Αν θα μεγάλωνα ξανά απ την αρχή το παιδί μου….. θα το χάιδευα περισσότερο, θα πήγαινα τρέχοντας μόλις έκλαιγε , θα το είχα στην αγκαλιά μου περισσότερο, θα το μάλωνα λιγότερο και ποτέ δεν θα του έβαζα τιμωρία ! Θα το άκουγα περισσότερο και λιγότερο θα το συμβούλευα !
Θα το παρηγορούσα όταν έπεφτε και δεν θα του΄λεγα “σήκω και μην κλαις δεν έπαθες τίποτα !” Θα το άφηνα να κλάψει όσο ήθελε , να θυμώσει όποτε ήθελε και δεν θα το ρώταγα ” τώρα γιατί κλαις; ” και ” δεν υπάρχει λόγος να θυμώνεις! ” γιατί τώρα ξέρω ότι πάντα για ένα παιδί υπάρχει λόγος και να θυμώνει και να κλαίει !
Θα του διάβαζα περισσότερα παραμύθια , λίγο πριν κοιμηθεί ! Θα το άφηνα να φτιάχνει πύργους στην άμμο , και να ονειρεύεται ! Θα το άφηνα να μου λέει εκείνα τα μικρά ωραία ψεμματάκια που τον έκαναν να νιώθει δυνατό!
Θα το άφηνα να παίζει ώρες ατέλειωτες ! Θα το ενθάρρυνα να δημιουργεί , θα του αγόραζα μπογιές και καμβάδες για να ζωγραφίζει τον κόσμο του ! Θα του αγόραζα φωτογραφική μηχανή για να απαθανατίζει τις στιγμές του !
Θα το άφηνα να κοιτάζει περισσότερο τ΄αστέρια και να καλπάζει η φαντασία του ! Ταξίδια περισσότερα και λιγότερο σχολείο !Θα ζούσε όπως ήθελε και λιγότερο θα μάθαινε την ζωή απ τα βιβλία ! Η ζωή δεν μαθαίνεται στα θρανία !
Θα διάβαζε λιγότερο και θα έπαιζε περισσότερο ! Θα μάθαινε περισσότερο για τους ποιητές, τους λογοτέχνες , τους φιλοσόφους , τους ζωγράφους , τους μουσουργούς και λιγότερο για τους πολέμους και τις μάχες !
Δεν θα με αφορούσαν τα αυτοκόλλητα , οι καρδούλες και τα Άριστα της δασκάλας του! Δεν θα με αφορούσαν οι βαθμοί και τα μπράβο ! Δεν θα με αφορούσαν τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά ! Θα με αφορούσε μόνο να είναι ευτυχισμένο και χαμογελαστό !
Θα μάθαινε την αγάπη , πριν μάθει για τον θάνατο ! Θα μάθαινε να εκφράζει τα συναισθήματα του ! Θα μάθαινε να αγαπά το σώμα του , για να το φροντίζει και για να το σέβονται όλοι !
Θα το αγαπούσα άνευ όρων και ορίων και θα του έλεγα πολλές φορές Σ΄ΑΓΑΠΑΩ ! Θα του έλεγα ότι κανείς δεν κακομαθαίνει από αγάπη !
Έγραψε η Βούλα Γκάντσιου
Για την ομαδα Θετική Διαπαιδαγώγηση