ή δεν χρειάζεται να γίνεται. Γιατί έτσι κάνουν οι πολλοί. Γιατί και εκείνοι έτσι μεγάλωσαν. Έχοντας οι ίδιοι δυσκολία με τα όρια, θέλουν άλλοτε να ικανοποιούν τις ανάγκες του παιδιού λειτουργώντας ενοχικά (επιτρεπτικοί) και άλλοτε να γίνεται το δικό τους, (αυταρχικοί).

Τα όρια για να εφαρμοστούν χρειάζονται: Λίγα λόγια, επικοινωνία με τα μάτια, κανονικό τόνο φωνής, ευγένεια, επαφή με το σώμα, να είναι κάποιος απολύτως συγκεκριμένος, να είναι συνεπής, τα λόγια του να ταυτίζονται με τα έργα του και να γνωρίζει πως τα παιδιά κάνουν την έρευνά τους για το πόσο εννοεί ο γονιός αυτό που λέει, απλά κάνοντας αυτό που τους απαγορεύει! Τα όρια χρειάζονται ένα καθαρό μήνυμα ώστε ο άλλος να αντιληφθεί το πότε θες και το πώς το θες να γίνει κάτι π.χ. «κάνε κάτι γι’ αυτή την αταξία, αλλά βάλε τα παιχνίδια μέσα στο κουτί». Να δίνει τουλάχιστον δύο επιλογές και να παραμένει σταθερά σ’ αυτές.

Ακόμη οι επιλογές χρειάζεται να δίνονται με εκπαιδευτικό τόνο ώστε το παιδί από μόνο του να καταλάβει πως εκείνο έχει την ευθύνη των πράξεών του. Εκείνος που θέλει να βάλει όρια χρειάζεται να είναι και να δείχνει σταθερός και πως έχει τον έλεγχο και όχι ανήσυχος, ή αγχωμένος ή θυμωμένος ή ένοχος. Χρειάζεται να μιλά θετικά π.χ. «είναι καλύτερα να καθίσεις τώρα αντί μην πηδάς». «Καλύτερα να κρατήσεις το ποτήρι με τα δύο σου χέρια αντί πρόσεξε μη χύσεις το γάλα».

Και κυρίως χρειάζεται να έχει κατανοήσει και ο ίδιος πως μόνο τα όρια οδηγούν στην ελευθερία. Ελευθερία δεν υπάρχει αν δεν υπάρχουν όρια. Όσο οξύμωρο και αν φαίνεται είναι μια βαθιά και σοφή αλήθεια που όσο πιο γρήγορα την αντιληφθεί τόσο γρηγορότερα θα νοιώσει την χαρά που του δίνει η ευθύνη της αυτοδιάθεσής του.

Ας θυμόμαστε πάντως πως είναι μια απαραίτητη συνθήκη για το υγιές μεγάλωμα του παιδιού. Μόνον έτσι το παιδί μαθαίνει να ξεχωρίζει τον εαυτό του από τους άλλους. Οδηγείται στην υγιή συνύπαρξη, δημιουργεί μια συνθήκη ψυχικής υγείας, γίνεται υγιές μέλος της κοινωνίας. Αυτό δεν θέλει κάθε γονιός;

Ερατώ Χατζημιχαλάκη ψυχολόγος Οικογενειακή Σύμβουλος,

http://enallaktikidrasi.com/2017/10/these-oria/

 

Τι είναι Συνεξάρτηση;

Τι είναι Συνεξάρτηση;

Είστε συνεξαρτημένος; Δείτε αν έχετε κάποιο βαθμό συνεξάρτησης..

Συνεξάρτηση είναι όταν αναλαμβάνεις τα προβλήματα των άλλων, τις ανάγκες, τα συναισθήματα, τις προτιμήσεις, τους στόχους, τη ζωή τους, σα να είναι δικά σου, παραμελώντας ή ακόμη και χάνοντας επαφή με τα πραγματικά δικά σου.

Ο όρος αρχικά αναφερόταν στη νοσηρή «δυναμική» που παρατηρούνταν στους συντρόφους αλκοολικών, που χωρίς να το θέλουν, υπέθαλπαν τα προβλήματα του εθισμένου ατόμου, μέσα από υποθετικά βοηθητικές συμπεριφορές. Η συνεξάρτηση τώρα πλέον αναφέρεται σε οποιονδήποτε εμπλέκεται σε παρόμοια νοσηρή «δυναμική». Λέμε «νοσηρή» γιατί το να καλύπτει τις ανάγκες του άλλου, δεν είναι υγιές για τον συνεξαρτημένο αλλά ούτε και για τον παραλήπτη.

Πως αναπτύσσεται η συνεξάρτηση;

Η συνεξάρτηση αναπτύσσεται όταν ένα παιδί είναι σε ανισότιμη σχέση με τους γονείς του, όπου μαθαίνει να βάζει στην άκρη τις δικές του ανάγκες και επιθυμίες, ώστε να ανταποκριθεί στις ανάγκες και τα θέλω των γονιών του, προκειμένου να πάρει τη φροντίδα τους, την προσοχή ή την έγκρισή τους. Έτσι το παιδί μεγαλώνοντας, αποκτά την τάση να ξαναδημιουργεί κα να έλκεται απ’ αυτή τη «δυναμική» σε όλες του τις σχέσεις. Συνήθως χρειάζεται να αλλάξει αρκετές σχέσεις ή θέσεις εργασίας, πριν συνειδητοποιήσει ότι τα προβλήματά του δεν οφείλονται στον λάθος σύντροφο ή στη λάθος δουλειά, αλλά σε νοσηρές συνήθειες. Επειδή οι συνήθειες στις σχέσεις αποκτούνται κατά την πρώιμη ανάπτυξη, είναι βαθιά ριζωμένες και φαίνονται φυσιολογικές, κάνοντάς το πιο δύσκολο να συνειδητοποιήσεις ότι υπάρχουν εναλλακτικές.

Είμαι συνεξαρτημένος;

Αν απαντήσετε «Ναι» σε 4 ή περισσότερες από τις παρακάτω δηλώσεις, τότε έχετε κάποιο βαθμό συνεξάρτησης.

1. Δεν μπορείτε να πείτε «Όχι».

2. Πάντα συμμορφώνεστε με τις προτιμήσεις των άλλων.

3. Νιώθετε άβολα και ένοχα όταν κάνετε τα πράγματα που εσείς θέλετε.

4. Έχετε δυσκολία να αποδεχτείτε τις φιλοφρονήσεις που σας κάνουν.

5. Ντρέπεστε ή νιώθετε υπεύθυνος για την κακή συμπεριφορά των άλλων.

6. Νιώθετε θυμωμένος και δεν ξέρετε γιατί.

7. Πιστεύετε ότι η σύγκρουση δεν έχει κανένα καλό αποτέλεσμα και την αποφεύγετε πάση θυσία.

8. Συνεχώς προλαβαίνετε τις ανάγκες των άλλων και τις ικανοποιείτε πριν καν σας το ζητήσουν.

9. Έχετε την τάση να έλκετε ανθρώπους που χρειάζονται κάποιον να τους σώσει.

10. Νιώθετε μεγάλο άγχος όταν τα πράγματα δεν εξελιχθούν όπως τα σχεδιάσατε.

Πως θα αναγνωρίσετε τη Συνεξάρτηση

Κάποιες φορές χρειάζεται να κάνουμε θυσίες για τους άλλους αλλά όταν παραμελούμε συστηματικά τις δικές μας ανάγκες, τους στόχους και τις προσδοκίες μας, για μήνες ή χρόνια, αυτό δεν είναι υγιές.

Η συνεξάρτηση οδηγεί το άτομο σε εξάντληση. Με τον καιρό, μπορεί να πάθει κατάθλιψη, να είναι αγχώδης, ευρέθιστος και θυμωμένος. Κάποιες φορές είναι πολύ δύσκολο για τα συνεξαρτημένα άτομα να επιτρέψουν στον εαυτό τους να νιώσουν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα, καθώς έχουν μάθει να μη δίνουν αξία στα συναισθήματά τους.

Μπορώ να το αλλάξω;

Τα συνεξαρτημένα άτομα λένε συχνά: «Έτσι είμαι. Δεν μπορώ να αλλάξω». Συνήθως χωρίς να το συνειδητοποιούν, το να υποφέρουν τους δίνει μια ικανοποίηση και μια αίσθηση περηφάνιας επειδή τα καταφέρνουν. Όμως αν δεν ζήσεις εσύ τη ζωή σου, δεν θα το κάνει κανείς άλλος για σένα. Μπορείς να αλλάξεις την τάση για συνεξάρτηση. Είναι δύσκολο και χρειάζεται χρόνο, αλλά δεν είναι τόσο κοπιαστικό όσο το να είσαι συνεξαρτημένος. Μικρές αλλαγές μπορεί να έχουν εντυπωσιακά μεγάλη επίδραση, γιατί η νοοτροπία, η συμπεριφορά και τα συναισθήματα της συνεξάρτησης αλληλεπιδρούν και έτσι, αλλάζοντας το ένα, αλλάζουν και τα άλλα.

Ένα πρώτο βήμα για να αλλάξεις τη συνεξάρτηση, είναι να αναπτύξεις μια νοητική εικόνα, ένα «μέτρο» για το τι είναι ρεαλιστικό για σένα να κάνεις. Μπορείς για παράδειγμα, να οραματιστείς τον εαυτό σου – το χρόνο και την ενέργειά σου – σαν ένα γυάλινο δοχείο με χρωματιστό νερό, στο αγαπημένο σου χρώμα. Αποφάσισε πόσο από το χρωματιστό νερό χρησιμοποιούν ήδη οι διάφορες ευθύνες και υποχρεώσεις σου και επέλεξε το χαμηλότερο επίπεδο στάθμης (όχι κάτω από 30%) που θα φροντίζεις να εξασφαλίζεις για το περιεχόμενό σου, έτσι ώστε να έχεις αρκετό απόθεμα για τον εαυτό σου και τις έκτακτες ανάγκες. Από κει και πέρα, κάθε φορά που κάποιος θα σου ζητάει να κάνεις κάτι, πριν αποφασίσεις αν θα το κάνεις, μπορείς να φέρνεις στο μυαλό σου την εικόνα του δοχείου σου και να εξετάζεις αν, ικανοποιώντας το αίτημα, θα εξαντλήσεις τα αποθέματά σου κάτω από το χαμηλότερο επιτρεπτό όριο (π.χ. το 30% του περιεχομένου). Επιπλέον, είναι σημαντικό να λάβεις υπόψη αν το αίτημα έρχεται από κάποιον με τον οποίο έχεις μια ισορροπημένη και υγιή σχέση.

Το επόμενο βήμα είναι να μάθεις να λες «Όχι», πράγμα πολύ δύσκολο για όσους έχουν θέματα συνεξάρτησης. Το να λες «Όχι» δεν σε κάνει κακό άνθρωπο ούτε σε εμποδίζει να παίρνεις αγάπη και τρυφερότητα. Το να νιώθεις ότι πρέπει να κερδίσεις την αγάπη και τη στοργή, είναι μια λανθασμένη πεποίθηση που οι συνεξαρτημένοι μαθαίνουν ακούσια, ως παιδιά. Χρειάζεται να μάθεις να επεξεργάζεσαι το αίτημα του άλλου αντί να συμφωνείς αυτόματα όπως συνηθίζει να κάνει ο συνεξαρτημένος. Εξασκήσου στο να λες δυνατά μια φράση στον εαυτό σου, που θα λέει ότι θα το σκεφτείς και θα τους απαντήσεις. Είναι καθοριστικό να εξασκηθείς λέγοντας δυνατά τη φράση, γιατί έτσι κάνεις πρόβα σε μια νέα αυτόματη απάντηση που θα έχεις έτοιμη, καθώς είναι δύσκολο να πεις «Όχι» όταν σε αιφνιδιάζουν. Μέχρι να τους απαντήσεις, μπορεί κιόλας να έχουν βρει άλλη λύση στα προβλήματά τους. Στη συνέχεια, εξασκήσου με τον ίδιο τρόπο στο να λες «Όχι».

Επιπλέον, χρειάζεται να αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο νιώθεις καλά με τον εαυτό σου. Οι συνεξαρτημένοι νιώθουν αυτοεκτίμηση μέσα από τον εθισμό τους στο να παρέχουν βοήθεια. Οπότε για να αλλάξεις τη συνεξάρτηση, χρειάζεται να συμβιβαστείς με το γεγονός ότι θα παίρνεις λιγότερη ευχαρίστηση μέσα απ’ αυτό, και παράλληλα να αναπτύξεις νέους τρόπους για να νιώθεις αυτοεκτίμηση. Για παράδειγμα, να ασχοληθείς με όλα εκείνα τα πράγματα που είχες βάλει στην άκρη, όπως το να αλλάξεις εργασία ή καριέρα, να ασχοληθείς με ένα αγαπημένο σου χόμπι ή να βρεις ένα καινούριο, να αθληθείς, να κοινωνικοποιηθείς κλπ.

Φαντάσου ότι αυτή η εξάσκηση στους νέους τρόπους συσχέτισης με τους άλλους, είναι ένα πείραμα. Μην περιμένεις να πετύχεις μόνιμες αλλαγές αμέσως. Δες τι αποδίδει και τι όχι, κάνε τις δικές σου διορθώσεις και πειραματίσου ξανά. Αρκετά σύντομα, αυτό που έμοιαζε πολύ δύσκολο στην αρχή, θα γίνει κάτι φυσιολογικό για σένα. Σκέψου πόσα πολλά μπορείς να πετύχεις αν βάλεις όλη την ενέργεια και το χρόνο που ξόδευες για τους άλλους, στη δική σου ζωή!!

Παναγιώτα Κυπραίου – Ψυχοθεραπεύτρια

https://www.healingeffect.gr/2016/01/test-iste-synexartimenos-dite-echete-kapio-vathmo-synexartisis.html

Πώς να γίνεις ένας καλός συνομιλητής

Το να είσαι ικανός να αρχίσεις μια συζήτηση και να κρατήσεις τον ενδιαφέρον του συνομιλητή σου είναι η βάση κάθε κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Χωρίς αυτή την ικανότητα είναι σχεδόν αδύνατο να ξεπεράσεις τα όρια της απλής κουβέντας και να δημιουργήσεις μια αληθινή και ουσιαστική σχέση. Συζητάμε καθημερινά με ανθρώπους, παρ’ όλα αυτά αγχωνόμαστε ιδιαίτερα όταν προσπαθούμε να συζητήσουμε με αυτούς που μας ενδιαφέρουν περισσότερο.

Πάντοτε ήμουν άνετος να ξεκινήσω συζήτηση με τους ανθρώπους που ένιωθα οικεία. Πλέον είμαι ικανός να κάνω το ίδιο για ένα σωρό ανθρώπους σε διαφορετικές καταστάσεις.

Τις προάλλες με ρώτησε ένας φίλος πως μπορεί και αυτός να αποκτήσει οικειότητα στο να μιλάει στους ανθρώπους.

Του ανέλυσα λοιπόν τα σημεία που βοήθησαν και εμένα και τα παραθέτω στη συνέχεια για να βοηθήσω κι εσένα:

Μείνε εντός Θέματος
Βγες από το μυαλό σου και μπες στη συζήτηση. Συνήθιζα να πιστεύω ότι ήμουν ένας καταπληκτικός ακροατής μέχρι που παρατήρησα ότι δε μπορούσα καν να θυμηθώ ονόματα. Μου έλεγαν «Γειά, είμαι η Κλειώ», «Γειά, είμαι ο Νίκος» και δύο δευτερόλεπτα μετά το είχα διαγράψει από το μυαλό μου.

Αν σκέφτεσαι τι θα πεις μετά, τότε δεν έχεις μπει στη συζήτηση. Το να μιλάς σε φίλους είναι πολύ εύκολο, γιατί δε σε νοιάζει μην πεις μπαρούφα. Χαλάρωσε, ρίξε τους ρυθμούς σου και βρες ενδιαφέρον στα λεγόμενα των άλλων. Έτσι, σου είναι πολύ πιο εύκολο να ταυτιστείς και να απαντήσεις ανάλογα.

Κάνε σχετικά σχόλια
Το να κάνεις σωστές ερωτήσεις είναι ένας πολύ καλός τρόπος να γνωρίσεις κάποιον. Οι ερωτήσεις είναι ο εύκολος τρόπος όταν δεν ξέρεις τι να πεις μετά. Παρ’ όλα αυτά, όταν γίνονται επανειλημμένως αποκτούν μια μορφή συνέντευξης. Καταντά βαρετό, περίεργο και δημιουργεί στρες στο συνομιλητή σου.

Τα σχόλια είναι πολύ πιο άνετα και φυσικά. Κάνουν τη συζήτηση να έχει ροή και δίνουν την εντύπωση ότι γνωρίζεστε από καιρό. Εγώ ξεπέρασα την εξάρτησή μου από τις ερωτήσεις πιέζοντας τον εαυτό μου να κάνει μόνο σχόλια στα πρώτα 5 λεπτά της συζήτησης.

Δοκίμασε να μετατρέψεις την ερώτησή σου σε σχόλιο. Αντί να πεις «Από πού είσαι?», δοκίμασε να πεις «Σε κόβω για Θεσσαλονικιά!». Πρώτα παρατήρησε και μετά κάνε το σχόλιό σου, πες το αστείο σου, ή κάνε το πείραγμά σου. Περιορίζοντας τον εαυτό σου σε σχόλια θα σε βοηθήσει να αυτοσχεδιάζεις.

Πιάσου από σημεία της συζήτησης
Δεν έχεις ιδέα πως να συνεχίσεις μια συζήτηση? Τις περισσότερες φορές αυτό που ψάχνεις το έχεις ακριβώς μπροστά σου, αρκεί να δώσεις προσοχή. Άκου προσεκτικά τα λεγόμενα του συνομιλητή σου και πιάσου από αυτά.

Ας πάρουμε το προηγούμενο παράδειγμα, όπου υποθέτουμε ότι η κοπέλα είναι από τη Θεσσαλονίκη. Σε περίπτωση που μας απαντήσει πως είναι από Καβάλα, αλλά μετακόμισε στην Αθήνα τα τελευταία 5 χρόνια, τότε τα σημεία που έχεις να πιαστείς είναι η Καβάλα, ο λόγος για τον οποίο μετακόμισε, καθώς και τα παιδικά σας χρόνια.

Μπορείς να πεις κάτι που γνωρίζεις για την Καβάλα, ή κάτι από την παιδική σου ηλικία. «Έλα ρε, είχα πάει Καβάλα για διακοπές το καλοκαίρι! Μου άρεσε πάρα πολύ!». Και έτσι ξεκινάς μια καλή συζήτηση.

Άκου τι λέει ο συνομιλητής σου και προσπάθησε να το συσχετίσεις με τις εμπειρίες και τις γνώσεις σου για να κρατήσεις μια συζήτηση και να δημιουργήσεις οικειότητα. Ξεκίνα όταν αρχίσεις να νιώθεις πιο άνετα και ηγήσου της συζητήσεως. Δεν υπάρχει περίπτωση να ξεμείνεις από λόγια.

Κάνε ερωτήσεις που σε ενδιαφέρουν
Όπως σου ξαναείπα, θέλεις να χρησιμοποιήσεις σωστά τις ερωτήσεις σου. Πολλές φορές βομβαρδίζουμε τον άλλον με ερωτήσεις που δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Έτσι η συζήτηση δεν καταλήγει πουθενά, παίρνεις βαρετές απαντήσεις και δεν ξέρεις πως να συνεχίσεις.

Μη κάνεις ερωτήσεις απλά για να τις κάνεις. Δεν πρόκειται για ανάκριση. Ρώτα αυτά που πραγματικά σε ενδιαφέρουν να μάθεις και είναι σημαντικά για εσένα. Προσπάθησε να συζητήσεις γι’ αυτά που σε ενθουσιάζουν και εξιτάρουν εσένα και το συνομιλητή σου.

Όταν συνομιλείς με κοπέλες, θέλεις να εστιάσεις το ενδιαφέρον σου στον ερωτικό τομέα. Θυμάμαι ότι όταν σταμάτησα να λέω αηδίες του στυλ «Έρχεσαι συχνά στη μπυραρία?» και άρχισα να ρωτάω για τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι, καθώς και τις σεξουαλικές εμπειρίες οι συζητήσεις μου ανέβηκαν 100 επίπεδα πάνω.

Έχε πάντα στο μυαλό σου ότι για να κάνεις πιο δύσκολες και προσωπικές ερωτήσεις θα πρέπει να έχεις χτίσει μια οικειότητα με το συνομιλητή σου. Ξεκίνα με κάτι χαλαρό και συνέχισε αργά, αλλά σταθερά όσο προχωράει η συζήτηση.

Μην φοβάσαι να εκφράσεις την άποψη σου
Απόλαυσε τη συζήτηση και μίλα από τα βάθη της καρδιάς σου! Κανείς δε θέλει να μιλάει με κάποιον που συμφωνεί συνεχώς και λέει μονίμως ναι! Θέλουν να ακούσουν την άποψη σου, θέλουν να ακούσουν κάτι καινούριο, κάτι μοναδικό. Μη φοβηθείς ποτέ να πεις την άποψη σου και να κρύψεις τον πραγματικό σου εαυτό. Να εκφράζεις ανοιχτά τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω σου.

Από την άλλη, μην αρχίσεις να διαφωνείς και να τσακώνεσαι για τα πάντα. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να υπερασπίσεις την άποψη σου. Δε χρειάζεται να φοβάσαι, αλλιώς δεν θα είσαι ποτέ αυθεντικός. Θυμήσου, ότι οι άνθρωποι θα σε προσελκύσουν γι’ αυτό που είσαι, όχι γι’ αυτό που θα ήθελες να είσαι.

Ξεκίνα Εξάσκηση
Άκου με προσοχή όταν συνομιλείς με άλλους ανθρώπους. Χρειάζεται χρόνο, προσπάθεια και αφοσίωση για να το κάνεις σωστά. Εμένα μου πήρε χρόνια εξάσκησης για να μπορώ να συμμετάσχω σε οποιαδήποτε συζήτηση. Έχει να κάνει με την εξάσκηση της συναισθηματικής σου ευφυΐας, κάτι που θα αναλύσουμε σε επόμενο άρθρο.

Ξεκίνα με τα βασικά.

  • Κράτα καλή οπτική επαφή με τους συνομιλητές σου.
  • Χαμογέλα και χαιρέτα τους ανθρώπους με τους οποίους έρχεσαι σε επαφή καθημερινά.
  • Πίεσε τον εαυτό σου να πεις «Καλημέρα» σε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορείς.

Μπορεί να ακούγεται χαζό, αλλά σε βοηθάει πάρα πολύ για να λυθεί η γλώσσα σου στις συζητήσεις.

Στη συνέχεια, προχώρα ένα βήμα μπροστά. Πλησίασε την κοπέλα που σου αρέσει στην καφετέρια, στο γυμναστήριο, στο μπαρ, οπουδήποτε.

Διώξε τους φόβους σου και απλά καν’ το!

Κάθε φορά που διστάζεις είναι άλλη μια χαμένη ευκαιρία για να βελτιώσεις την κοινωνική σου αυτοπεποίθηση. Αυτή η εξάσκηση ήταν καθοριστική στο να ξεπεράσω τις φοβίες μου σχετικά με τη γνωριμία καινούριων ανθρώπων και με έκανε άριστο συνομιλητή.

http://xorismos.gr/pos-na-gineis-enas-kalos-sinomilitis-me-gynaikes/

Επανασύνδεση μετά από απιστία

 

Επανασύνδεση μετά από απιστία

Το να βιώσει κανείς την απιστία του συντρόφου του – παντρεμένος ή όχι, δεν είναι κάτι εύκολο. Ακόμα και στην περίπτωση που τα προβλήματα και η δυσλειτουργία μίας σχέσης ήταν φανερά η συνειδητοποίηση της απιστίας για το άτομο που την υφίσταται μπορεί να είναι ένα ιδιαίτερα τραυματικό γεγονός καθώς το άτομο έρχεται στην ουσία αντιμέτωπο με την απόρριψη.

Είναι δυνατή η επανασύνδεση μετά από ένα γεγονός το οποίο – πολλές φορές με βίαιο τρόπο κλονίζει την εμπιστοσύνη ενός ανθρώπου προς το πρόσωπο του συντρόφου του;

Ο συναισθηματικός κόσμος του ατόμου που βιώνει την απιστία

Είναι απόλυτα φυσικό για το άτομο το οποίο είναι θύμα της απιστίας να νοιώθει προδομένο. Συναισθήματα εγκατάλειψης ακόμα και ταπείνωσης, κλονισμός της αυτοπεποίθηση δεν είναι σπάνια όπως και ο θυμός προς το άτομο που διαπράττει την απιστία και η ενοχή για το γεγονός ότι αδυνατούσε να δει τα σημάδια ή ντροπή για το μερίδιο ευθύνης που έχει σε σχέση με τη συμπεριφορά του συντρόφου.

Πρέπει να διαβάσεις  14 Γνωμικά και σοφά λόγια για τον χωρισμό

Για ένα άτομο το οποίο θεωρούσε τον εαυτό του μέσα στη σχέση ως μέρος ενός όλου η εμπειρία της απιστίας είναι τραυματική καθώς ξαφνικά η αίσθηση του κενού μπαίνει στη ζωή του.

Σε αρκετές περιπτώσεις είναι δυνατόν να μπει σε διαδικασία σύγκρισης με το τον/την αντίζηλο του, ενώ οι σχέσεις με το κοινωνικό του περιβάλλον διαταράσσονται.

 

Υπάρχει η πιθανότητα επανασύνδεσης;

Η ύπαρξη πιθανότητας επανασύνδεσης εξαρτάται από το αίτιο της απιστίας και ακόμα περισσότερο  από τη διάθεση και των δύο συντρόφων να συνεχιστεί η σχέση. Αυτό για το οποίο θα πρέπει και οι δύο να είναι έτοιμοι, είναι ότι η σχέση ή ο γάμος ανάλογα με την περίπτωση δεν πρόκειται να είναι ο ίδιος – είτε αυτό είναι για καλύτερο, είτε για χειρότερο.

Οι περισσότερες περιπτώσεις απιστίας δεν έρχονται ούτε αναίτια ούτε τυχαία. Αντίθετα είναι συνέπεια προϋπάρχοντων προβλημάτων στη σχέση. Τα προβλήματα αυτά ακόμα και στις περιπτώσεις που συνδέονται κυρίως με το συναισθηματικό κόσμο του ατόμου που διαπράττει την απιστία, δεν παύουν να αφορούν και τους δύο και στο βαθμό που μία συμβιωτική σχέση τους επηρεάζει είναι δυνατόν να ενισχυθούν ή να αποδυναμωθούν από το άλλο μισό.

Πρέπει να διαβάσεις  Είναι δυνατή η επανασύνδεση μετά από απιστία?

Χωρίς λοιπόν να υποστηρίζουμε ότι το άτομο που υφίσταται την απιστία έχει ευθύνη για αυτή – η πράξη αυτή καθαυτή βαρύνει ξεκάθαρα το άτομο που τη διαπράττει, δεν είναι πάντα αμέτοχο στα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η σχέση. Η απιστία αποτελεί σαφώς έναν λανθασμένο τρόπο επίλυσης ή απομάκρυνσης από τα προβλήματα και τις δυσλειτουργίες, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι αυτά δεν υπάρχουν.

Αν λοιπόν ληφθεί η απόφαση ότι η σχέση ή ο γάμος πρέπει να σωθεί, θα πρέπει και οι δύο να είναι προετοιμασμένοι για ένα μακρύ, επίμονο και σε κάποιες περιπτώσεις επίπονο δρόμο. Ένα δρόμο ο οποίος απαιτεί και από τους δύο γενναίες αποφάσεις μακριά από εγωιστικά κίνητρα και με πυρήνα το διάλογο, την αμοιβαία κατανόηση και ανάληψη ευθυνών.

Πως ξαναχτίζεται η εμπιστοσύνη μετά από μία απιστία;

Το θέμα φυσικά της ανάκτησης της χαμένης εμπιστοσύνης στο ταίρι το οποίο έχει δεχθεί την απιστία δεν είναι ούτε απλό ούτε εύκολο καθώς το σημείο αυτό είναι αυτό που φέρει ίσως το μεγαλύτερο πλήγμα σε μία σχέση που έχει σημαδευτεί από την απιστία δυσχεραίνοντας σε μεγάλο βαθμό την προσπάθεια επανασύνδεσης.

Πρέπει να διαβάσεις  Χωρισμός: Το απόλυτο πλάνο για να τον ξεπεράσεις

Δύο είναι τα βασικότερα σημεία στα οποία το ζευγάρι που επιδιώκει να σώσει τη σχέση του πρέπει να δώσει ιδιαίτερη βάση. Έτσι θα πρέπει αρχικά και οι δύο να αποδεχτούν το γεγονός ότι προκειμένου να αποκατασταθεί η έλλειψη εμπιστοσύνης απαιτείται χρόνος. Για πολλούς η επούλωση των πληγών που αφήνει πίσω της η απιστία χρειάζεται τουλάχιστον δύο χρόνια μέσα στα οποία και οι δύο θα πρέπει να καταβάλλουν ειλικρινείς προσπάθειες να ανοικοδομήσουν τη σχέση τους αναθεωρώντας παλαιότερες αντιλήψεις.

Το δεύτερο στοιχείο το οποίο είναι εξίσου σημαντικό, είναι η πίστη ότι μέσα από τον σκόπελο της απιστίας μπορεί να προκύψει μία καλύτερη, δυνατότερη και ποιοτικότερη σχέση.

http://xorismos.gr/%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B4%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B1/