Καλημερα. Θα ηθελα αποψεις και γνωμες για το πως αντιμετωπιζουμε με ενσυναισθηση επικριτικους γονεις. Οι γονεις μου ειναι καλοι αλλα πολυ ανωριμοι συναισθηματικα κ παντα ριχνουν το φταιξιμο αλλου. Στην προκειμενη περιπτωση ετοιμαζουμε γαμο κ βαφτιση του παιδιου μας κ ενω τα εχω αναλαβει ολα (εκτος απο καποιες μεταφορες γτ δεν οδηγω) χτες ακουσα οτι δεν εχουμε κανει τπτ σωστα κ εχουν αγχωθει. Μιλανε για προσκλητηρια που πηγαινουν σε δικα τους ξαδερφια ουσιαστικα κ τα ειχα δωσει σε εκεινους για μοιρασμα αλλα “δεν ειναι δικη του δουλεια ΚΑΙ αυτο”!!γενικα υπαρχει μια αιωνια κριτικη που νε επηρεαζει παρα πολυ.  Μέλος  :Οι γονείς είναι τεράστιο και ανεξάντλητο κεφάλαιο. Το οτι η συμπεριφορά τους είναι άδικη είναι άλλο μεγάλο κεφάλαιο (που λέει οτι η ζωή η ίδια είναι άδικη και καταστρέφεις την ψυχική και πνευματική σου υγεία προσδοκώντας να μην είναι ή/και κλαψουρίζοντας γιατί είναι τόσο άδικη). Αυτό το “μένεις μόνος” το έχω νιώσει και συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Εμείς σαν άλλη γενιά με την πληροφορία ένα κλικ μακριά θέλω να ελπίζω οτι θα καταβάλουμε την πρέπουσα προσπάθεια (αν και δε το βλέπω από όσα διαβάζω σε διάφορα γκρουπ…). Γιατί τέλειος γονέας δεν υπάρχει.. και όπως έχω ξαναπεί σε αντίστοιχο ποστ, εγώ προσωπικά δε θα κατακρίνω έναν γονέα που δεν είναι τέλειος, αλλά έναν γονέα που δεν προσπαθεί, δεν ενημερώνεται και βασίζεται σε στερεότυπα και πρακτικές διαπαιδαγώγησης παρωχημένες. Επίσης με λύπη διαπιστώνω οτι το ποσοστό των ανθρώπων που συνειδητοποιούν τη βαρύτητα του να φέρεις έναν νέο άνθρωπο στον κόσμο και την αναγκαιότητα πριν το κάνεις να ανακαλύψεις και να βελτιώσεις πρώτα τον εαυτό σου είναι αμελητέο…

Μέλος : Κι ομως υπαρχουν και τοσοι γονεις που χωρις καμια πληροφορηση ή μορφωση εκαναν το αυτονοητο.Προσπαθουσαν να ειναι υποστηρικτικοι.Προσπαθουσαν να κανουν τα παιδια τους ευτυχισμενα.Η προθεση μετραει.Και ειναι περιεργο πως οι περισσοτεροι γονεις θελουν ακριβως αυτο αλλα πολλοι κανουν ακριβως το αντιθετο.Θα ελεγα πως μαλλον ειναι θεμα χαρακτηρα κι οχι απαραιτητα μορφωσης ή πληροφορησης;;;;Επισης μη ξεχναμε οτι καθε γονιος,περα απο αυτον τον ρολο,ειναι και μια ξεχωριστη οντοτητα που πολλες πραξεις που κανει για να αισθανεται εκεινος καλυτερα μπορει να πληγωσουν τα παιδια χωρις να αποσκοπει εκει.Ειναι μαλλον αυτος ο απογαλακτισμος εαν θελεις που πρεπει να δουμε καθαρα.Ετυχε καποιοι ανθρωποι να ειναι οι γονεις μας.Οποιοι κι αν ειναι αυτοι.Και σιγουρα κανανε το καλυτερο που μπορουσαν.Απο εκει και περα οπως ανεφερες σε καποιο σχολιο σου και πραγματι..ειναι δικο μας κομματι πως θα διαχειριστουμε τα συναισθηματα μας και τις προσδοκιες μας απεναντι σε αυτα τα προσωπα.Προσωπικα για εμενα παρα πολυ δυσκολο.Εχω τεραστιες εκρηξεις θυμου που ειμαι ανικανη να συγκρατησω.Δε ξερω αν θα τα καταφερω καποτε κι ελπιζω.

Απο μελος της ομαδας:
“Θέμα πεθερά. Ακολουθεί η ιστορία της ζωής μου.. Με τον άντρα μου είμαστε μαζί από το σχολείο και τα τελευταία χρόνια μένουμε ευτυχώς στο εξωτερικό. Όταν πλησιάζαμε τα 30 είπαμε να κάνουμε και το γάμο κυρίως γιατί θέλαμε παιδί. Όλα καλά μέχρι εκεί. Στην προετοιμασία του γάμου λοιπόν μας δημιούργησε πρόβλημα η πεθερά γιατί θεωρούσε ότι τα κανόνιζα όλα εγώ με τη μάνα μου, ενώ εμείς (το ζευγάρι) με κάθε ευκαιρία ρωτούσαμε τη γνώμη της..3μήνες πριν το γάμο της πάει η μάνα μου τις προσκλήσεις που τους αντιστοιχούσαν και δεν τις δέχεται αλλά τη διώχνει με τη δικαιολογία ότι άργησε αφού είχαν εκτυπωθεί ήδη ένα μήνα. Εννοείται ότι δεν είχαν δώσει πουθενά προσκλήσεις οι γονείς μου. Τις είχαμε βγάλει νωρίς για να δώσουμε εμείς στο εξωτερικό. Την ίδια περίοδο σταματάει να μας μιλάει και εμας ενώ είχαμε ένα κάρο προβλήματα, αφού προσπαθούσαμε να αγοράσουμε σπίτι, ο άντρας μου άλλαζε δουλειά και εννοείται είχαμε και το γάμο. Πηγαίνω εγώ πολύ πριν το γάμο λύνεται το θέμα με τις προσκλήσεις και γενικά ενώ παρέμενε κάπως ψυχρή πηγαίναμε μαζί για μενού κλπ. Φτάνει και ο άντρας μου μια βδομάδα πριν το γάμο και γίνεται χαμός. 4μέρες πριν το γάμο του λέω πες της να συναντηθούμε να τα βρούμε αφού εγώ δημιούργησα το πρόβλημα (έτσι έλεγε του άντρα μου) θέλω να το λύσω. Εκεί λέει ότι τα έχει με το γιό της γιατί αυτός πρωτίστως δεν την υπολογίζει, μετά ακούω και εγώ διάφορα και για μένα και για τη μάνα μου και εν τέλει εγώ ζητάω συγγνώμη αφού θεωρεί ότι την άφησα απέξω και αν έγινε ήταν άθελά μου. Ο άντρας μου όμως ήταν έξαλλος με όσα άκουγε και έφυγε. 2μέρες πριν το γάμο και ενώ έχουν φτάσει συγγενείς του από διάφορα σημεία μου λέει ο άντρας μου πέρνα το βράδυ γιατί θα ψήσουμε. Τελικά ήταν πάνω από 50άτομα καλεσμένοι, όργανα κλπ. Ο άντρας μου δεν είχε ενημερωθεί ούτε εγώ εννοείται. Τελικά τον κάναμε το γάμο. Μετά μένω έγκυος. Μου στέλνει email για ευχές. Μου παρουσιάζεται κάποιο πρόβλημα υγείας και αναγκάζομαι να την επισκεφτώ γιατί είναι γιατρός. Μετά από αυτό αλλάζει εντελώς συμπεριφορά, σα να μην είχε γίνει τίποτα. Αποβάλλω όταν είμαι στον τέταρτο αλλά μετά από μερικούς μήνες ξαναμένω έγκυος. Πάλι έχω προβλήματα και αποφασίζω να μείνω Ελλάδα μέχρι τη γέννα. Περνάω μεγάλο διάστημα στο νοσοκομείο και γεννάω πρόωρα. Όλα καλά πάλι μέχρι εκεί από πλευράς της. Από τη στιγμή που παίρνουμε το μωρό από τη μονάδα και μένουμε στο σπίτι των γονιών μου, αλλάζει πάλι. Μας λέει ο πεθερός κρυφά ότι αυτή περίμενε να μείνουμε μαζί τους και τσατίστηκε. Δεν το ζήτησε ποτέ. Μόλις είναι σε θέση το μωρό γυρνάμε στο εξωτερικό. Από εκεί και πέρα δε μου ξαναμίλησε (6μήνες). Συνήθως την έπαιρνε ο άντρας μου τηλέφωνο και της έστελνε φωτογραφίες του μωρού. Αυτή σπάνια (1φορά το μήνα). Πριν λίγες μέρες πήγαμε Ελλάδα για υποχρεώσεις. 3ώρες μετά που φτάσαμε πήγαμε σπίτι της αλλά είχε φύγει για το εξοχικό και επέστρεψε μετά από δυό μέρες. Ο πεθερός μας είπε πάλι ότι περίμενε να μείνουμε εκεί ή τουλάχιστον να περάσουμε αμέσως μόλις φτάσουμε. Όταν επέστρεψε λοιπόν ήταν εκεί ο άντρας μου με το μωρό. Με τον άντρα μου δεν μίλησε καν. Ασχολιόταν μόνο με το μωρό. Η μόνη ερώτηση ήταν πότε θα μείνει εδώ το μωρό. Την επόμενη ξαναπάμε όλοι μαζί και στο “γειά σας, τι κάνετε” που είπα είχε πάρει ήδη το μωρό και είχε φύγει. Η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε όλες τις μέρες: να παίζει με το μωρό και εμείς αόρατοι. Ούτε καν βγήκε να μας χαιρετίσει όταν φεύγαμε. Μετά που επιστρέψαμε έστειλε ένα email του άντρα μου που έλεγε ότι η συμπεριφορά του είναι χάλια τα τελευταία χρόνια και ειδικά το τελευταίο 6μηνο, ότι πάει στο πατρικό του σαν επισκέπτης επειδή κάποιοι δεν βολεύονται και όσο εξής δεν έχει μάνα ούτε σπίτι. Στην αρχή λοιπόν μου λέει “θα μας αφήσει επιτέλους στην ησυχία μας”, αλλά μετά μου λέει “τι πρέπει να κάνω τώρα;”. Δεν ξέρω τι να του πω. Είπα απλά “μάνα σου είναι, δε γίνεται να μη μιλάτε καθόλου”. Να πω ότι εγώ είμαι πολύ χαμηλών τόνων άτομο και προσπαθώ όλα αυτά τα χρόνια απλά να δέχομαι τις ιδιοτροπίες της. Ο πεθερός μου είναι με το μέρος μας, αλλά ήταν πάντα θύμα και έκανε ότι του έλεγε. Συνεπώς δεν παίρνει θέση μπρόστα της. Τον τελευταίο χρόνο άλλωστε δε μιλάνε και μεταξύ τους. Πραγματικά του έχει καταστρέψει τη ζωή, αλλά και αυτός της το επέτρεψε. Για χρόνια δε μιλούσε με τη μάνα του και με τα αδέρφια του επειδή μόνιμα του έβαζε λόγια. Η ίδια επίσης δεν έχει φίλες/φίλους και τελευταιά δε μιλάει ούτε με τη μάνα της. Καταλήγω στο ότι βλέπει παντού συνομωσίες εναντίον της. Συμφωνείτε; Το θέμα είναι τι κάνουμε;”

Μέλος  Εγω αυτο που βλέπω είναι ότι θέλει περισσότερη προσοχή απ τον γιο της και νιώθει πως την έχει παραγκωνισμενη επειδή έφτιαξε τη δική του οικογένεια. Ποιος ξέρει ίσως υποσυνείδητα φοβάται πως θα κάνεις στο γιο της ότι έκανε και αυτή στον άντρα της, δλδ πλύση εγκεφάλου για να απομακρυνθεί απ τους δικούς του (πράγμα απαράδεκτο) . Εφόσον ασχολείται και με το μωρό φαίνεται πως έχει στοργη μέσα της απλα της βγαίνει το πάραπονο που ισως δεν την βάζετε μέσα στα πράγματα όσο θα ηθελε. Μπείτε λίγο στη θέση της και προσπάθηστε να την έχετε λίγο απο πιο κοντά. Επικοινώνησε και εσύ μαζί της λίγο πιο συχνά με μειλ και ίσως σκαιπ και ύστερα πιστεύω πως θα κάνει και αυτή βήματα μπρος γιατί προς το παρόν έχει βάλει τις άμυνες της.

Μέλος : Εγώ προσωπικά αν ήμουν στη θέση σου δεν θα εστίαζα στην πεθερά αλλά στο σύζυγο σου. Πως νιώθει με όλη αυτή τη συμπεριφορά? Τον ενοχλεί η απουσία επικοινωνίας ή είναι για τον ίδιο μία ανάσα η “απόσταση” μεταξύ τους? Θέλει ο ίδιος να έχει επαφές? Πόσο συχνές? Τι είναι διατεθειμένος να κάνει? Έχει θέσει τα όρια του? Έχει κάνει ξεκάθαρη τη στάση του? Και διαφωνώ στο “μάνα σου είναι δε γίνεται να μη μιλάτε καθόλου”. Όταν ένας άνθρωπος σου “δηλητηριάζει” το μυαλό και την ψυχή τότε παίρνεις αποστάσεις ακόμη κι αν αυτός ο άνθρωπος σε έχει γεννήσει.

Μέλος : καταρχην σε συγχαιρω για την υπομονη σου και για τον πολιτισμενο τροπο που χειριζεστε τα πραγματα με τον αντρα σου. ειναι προς τιμην σας και τους δυο. τωρα για την πεθερα σου, δεν ξερω τι να σου πω..δεν πιστευω οτι αλλαζουν οι ανθρωποι, εκτος αν υποστουν καποιο σοβαρο σοκ ή κατραπακια στη ζωη τους ή αν οι ιδιοι το θελησουν. και οπως αναφερεις γενικα εχει ενα θεμα με ολους..ολοι της φταινε σε κατι. εσεις δεν κοψατε το νημα της επικοινωνιας ουτε τη βγαλατε απο τη ζωη σας. ο γιος της μπορει να δοκιμασει να αποκαταστησει την επικοινωνια οπως ο ιδιος κρινει οτι μπορει να εχει αποτελεσμα…υποθετω οτι ξερει τη μητερα του λιγο παραπανω.

Μέλος Μερικοι ανθρωποι ειναι τοσο τοξικοι που απο ενα σημειο και περα αποδομουνται μονοι τους …..η πεθερα σου εχει φτασει πια σε αυτο το σημειο ….απλα πηγαινε λιγο στο πλαι και ασε την να ροκανιζει μονη της τη θεση της…μην απαντας μη συνεχιζεις τον πολεμο ασε την να το κανει μονη της…οσο για το τι θα πεις στον αντρα σου απλα πεστου πως οτι κρινει σωστο να κανει και δε θα θετει σε κινδυνο τη δικη σας οικογενεια θα τον υποστηριξεις….αν ομως η μητερα του καταπατισει το ζωτικο σας χωρο δε θα ηθελες επαφες μαζι της….κυριως ομως μην αντιγυριζεις μαζι της κουβεντες ασε τον αντρα σου να βλεπει μονος του τη διαφορα που εχετε στον τροπο που φερεστε

Μέλος : Να κοιτάξεις την οικογένεια σου.δεν αλλάζουν τέτοια άτομα δυστυχώς.ο άντρας σου ειναι πληγωμένος οπότε προσπάθησε να κρατάς μια ισορροπία οπως κάνατε και τωρα δηλαδη και να υπαρχει έστω μια τυπική καλή σχέση.για το καλό όλως.απο εκεί και πέρα και με αυτά που μας είπες δύσκολα βλέπω να βελτιώνονται οι σχέσεις..

Μέλος : Καποτε σε μια σχολη γονεων μας ειχε πει η εμψυχωτρια μας πως δεν υπαρχει πιο ισχυρο πληγμα για εναν τοξικο ανθρωπο να βρισκεται αντιμετωπος με εναν αλλον που τον αφηνει να τσακωνεται μονος του….εκει χανουν εντελως την μπαλα και αποδομουνται χωρις να το καταλαβαινουν τις περισσοτερες φορες δεν προλαβαινουν ουτε να ανασυντακτουν

Μέλος  Συνεχιζετε την ζωη σας κανονικα…εσυ την προσπαθεια σου την εκανες..και μονο που λες οτι δεν εχει φιλους αυτο λει πολλα…οτι και να κανεις θα το βλεπει σταβα…προφανως ειναι απο της μαμαδες που θελουν να εχουν ΠΑΝΤΑ τον πρωτο λογο…προσεχε πολυ γιατι κατι τετοιες μανουλες διαλυουν σπιτια…μακρια και αγαπημενοι…να χαιρεσαι την οικογενεια σου!!!

Μέλος : ξέρω ζευγάρι φιλικό που βίωσε αυτά ακριβως που ας περιγράφεις. δυστυχώς δεν αργησε να έρθει η τριβή και μεταξύ του ζευγαριού. φυσικά στη δικιά σας περίπτωση ο σύζυγος δεν ακούει τη μαμά και εσύ κρατάς ισσοροπια. συνεχίστε έτσι και μην αφήσετε τπτ να μπει αναμεσ’ά σας

απάντηση: εγώ νομίζω ότι βλέπει συνομωσίες παντού γύρω της, αλλά πείτε μου και εσείς τη γνώμη σας. Επίσης, πως να χειριστούμε αυτό τον άνθρωπο γενικά μετά από όλα αυτά;;
απάντηση: ο σύζυγός μου όσες φορές της έχει κάτσει να συζητήσει μαζί της σοβαρά, πάντα γίνονται χειρότερα τα πράγματα και καταλήγουν σε φωνές κλάματα κλπ. Όταν μπαίνεις στο πατρικό σου και η μάνα δε σου μιλάει και λες “τι τρέχει;” και αρχίζει το κατηγορητήριο χωρίς να έχεις κάνει κάτι..τι κάνεις; Μια θα κάτσεις να συζητήσεις να δεις τι έπαθε, δεύτερη φορά θα ξανακάτσεις, την τρίτη;
Γενικά απαντήσεις: ο άντρας μου είχε προβλήματα επικοινωνίας και παλιότερα με τη μάνα του. Ενώ τον είχε πολύ καλομαθημένο, του έπαιρνε ότι ήθελε κλπ. μεγάλες περιόδους δε μιλούσαν καθόλου και ένα διάστημα όσο σπούδαζε είχε σταματήσει να του στέλνει χρήματα. Πάντα βέβαια μετά κάπως τα ξαναέβρισκαν. Το ίδιο μπορεί να γίνει και τώρα.
απάντηση: αυτό με την πλύση εγκεφάλου προφανώς το φοβάται, αλλά είμαστε εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες και το ξέρει. Εγώ από πλευράς μου δεν προτίθεμαι να κάνω κάποια πρώτη κίνηση ούτε να έχω στο εξής μαζί της κάτι παραπάνω από τα τυπικά. Δεν έχω συνηθίσει να έχω γύρω μου ανθρώπους που τη μια είναι όλα καλά και την επόμενη δε μου μιλάνε χωρίς να ξέρω το γιατί και με κατηγορούν και από πάνω ότι βάζω λόγια κλπ. Μου έχει καταστρέψει τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου: το γάμο και τη γέννηση του παιδιού μου. Η μόνη περίοδος που έδειξε συμπόνια ήταν όταν διέγνωσε το πρόβλημα υγείας μου (που προκαλείται από άγχος πίεση κλπ) στο οποίο ίσως θεώρησε ότι φέρει κάποια ευθύνη λόγω της συμπεριφοράς της. Και όταν απέβαλλα που μας είχαν επισκεπτεί εδώ στο εξωτερικό και το κατάλαβα μόλις έφυγαν (το έμβρυο είχε πεθάνει μέσα μου όσο ήταν εδώ, αλλά δεν είχα συμπτώματα και το κατάλαβα αφού έφυγαν) οπότε προφανώς πάλι θεώρησε ότι είχε κάποια ευθύνη.
Γενικά απαντήσεις: έχω προσπαθήσει πολλές φορές να δώσω λογική εξήγηση στη συμπεριφορά της.Έχω προσπαθήσει να τη δω σαν μάνα που “χάνει” τον αγαπημένο της γιό. Δεν μπορώ να βρω λογική σε τίποτα. Δεν είχε εκφράσει ποτέ αντίρρηση για μένα (εννοώ να μη συμφωνεί για τη σχέση μου με το γιό της) ούτε για την πρόθεση να μείνουμε στο εξωτερικό. Κατά γενική ομολογία είναι ιδιόρρυθμος άνθρωπος οπότε προσπαθούσα να πηγαίνω με τα νερά της, οπότε τη ρωτούσα (πχ για τα του γάμου) αλλά δεν τις άρεσε τίποτα και δεν καταλήγαμε πουθενά και αν κατέληγε κάπου έπρεπε να συμφωνήσω μόνο.
Γενικά απαντήσεις: ένα από τα τελευταία περιστατικά ήταν να την ρωτήσει φίλη μου αν φτάσαμε και να απαντήσει “δε ξέρω!δε με ενημερώνει κανείς εμένα!εσείς τα κοριτσάκια δε καταλαβαίνετε ότι και τα αγόρια σας έχουν γονείς που τους περιμένουν”. Να σημειώσω ότι ο πεθερός μου είχε έρθει να μας πάρει ήμασταν στο δρόμο 3ώρες μέχρι το σπίτι και δεν πήρε ένα τηλέφωνο να ρωτήσει αν φτάσαμε. Και μετά αφού είδε ότι δεν την επισκεπτήκαμε αμέσως έφυγε για το εξοχικό. Τέτοια ανυπομονησία.. Αα και κάτι πράγματα που κρατούσαμε γλυκά κλπ μας είπε ο πεθερός μου ότι άλλα τα βρήκε στα σκουπίδια και άλλα πεταμένα στο πάτωμα. Άντε μετά να κάνεις συζήτηση..
Γενικά απαντήσεις: ευτυχώς ζούμε στο εξωτερικό. Οπότε και το παιδί θα το βλέπει ελάχιστα. Το αγαπάει όμως,ασχολείται,του παίρνει δώρα. Το θέμα είναι αν ξεκόψει τελείως με το γιό της (εγώ δεν υπάρχω κάπου έτσι και αλλιώς) δεν ξέρω πως θα γίνει να το βλέπει και αν έχει κιόλας αυτό το δικαίωμα
απάντηση: το προσπάθησα αυτό τη πρώτη φορά που δημιουργήθηκε θέμα λίγο πριν το γάμο. Ζήτησα εγώ συνάντηση των 4 μας για να δω τι έκανα και τσατίστηκε (και με το πεθερό ο οποιός δεν ήθελε να είναι εκεί και όση ώρα μιλούσαμε έλεγε “εγώ με το μέρος σας είμαι, να φύγω τώρα;” και κατα τ’ άλλα παρέμενε αμέτοχος και ουδέτερος). Ξεκίνησα εγώ ρωτώντας τι παράπονο έχετε; Μου είπε αρχικά εγώ δεν έχω τίποτα μαζί σου με το γιό μου έχω. Μετά που της λέει ο γιός “άλλα έλεγες χτες” άρχισε. Στη πορεία ακούσαμε διάφορους χαρακτηρισμούς και εγώ και ο άντρας μου. Εμένα μου είπε ότι έχω ανασφάλεια και είμαι κολλημένη πάνω του. Απάντησα ότι δεν πίεσα ποτέ κανέναν ούτε για σχέση ούτε για γάμο και αν ήμουν ανασφαλής και ήθελα να τον έχω σίγουρο δεν θα άφηνα να περάσουν 15χρόνια μέχρι να κάνουμε το γάμο. Εγώ παρέμεινα ψύχραιμη γιατί πραγματικά ήθελα να βρούμε άκρη, αλλά αυτή έκλαιγε και χτυπιόταν σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης. Επέμενα για να μου πει το πρόβλημα που υποτίθεται ήταν ότι την είχα αφήσει απέξω από τα του γάμου. Και τα πιάνω ένα ένα και της λέω για το νυφικό το καλοκαίρι δε πήγαμε μαζί; Λέει ναι αλλά εσύ βρήκες άλλο μετά. Λέω είπαμε ότι μου άρεσε αυτό που είδαμε μαζί αλλά ήταν πολύ ακριβό και θα έβρισκα μοδίστρα να μου φτιάξει το ίδιο. Στο κέντρο δεν καταλήξαμε μαζί; Λέει όχι. Λέω πως όχι, αφού απορρίψατε όλα τα άλλα και έμενε μόνο αυτό. Εν ολίγοις όλοι κατάλαβαν ότι την είχα ρωτήσει για όλα και αυτή ακόμα δεν το δεχόταν. Ζήτησα και συγγνώμη εξηγώντας ότι αν έγινε κάτι ήταν άθελά μου. Σε κάποια φάση λέει εσύ δεν έχεις παράπονο από εμάς τόσα χρόνια (κατάφαση όχι ερώτηση) και της λέω δεν είχα μέχρι που βγάλατε έξω τη μάνα μου..αν είχατε πρόβλημα που αργήσατε να πάρετε προσκλήσεις ας το συζητούσατε μαζί μας.. Κ εκεί άρχισε να βγάζει καπνούς..είπε ότι έπρεπε να την έχει βγάλει έξω από καιρό κ.ά που έδειχναν ξεκάθαρα κακία και ζήλια. Είχα μείνει άφωνη..
Και καταλήγω ότι το δοκίμασα αυτό με τη συνάντηση μια φορά και δεν πέτυχε..ενώ όλοι έβλεπαν το προφανές αυτή όχι και θεωρούσε ότι οι υπόλοιποι ήταν με το μέρος μου και εναντίον της. Άρα, έχει νόημα να επαναληφθεί; Άσε που μετά από όλα αυτά δεν έχω και την απαραίτητη ψυχραιμία και θα πω χοντράδες.

Μέλος  Ισως ειναι ο καιρος να σταματησεις να δεχεσαι παθητικα την συμπεριφορα αυτην, να ορθωσεις αναστημα και να διεκδικησεις κοσμια την αξιοπρεπεια και τον σεβασμο που σου αρμοζει.
Με το να υποχωρεις και να ζητας συγνωμη (σε μια προσπαθεια να ειστε καλα-και ειναι πολυ ωριμο και ενσυναισθητικο απο μεριας σου αυτο, δειχνει την ποιοτητα του χαρακτηρα σου) στην ουσια θρεφεις ακομα περισσοτερο την σταση της, ειναι σαν να της λες “εχεις δικιο. Εγω φταιω” και αρα αυτη η συμπεριφορα συνεχιζεται γιατι την βοηθας καθε φορα να πιστευει οτι εισαι λαθος εσυ.
Αλλαγη πλευσης λοιπον, ισως να της εγραφες ενα γραμμα με την ωμη αληθεια-με το γιατι εσυ κρατας αυτην την ευγενικη σταση η οποια τελικα γινεται καταχρηστεα. Με τον να “ξεμπροστιασεις” ολα της τα παρανοϊκά και ασχημα στοιχεια του χαρακτηρα της και της στασης της, με το να θεσεις τα ορια σου και να προειδοποιησεις οτι αν δεν ερθει στα συγκαλα της και συνεχιζει να ειναι τοξικη, τοτε η καλη (…ονομα δικο σου) παυει να υπαρχει και να εχει επαφες και το ιδιο και το εγγονι της! Παρε στα χερια σου αυτο που σας αξιζει και κανε το πραγματικοτητα!

Μέλος  Μερικοι ανθρωποι νομιζουν οτι ολα γυριζουν γυρω τους. Ειδικα, ατομα που εχουν καποιου ειδους εξουσιας (γιατρος, στην προκειμενη περιπτωση), η υπεροψια και η αλαζονεια τους κανει απανθρωπους πολλες φορες και δυσκολευονται να παρουν αποψεις αλλων αλλά εμμενουν πεισματικα στην δικη τους αποψη. Τοσο πολυ τους αλλοιωνει η καταχρηση εξουσιας και το αισθημα της αποκλειστικης ληψης αποφασεων, τα πορισματα που βγαζουν και εχουν μαθει να τα κατοχυρωνουν μεσα απο την δουλεια τους αλλα και απο τον χαρακτηρα τους που στο τελος νοιωθουν βαθια ανασφαλεις να ερθουν αντιμετωποι με την ανθρωπινη-θνητη πλευρα τους που περιλαμβανει λαθη και εμμονες.
Εγω, στην θεση σου, θα φροντιζα να της γραψω ενα γραμμα οπου θα ανελυα ολα αυτα στον χαρακτηρα της και την ζωη της τα οποια την οδηγουν στο να θελει μονιμως να εξουσιαζει τα παντα και τους παντες! Θα τονιζα υστερα οτι “για την οικογενεια μου αποφασιζω εγω και ο αντρας μου για ολα τα θεματα, η ζωη αυτη ειναι δικη μας και δεν θα επιτρεψω παρεμβολες που δυσχεραινουν την πορεια αυτης”. Στο τελος θα ελεγα οτι, ανεκαθεν ηταν καλοδεχουμενη και θα συνεχισει να ειναι εαν δειξει τον σεβασμο και την ταπειτονητα που χρειαζεται να δειξει!

Μέλος  Θεωρώ πως και οι δύο σας κρατάτε την καλύτερη στάση που θα έπρεπε ως τώρα. Συνεχίστε έτσι. Όπως λειτουργούσες πάντα έτσι κάνε και τωρα. Άπειρα ζευγάρια έχουν τέτοια θέματα και δεν μπορούν το διαχειριστούν. Και πάλι καλά που ΣτΕ μακριά. Θα φάτε χειρότερο πρόβλημα. Σου εύχομαι ολόψυχα να είστε ενωμένοι κ αγαπημένοι με τον άντρα σου. δε μπορώ να μπω πιο μέσα γιατί το θέμα μου προκαλεί μεγάλη σύγχιση και δε μπορώ να το διαχειριστώ.

Μέλος  Εμένα η πεθερά μου, κατάφερε και με χώρισε από τον άντρα μου… Τελικά διαβάζοντας το δικό σου ποστ (λες ότι η πεθερά σου είναι γιατρός) κατάλαβα ότι ο άνθρωπος που είναι κακός είναι κακός είτε είναι μορφωμένος είτε αμόρφωτος! Είσαι τυχερή που ζεις μακριά της! Αφού δεν την έχεις μέσα στα πόδια σου, αγνόησε την και προσπάθησε να σώσεις τον γάμο σου, αφού με τον σύζυγό σου αν κατάλαβα καλά δεν έχεις πρόβλημα…

Μέλος  ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΣΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΤΟΥ……ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ.ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΣΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΕΘΕΡΟΣ ΣΟΥ!!!!!ΜΗ ΤΗΣ ΔΙΝΕΙΣ ΣΗΜΑΣΙΑ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙΣ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ.ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΣΟΥ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΑΥΤΗΝ ΑΣΤΗΝ ΝΑ ΤΡΩΓΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΤΗΣ.

Μέλος  Απο προσωπικη εμπειρια θα πω μονο οτι το να μη δινεις σημασια ειναι πολυ δυσκολο . Ισως για κατι που συμβαινει μια φορα να ειναι εφικτο αλλα μια μονιμη κατασταση απο ενα τοσο κοντινο προσωπο χρειαζεται μια ειδικη ριζικη αντιμετωπιση.

Μέλος  Συμφωνώ αλλά δε ξέρω ποιά είναι η ριζική αντιμετώπιση που προτείνεται για τέτοιες περιπτώσεις. Ακόμα και να διακόψεις κάθε επαφή φαντάζομαι ότι θα ψάχνει συμμάχους και θα κακολογεί το παιδί της όπου βρει.

Μέλος  Κάπου εκεί στην αρχή με τις προσκλησεις σταμάτησα να διαβάζω. Όχι γτ δεν σε σέβομαι αλλά γτ κατάλαβα ότι είναι άλλο ένα πεθεροπληκτο ποστ.
Παραθέτω τη γνώμη μου με συνταγή που πετυχε, σε μένα τουλάχιστον.
Πεθερά που δημιουργεί προβλήματα, χώνει τη μύτη της κτλ, τρώει χι, διαγραφή κ ακούει τη φωνή μας μόνο για τυπικούς λόγους, όπως γενέθλια, κ λοιπους σπανιοτατους κοινωνικους λόγους. Ιδανικά μας βλέπει σε φωτογραφίες ή ζωγραφιστες. Οσο πιο καλή συμπεριφορά δειξει, τόση περισσότερη επικοινωνια κ συναναστροφή θα υπάρξει. Αλλά συνήθως δεν παίζει αυτό με τις ανακατωστρες πεθερές. Μεγάλο ευτύχημα είναι να σε στηρίζει ο άντρας σου σε αυτή την επιλογή αλλά δεν είναι κ πάντα απαραίτητο. Απλά δυσκολεύει την κατάσταση.
Με λίγα λόγια όσο λιγότερη επαφή έχεις τόσο λιγότερο “υλικό” θα έχει για να ξεσαλωνει. Περαστικά σας!!!

Μέλος  Μακριά και αγαπημένα είναι η μοναδική λύση. Σου κατέστρεψε σημαντικές στιγμές στη ζωή σου , υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σου “καταστρέψει” και το παιδί σου! Κανείς δεν μπορεί να το προστατέψει : ούτε ο “yes Master” πεθερός , ούτε ο οξύθυμος γιος. Μονο εσύ κρατώντας το μακριά

Μέλος  Κάπου εκεί στην αρχή με τις προσκλησεις σταμάτησα να διαβάζω. Όχι γτ δεν σε σέβομαι αλλά γτ κατάλαβα ότι είναι άλλο ένα πεθεροπληκτο ποστ.
Παραθέτω τη γνώμη μου με συνταγή που πετυχε, σε μένα τουλάχιστον.
Πεθερά που δημιουργεί προβλήματα, χώνει τη μύτη της κτλ, τρώει χι, διαγραφή κ ακούει τη φωνή μας μόνο για τυπικούς λόγους, όπως γενέθλια, κ λοιπους σπανιοτατους κοινωνικους λόγους. Ιδανικά μας βλέπει σε φωτογραφίες ή ζωγραφιστες. Οσο πιο καλή συμπεριφορά δειξει, τόση περισσότερη επικοινωνια κ συναναστροφή θα υπάρξει. Αλλά συνήθως δεν παίζει αυτό με τις ανακατωστρες πεθερές. Μεγάλο ευτύχημα είναι να σε στηρίζει ο άντρας σου σε αυτή την επιλογή αλλά δεν είναι κ πάντα απαραίτητο. Απλά δυσκολεύει την κατάσταση.
Με λίγα λόγια όσο λιγότερη επαφή έχεις τόσο λιγότερο “υλικό” θα έχει για να ξεσαλωνει. Περαστικά σας!!!
.

Μέλος  Μακριά και αγαπημένα είναι η μοναδική λύση. Σου κατέστρεψε σημαντικές στιγμές στη ζωή σου , υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να σου “καταστρέψει” και το παιδί σου! Κανείς δεν μπορεί να το προστατέψει : ούτε ο “yes Master” πεθερός , ούτε ο οξύθυμος γιος. Μονο εσύ κρατώντας το μακριά

Μέλος  Καποτε πρεπει να μαθει οτι θα πρεπει να σεβεται κ τις δικες σας αποφασεις κ να βαδιζει με τα δικα σας θελω,εκεινη νομιζει οτι η γη γυριζει γυρω απο αυτην κ ολοι πρεπει να συμφωνουν με τα θελω τα δικα της!!!!Δεν ειναι ετσι,το παιδι της μεγαλωσε και θα ζησει τη ζωη που επελεξε εκεινος χωρις τα θελω τα δικα της.

Μέλος : Τοξικοί άνθρωποι που σκέφτονται μόνο τον ευατό σου ΜΑΚΡΥΑ. Απορώ με όλα τα σκηνικά που έγραψες πως τα άντεξες και έκανες τόσες υποχωρήσεις. Όπως στρώνει κοιμάται ο καθένας, εσύ έκανες ότι μπορούσες. Βάλε ένα τέλος και μην ασχολείσαι άλλο.

Μέλος  Κ γιατι να μην μιλαει με τη μανα του? Η μανα του κανει τις επιλογες της. Ξερει οτι θα οδηγησουν εκει. Το ειπε κιολας στο email οτι μανα δεν εχει πλεον. Αρα η γυναικα επελεξε αυτον τον δρομο. Για ποιο λογο λοιπον να επιμενεις να χτισεις δεσμο με μια γυναικα που γραφει (σημαντικο το οτι το γραφει) οτι δεν θελει να εχει σχεση με το παιδι της?

Μέλος  Εμενα για να κατανοησω κ να αποδεχθω καταστασεις παρομοιες με βοηθα να σκεφτομαι πως αυτο δεν ειναι φυσιολογικο. Ειστε και τα δυο το ιδιο παιδια της κ δεν εχει φυσιολογικοτητα ενας τετοιος διαχωρισμος. Μετα μεβοηθα πολυ να αναγνωρισω τα συναισθηματα που βιωνω απο μια τετοια μη φυσιολογικη συμπεριφορα. Δυσαρεσκεια θυμος ενοχες αισθηση πως δεν ειμι αρκετη ισως κι γι αυτο δεν αγαπιεμαι το ιδιο. Αισθηση πως δεν αξιζω την αγαπη…. και επειτα προσπαθεια για ανευρεση των ισοροπιων και του φυσιολογικου μεσα μου…. ανεξαρτητα απο τις επιλογες του σημαντικου μου αλλου. Ποσο αρκετη θελω να νιώθω; πως οριζω εγω την σημαντικοτητα μου; εαν δεν μπορει η δεν θελει ο σημαντικος μου αλλος να με δει ολοκληρη και με πληρη αξια σημινει πως δεν ειμαι; θα πρεπει να κνω κατι για να εκμαιευσω την αισθηση αυτοαξιας μου; π.χ. δουλειες ..να λεω συνεχεια ναι…θεληματα; το θελω αυτο; το επιλεγω; ποση αναγκη εχω να ειμαι καλος και να λεω ναι για να με αποδεχθει ο σημαντικος μου αλλος; ποσο μπορω να απεχω με φυσικο τροπο απο το συνδρομο του καλου παιδιου και να ζησω σαν φυσιολογικος ανθρωπος με τις γνησιε επιλογες μου; που ναι μπορει να μην περιλαμβανουν τον σημαντικο μου αλλο. Φυσικα. Αυτες οι σκεψεις μου γεννιουνται οταν βιωνω παρομοια…..

Μέλος Ποναει παντως οταν δεν σε αποδεχεται η ιδια σου η μανα. Αφηνει ενα ναρκισσιστικο κενο μεσα σου που ειναι πολυ δυσκολο ή ισως αδυνατο να καλυφθει, επηρεαζει το πώς βλεπεις τον εαυτο σου, τις σχεσεις σου με καποιον τροπο κλπ. Ασχετα με το αν θα αποφασισεις να κοψεις επαφες ή οχι, πιστευω οτι αυτη η πικρια μενει μεσα σου και ισως ενα βημα να ηρεμησεις καπως να ειναι να μπορεσεις τουλαχιστον να την αποδεχτεις εσυ καποτε..

Μέλος : ΑΝ ΣΕ ΠΑΡΗΓΟΡΕΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟΚΑ ΤΗΣ….ΑΠΛΑ ΜΗΝ ΔΙΝΕΙΣ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΕΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙΣ ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙ! ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΜΑΝΟΥΛΑ!!!!Η ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΣΟΥ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΥΨΗ, ΚΑΙ ΜΗ ΖΗΤΑΣ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΣΕ ΤΙΠΟΤΕ.ΟΥΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΑΠΟΝΑ.ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΣΟΥ.ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ!!!!

Μέλος  Θα σου πρότεινα να διαβάσεις τα βιβλία της Άλις Μίλερ. Ειδικά το “οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας ” και “το σώμα δεν ψεύδεται ποτε” κ θα σου πω κ κατι. Ή απόσταση από το μυαλό στην καρδιά μας είναι μεγάλη κ δυσκολη. Με το μυαλό καταλαβαίνεις πόσο σ ενοχλεί η συμπεριφορά αυτή, ίσως να έχεις κ λύσεις γι αυτό, όμως συναισθηματικά πονάει πολύ! Ακόμα κ αυτο που λες ότι αποφεύγεις επαφές ίσως βλέπεις λογικά ότι σε κάνει κ νοιώθεις καλύτερα αλλά πάλι μέσα σου πονάς γι αυτό που δεν έχεις η θα ήθελες να είναι διαφορετικα. Αυτό που έχω να σου πω είναι ότι οι διεργασίες κ ο δρόμος από το μυαλό στην καρδιά είναι δύσκολος κ πολλές φορές επίπονος αλλά όποιος τον διανύσει καταφέρνει την αποδοχή (οποιο κ αν είναι αυτό που πρέπει ν αποδεχτεί) κ αρχίζει να ηρεμεί σιγά σιγά. Ίσως δεν μπορείς μόνη να κάνεις αυτή τη διαδρομή, σκέψου το ενδεχόμενο να μπεις σε θεραπεια, θα σε βοηθήσει πολύ!
Μέλος  αυτα τα βιβλια βοηθουν αραγε και στην αντιστροφη κατευθυνση, δηλ. τι να κανουμε εμεις για να μην φερομαστε ετσι ασχημα στα παιδια μας?
Μέλος  Ναι αλλά πιστεύω ότι οσοι έχουν περάσει παρόμοια περιστατικά ως παιδιά τους αγγίζει πιο πολύ μπαίνοντας στο ρόλο του παιδιού κ από εκεί κ πέρα ενισχύει τι να μην κάνεις ως γονιός.
Μέλος  Επίσης θέλω να πω κ κάτι ακόμα. Μην επικεντρώνεσαι στο τι μπορεί να σκέφτεται η να νοιώθει η μάνα σου. Έτσι ξ αλλιώς είναι μόνο υποθέσεις κ μπορεί κ η ίδια να μην ξέρει ξεκάθαρα τι της συμβαίνει. Επικεντρωσου στο πως νοιώθεις εσυ μέσα σε όλο αυτό κ σιγά σιγά με πειραματισμούς θα βρεις κ τι θες να κάνεις η ποια θα είναι η λύση σου.

Μέλος  Δυστυχώς δε νομιζω οτι θα δεχτει οποιαδηποτε παρεμβαση για να αλλαξει κατι…για μενα πρεπει να προστατεύσεις εσενα κ το παιδι σου…μονο κακο βλεπω να σας κανει…ισως αν σταματησει να σε θεωρει δεδομενη αλλαξει σταση…μην εισαι διαθεσιμη οταν σε χρειαζεται βαζε πρωτα τον εαυτο σου…προστατεψε τον
Μέλος  Κοψε επαφη….. μονο κακο σ κανει… θα μ πεις ειναι μητερα σ… εκανες ομως προσπαθειες…
Μέλος  Συγγνώμη, αλλά από τη στιγμή που έχετε εντοπίσει το ποσό τοξικος είναι αυτός ο άνθρωπος, από τη στιγμή που έχετε μιλήσει και εξηγήσει επανηλλημενως πως νιώθετε και τί σας ενοχλεί, γιατί εξακολουθειτε να τη βάζετε στη ζωή σας? Σε αυτό που σας δίνω άδικο είναι στο ότι αποδιδετε εν μέρει και εκεί το διαζύγιο σας. Προσωπικά θεωρώ πως όταν κάποιος αποφασίζει να κάνει παιδιά δεν πρέπει να θεωρεί υποχρέωση κανενός να τον βοηθήσει. Εννοώ πως οι γιαγιάδες ή οι παππούδες εάν θέλουν σαφώς και μπορούν να προσφέρουν(είτε είναι ένα πιάτο φαΐ, είτε να βοηθήσουν να κρατήσουν τα εγγόνια, είτε οικονομική κλπ κλπ) σε καμία όμως περίπτωση δεν είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν.
Αναγνωρίζω πως για κανέναν δεν είναι εύκολο να βγάλει από τη ζωή του την ίδια του τη μητέρα, εφόσον όμως σας δηλητηριαζει τόσο πολύ, δε βρίσκω γιατί επιμενετε να τη θέλετε στη ζωή σας. Πόσο δε μάλλον αφού βλέπετε ότι δηλητηριαζει τόσο πολύ την ψυχουλα του παιδιού σας.
Μέλος  Συμφωνώ με την Areti. Στο ότι δεν οφείλεται εκεί η κακή σχέση με τον άντρα σου και δεν είναι υποχρεωμένη η γιαγιά να βοηθήσει. Όπως βέβαια ούτε το παιδί είναι υποχρεωμένο να γιατροπορευσει τον γονιο. Το κάνεις αν βγαίνει από μέσα σου, δεν είναι υποχρέ…Δείτε περισσότερα
Μέλος  Κατα την γνώμη μου που παρόμοια συμβαίνουν με τον πατέρα μου θα σας πω:εχω καταλήξςι στο συμπέρασμα εγώ,ο αδερφός μου κ η νύφη μου ότι αγαπόυσε αγαπάει κ θα αγαπαει πάντα το πρώτο του παιδί την μεγάλη αδερφή μας κ για το πρώτο του εγγόνι χαλί να τον παρήσουν ολα ταλλα δεν υπάρχουν!!!!
Μέλος Συμφωνώ με την Αρετή και θα προσθέσω ότι ενδεχομένως ότι δεν πήραμε στην παιδική μας ηλικία θα το ζητήσουμε με τον πιο ακατάλληλο τρόπο στην ενήλικη ζωη.

Αποδεξου όσα δεν πήρες. Κλείσε τον κύκλο. Σταμάτησε αν θέλεις αυτή την τοξικότητα από το να τη λαμβάνει το παιδάκι σου το οποίο αρκετά μπορεί να έχει με τη διάσταση των γονέων.

Αν συνεχίσεις να χτυπάς πάνω στον τοίχο στο τέλος θα τραυματιστεις τόσο που δεν θα επαρκείς για τη δίκη σου ζωή.

Δέχεσαι κάποια βοήθεια από ειδικό; έχεις φίλους που να σε ακούν και να σε στηρίζουν; … γιατί νιώθω ότι πέρασες και περνάς πολλά εδώ και χρόνια.

Καλή δύναμη.
Μέλος Νομιζω οτι απλα ο αδερφος σου της ταιριαζει στον χαρακτηρα ενω εσυ εισαι πχ η αντριδραστικη απο μικρη πιο δυναμικη;ισως τελικα εχει περισσοτερο θαρρος σε σενα να βγαζει τα νευρα της γιατι στο αδερφο σου δεν “την παιρνει”;;υπαρχει περιπτωση κατι απο αυτα;
Μέλος  Καλημέρα αγαπητή θεματοθέτρια και φίλοι της ομάδας!! Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες και προτείνω διακοπή της επικοινωνίας για μήνες μέχρι να ταρακουνηθεί και να αρχίσει να αναρωτιέται τι συμβαίνει. Εφόσον είναι τοξική και ως προς το παιδί σου αναρωτιέμαι γιατί καθυστερείς από το να κόψεις την επαφή. Τι περιμένεις να γίνει; Να εμφυτεύσει και το παιδί σου εκτός από σένα; Επειδή ψάχνεις βιβλία διάβασε αυτό!! https://www.facebook.com/Eiselixibooks/photos/a.1100127380072280.1073741841.143243712427323/1100127673405584/?type=3&theater

Η μητρική αγαπη συχνά θεωρείται ιερή, αλλά πολλά παιδιά τη βιώνουν σαν οδυνηρή σύγκρουση.
Με τη βοήθεια της νεώτερης έρευνας πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις και τ…
Μέλος  Μακριά και αγαπημένοι, μη το κουράζεις!!
Μέλος i Πιστεύω ότι ο λόγος που επιζητάς ακόμη την επαφή με τη μητέρα σου και αναφέρεσαι στις συγκρίσεις που κάνει ανάμεσα σε σένα και τον αδελφό σου, είναι γιατί μέσα σου αναζητάς την αποδοχή της. Προσφέροντας λοιπόν τις υπηρεσίες σου, θεωρείς ότι κάποτε θα σου το αναγνωρίσει και θα εξομαλυνθούν οι σχέσεις σας. Εύχομαι να πετύχει 😊. Καλό θα ήταν όμως να ζητήσεις βοήθεια. Να μιλήσεις κάπου. Να”δεις” τα θεματά σας με τη βοήθεια ενός ειδικού. Κάποιου που θα μπορέσει να σε βοηθήσει να τα διαχειριστείς. Εύχομαι το καλύτερο για σένα και το παιδάκι σου 😊
Μέλος  Χωρίς να θέλω να χαρακτηριστώ “συνήγορος του διαβόλου” θα χρησιμοποιήσω την γνωστή έκφραση “it takes two to tango”.. Οι μαμάδες είναι γνωστό και το έχουν αναλύσει πάμπολλες φορές, ότι έχουν γενικώς μιά αδυναμία στους γιούς τους όπως και οι κορες στους μπαμπάδες τους, χωρίς όμως ν΄αγαπούν τις κόρες λιγότερο.. Από τις εκείνες έχουν διαφορετικές απαιτήσεις καθώς συνήθως τις βλέπουν ώς προέκταση του εαυτού τους.. Εκτός από αυτά που περιγράφετε θα μπορούσατε να δώσετε μιά άλλη περιγραφή της μητέρας σας? Πως ήταν απέναντι σας όταν ήσασταν μικρή (πριν από τα 20)? σας αγαπούσε το ίδιο με τον αδελφό σας? Η δική σας σχέση με τον αδελφό σας ποιά ήταν και ποιά είναι τώρα? Ο αδελφός σας είναι μεγαλύτερος ή μικρότερος από εσάς?
Απάντηση από το ανώνυμο μέλος : Βούλα, ευχαριστω ολους οσους απαντησαν!! Με εχουν καλυψει! Σιγουρα θα τα διαβασω και θα τα ξαναδιαβασω γιατι δεν ειναι ευκολο αυτο που ζω. Η τοξικοτητα της μητερας μου ειναι δεδομενη εδω και καιρο κ με βασανιζει, την εχω ομως αποδεχτει και προτεραιοτητα εχει στη ζωη μου πια το παιδι μου και εγω! Ευχαριστω ολους και οσο για το βιβλιο εννοειται πως θα το αγορασω. Δεν το περιμενα οτι μεσα σε τοση λιγη ωρα θα υπηρχαν τοσα σχολια, που θα ηταν τοσο απαραιτητα στην κατασταση μου! Σας ευχαριστω πολυ!!
Σου εύχομαι πραγματικά να βρεις τη γαλήνη μέσα σου, με ή χωρίς την παρουσία της μητέρας σου στη ζωή σας.
Μέλος  Nomizo apo ti stigmi pou i idia den antilamvanetai to problima,oti vivlio kai na tis doseis na diavasei, to idio tha simperiferetai.isos eine kalitera na epidiokseis tin diki su iremia kai kata sinepeia tou paidiou su kai na kratas apostaseis..
Απάντηση μέλους  Απάντηση στην θα απαντησω πως μετα απο τοσα χρονια αντιληφθηκα οτι η συμπεριφορα της μητερας αρχισε να αλλαζει απεναντι μου μετα τα 20 που ειχα τη πρωτη μου σχεση. Μεχρι τα 18 μου δεν διεκρινα κατι διαφορετικο. Πραγματικα οτι εκανε για τον εναν εκανε και στον αλλον. Μπορει να γινοταν κατι που δεν το ειχα αντιληφθει. Σιγουρα η επιθετικοτητα της και η κακια της εξελιχθηκε στην πορεια. Με τον αδερφο μου εχω καθημερινες σχεσεις, απο μικρα σε ολες τις δραστηριοτητες μαζι, δεμενοι, σπουδασαμε την ιδια σχολη, μεναμε στο ιδιο σπιτι. Εχω ακομη καθημερινη σχεση μαζι του γιατι δουλευουμε και μαζι. Να απαντησω κ σε μια αλλη κοπελα που με ρωταει αν ειμαι πιο αντιδραστικη! Ναι ειμαι! Ο αδερφος μου ειναι πολυ χυμα. Αλλος ανθρωπος! Δεν απανταει. Ακουει πολλα και λεει λιγα. Εγω αντιδρω. Κ οσο πιο πολυ με προκαλεις τοσο πιο πολλα θα ακουσεις. Το βγαζω. Την ενοχλει που στις παρεες μου ειμαι ευγενικη και συνεργασιμη. Μα αν ολοι οι φιλοι μου με σεβονται εγω γιατι να μην τους σεβομαι? Την ενοχλουν ολα σε εμενα!
Μέλος Η συμπεριφορά που θα βγάλουμε είναι ανάλογη αυτής που θα δεχτούμε. Με τους φίλους δηλαδή υπάρχει αλληλοσεβασμος με τη μαμά κόντρα…ίσως και έλλειψη αποδοχής. Δηλαδή αυτή είχε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό της για το πως θα ήθελε να είσαι, εσύ δεν είσαι γιατί έχεις δική σου προσωπικότητα όπως είναι λογικό, δεν μπορεί να το αποδεχτει και αντιδρά με αυτόν τον τρόπο.
Μέλος  Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση… Από την στιγμή που δεν υπήρξε ποτέ θέμα ανάμεσα σ΄εσάς και τον αδελφό σας, η λέξη κλειδί είναι η αντίδραση.. Η μητέρα σας δεν μπόρεσε ποτέ να δεχθεί το ότι εσείς της πήγατε κόντρα.. Είχε άλλες προσδοκίες από εσάς και αισθάνεται απογοητευμένη.. Και με το διαζύγιο ένας λόγος παραπάνω για γκρίνια… Δεν ξέρω όμως εάν και η απομάκρυνση σας από την οικογένεια σας θα είναι η λύση.. Θα πρέπει να ζητήσετε βοήθεια για να διαχειριστείτε το πρόβλημα και να το λύσετε ώστε να μην μεταφερθεί υποσυνείδητα και στο παιδάκι σας το οποίο κάποια στιγμή θ΄αναρωτηθεί γιατί δεν βλέπει την γιαγιά του.. Σας εύχομαι τα καλύτερα…
Μέλος  Εγω ρωτησα για το αν εισαι ααντιδραστικη…δεν το ειπα με την εννοια οτι εσυ φταις.αντιθετα ηθελα να επιβεβαιωσω οτι γιαυτο το στοιχειο του χαρακτηρα σου ειναι αυτο που δεν αρεσει στην μαμα σου.προφανως θελει υποταγη απο τους αλλους η αδιαφορια
Μέλος  Θα σου πρότεινα να διαβάσεις τα βιβλία της Άλις Μίλερ. Ειδικά το “οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας ” και “το σώμα δεν ψεύδεται ποτε” κ θα σου πω κ κατι. Ή απόσταση από το μυαλό στην καρδιά μας είναι μεγάλη κ δυσκολη. Με το μυαλό καταλαβαίνεις πόσο σ ενοχλεί η συμπεριφορά αυτή, ίσως να έχεις κ λύσεις γι αυτό, όμως συναισθηματικά πονάει πολύ! Ακόμα κ αυτο που λες ότι αποφεύγεις επαφές ίσως βλέπεις λογικά ότι σε κάνει κ νοιώθεις καλύτερα αλλά πάλι μέσα σου πονάς γι αυτό που δεν έχεις η θα ήθελες να είναι διαφορετικα. Αυτό που έχω να σου πω είναι ότι οι διεργασίες κ ο δρόμος από το μυαλό στην καρδιά είναι δύσκολος κ πολλές φορές επίπονος αλλά όποιος τον διανύσει καταφέρνει την αποδοχή (οποιο κ αν είναι αυτό που πρέπει ν αποδεχτεί) κ αρχίζει να ηρεμεί σιγά σιγά. Ίσως δεν μπορείς μόνη να κάνεις αυτή τη διαδρομή, σκέψου το ενδεχόμενο να μπεις σε θεραπεια, θα σε βοηθήσει πολύ!
Μέλος  Thomais αυτα τα βιβλια βοηθουν αραγε και στην αντιστροφη κατευθυνση, δηλ. τι να κανουμε εμεις για να μην φερομαστε ετσι ασχημα στα παιδια μας?
Μέλος  Ναι αλλά πιστεύω ότι οσοι έχουν περάσει παρόμοια περιστατικά ως παιδιά τους αγγίζει πιο πολύ μπαίνοντας στο ρόλο του παιδιού κ από εκεί κ πέρα ενισχύει τι να μην κάνεις ως γονιός.
Επίσης θέλω να πω κ κάτι ακόμα. Μην επικεντρώνεσαι στο τι μπορεί να σκέφτεται η να νοιώθει η μάνα σου. Έτσι ξ αλλιώς είναι μόνο υποθέσεις κ μπορεί κ η ίδια να μην ξέρει ξεκάθαρα τι της συμβαίνει. Επικεντρωσου στο πως νοιώθεις εσυ μέσα σε όλο αυτό κ σιγά σιγά με πειραματισμούς θα βρεις κ τι θες να κάνεις η ποια θα είναι η λύση σου.

Μέλος  Πολυ σωστη  ! Η περιγραφη της αντιπροσωπευει παρα πολλους ανθρωπους στην Ελλαδα. Ειναι δυστηχως πολυ συνηθισμενο φαινομενο. Αν καποιος εχει να αντιμετωπισει τετοια νοοτροπια το καλυτερο που εχει να κανει ειναι να αποδεχτει οτι οι κακες συμπεριφορες δεν θα αλλαξουν. Οπως ειπε η Ελπινικη, το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να εστιασεις στο να πορευτεις με οποιον τροπο σε κανει να νιωθεις καλα, αγνοωντας την κοινγη γνωμη. Μια σκεψη μονο μπορω να προσθεσω που βοηθαει. Φτιαξε μια λιστα με τις ασχημες συμπεριφορες που εχεις δεχτει, τσεκαρε αν τις κουβαλας η αν εχεις υοθετησει καποιες υποσυνειδητα, δες με ποιον τροπο σε εχουν επηρεασει και φροντησε να εισαι σιγουρη οτι δεν θα τις αναπαραγεις. ❤

Είναι προφανές οτι η μητέρα σου έχει σοβαρό ψυχολογικό πρόβλημα. Η συμπεριφορά της εχοντας ζήσει τα ίδια στην δική μου οικογένεια μπορώ να σου πώ μερικά πράγματα με βεβαιότητα:
1) Δε θα αλλάξει. Αντιθέτως θα γίνεται χειρότερη και πιο έντονη η κατάσταση. Οσο προχωράει η ηλικία του ατόμου, τα χαρακτηριστικά γίνονται πιο έντονα: εκει που βγάζει ζήλια θα βγάζει περισσότερη, εκεί που είναι ευαίσθητη θα είναι ακόμα πιο ευαίσθητη κλπ.
2) Δεν έχει νοημα να μιλάς με γεγονότα σε τέτοιους ανθρώπους. Παντα θα βγούν απο πάνω. Παντα θα πιστευει οτι έχει δίκιο.
3) Δεν φταις εσύ. Το πρόβλημα είναι καθαρά δικό της. Οπως εντόπισες έχει την ίδια συμπεριφορά σε όλους. Το να βρεί ένα αγαπημένο (συνήθως τον γιο) είναι τυπική συμπεριφορά.
4) Μην προσπαθείς να την ικανοποιήσεις. Δεν θα τα καταφέρεις ποτέ. Η μονη αποτελεσματική στρατηγικη δυστυχώς είναι να αδιαφορείς για αυτά που λέει.
5) Μην προσπαθήσεις να την αλλάξεις ή να ψάχνεις το γιατί. Αυτό είναι κατι που αφορά μονο αυτήν και τους επαγγελματίες υγείας που θα αναλάβουν να την κουράρουν ΑΝ ΔΕΧΘΕΙ ποτέ οτι έχει πρόβλημα και αναζητήσει θεραπεία. Εσύ αν καταπιαστείς να βασανίζεσαι με τέτοια μονο τον εαυτό σου θα βλάψεις.

-Επειδή καποιοι ρωτάτε αν είναι αντιδραστική η θεματοθέτρια να σας πώ οτι ανθρωποι με διαταρραχή σαν της μητέρας της θεωρούν αντίδραση οτιδήποτε δεν είναι του στύλ “Ναι! Εχεις απόλυτο δίκιο!” συνοδευόμενο απο μια βαθιά υπόκλιση μεχρι το πάτωμα και γονάτισμα. Επίσης οταν δέχεσαι συνεχώς κατηγορίες για τα πάντα απο ένα σημείο και μετά κουράζεσαι και αρνείσαι τα πάντα.

Ενα λάθος κάνεις μόνο: Εκει που κατηγορείς την μανα και την πεθερά σου, οτι δε κοίταξαν το παιδι και γι’αυτο είχατε προστριβές με τον άντρα σου! Λυπάμαι που το λέω αλλά αν ένα ζευγάρι δεν είναι σε θέσει να διαχειριστεί την υπαρξη του παιδιού του μονο του, είναι προβλημα του ζευγαριου. ΚΑΝΕΝΑΣ αλλος δεν φταίει. Ακομα και να σε είχαν βοηθήσει (πραγματικά δεν ήταν καθόλου υποχρεωμένες) πάλι στη διάσταση θα καταλήγατε.
Μέλος εχεις απολυτο δικιο …σημαδια δυστηχως μιας επερχομενης ανοιας….με εξελιξη αλτςχαιμερ…τα χω ζησει..
Καλησπερα, εγω θα ηθελα να ρωτησω για ποια διαταρραχη μιλατε; Κα Δεσποινα συμπτωματα ανοιας αφου αρχισε αυτη η συμπεριφορα απο τοτε που ηταν 20 χρονων η κοπελα; Να μου πειτε αυξηση της τεστοστερονης που ειναι φυσικη καθως η γυναικα γερναει ναι αλλά και παλι..

Μέλος  Παιδια πολυ καλα κ ωραια ολα οσα λετε. Τους τοξικους ανθρωπους τους παμε παραπερα.Αλλα εδω μιλαμε για μητερες.Δε γινετε να αποκοψεις τη μητερα σου.ή το πατερα σου.Μετα θα νιωθεις αδειος.καποιος τροπος θα υπαρχει. . .δε μπορει. . Ειδικος? Κατι! ! !

Μέλος  Γίνεται. Πώς δε γίνεται?? Ο τίτλος “μητέρα” δε δίνει το αλαθητο!! Σαφώς και είναι πολύ πιο δύσκολο από το να απομακρυνεις ένα γνωστό, έναν φίλο ή έναν οποιοδήποτε άλλον συγγενή! Αυτό όμως δε σημαίνει ότι κάποιος που πραγματικά μας κάνει κακό τον κρατάμε στη ζωή μας, ακόμα κι αν αυτός είναι η μητέρα μας. Καλώς ή κακώς δεν είναι όλοι οι άνθρωποι πλασμενοι για να γίνουν γονείς. Κάτι όμως το κοινωνικό κατεστημένο, κάτι που η καθημερινότητα με τα προβλήματα δυσκολεύει τη ζωή όλων, πολλές φορές την πληρώνουν τα παιδιά χωρίς να φταίνε σε τίποτα!!
Μέλος  Κ εγώ συμφωνώ με την Αρετή. Το θέμα είναι να είμαστε σε πολύ καλή επαφή με τον εαυτό μας κ να είναι αυτό που θέλουμε κ όχι επειδή το λέει κάποιος ακόμα κ ειδικος. Αν κάποιος δεν είναι έτοιμος να κάνει αυτό το βήμα συναισθηματικά δεν θα το κάνει. Εντωμεταξύ στην πορεία μιας ενδεχόμενης θεραπείας μπορεί να έχουμε βρει έναν πιο ικανοποιητικό τρόπο για εμάς να στεκόμαστε σε τέτοιες περιπτώσεις όποτε να μη χρειαστει να μην ξαναμιλήσουμε πχ στο άτομο αυτο κ να διαμορφώσουμε στη σχέση διαφορετικά από πλευράς μας ώστε να νοιώθουμε πιο δυνατοί.
Μέλος  Εννοω.Δεν υπαρχει σωτηρια σε αυτες τις σχεσεις?να ακολουθησει κ η μητερα ενα συμβουλο….αρνητικη θα ειναι στην αρχη…αλλα ακομη κ να ακολουθησει συνεδριες…δεν υπαρ χ ει σωτηρια για αυτα τα ατομα???τα τοξικα ατομα εννοω θα ζησουν κ θα πεθανουν τοξικα?
Μέλος  Ναι κάποιοι δεν λύνουν ποτέ τα θέματα τους ακόμα κ αν πανε κ σε θεραπεία. Αν θέλει κάποιος κ γενικά αν εκείνον κάτι τον ενοχλεί ώστε να μπει στη διαδικασία να το αλλάξει τότε αναρωτιέται, επίσης ακομα κ να πάει κάποιος σε θεραπεία δε σημαίνει οτι θα ασχοληθεί με αυτό που κάποιος άλλος βλέπει ως προβλημα αλλά με κάτι που εκείνον τον προβληματιζει.

Μέλος  Σταμάτα να ζητιανεύεις τη μαμά που δεν ειχες ποτέ.Γίνε εσύ η μαμά του εαυτού σου και σταμάτα να έχεις σχέση μαζί της- έτσι κι αλλιώς δεν έχετε σχέσεις- κοίτα τον εαυτό σου και το παιδί σου.

Μέλος  Είμαστε 2 αδέρφια και φυσικά αυτό που λες η μητέρα κολλημένη με τον αδερφό μου…Μόλις τα βρήκα με εμένα κατάλαβα τι έφταιγε στη κατάσταση αυτή.Η μητέρα μου ακολούθησε το δρόμο της μητέρας της,της πεθεράς της,της παλιότερης γενναίας με λίγα λόγια…όπου εκεί ο άνδρας έχει τα προνόμια σε κάθε ηλικία(γιατί δε κάνει να κλάψει το αγόρι,και είναι ο άνθρωπος που συνεχίζει το όνομα κλπ κλπ)Συνέχεια έβρισκε μόνο τα αρνητικά μου για θετικά ούτε λόγος…όταν την ρώτησα ευθέως γιατί το κάνει αυτό η απάντηση ήταν ότι το κάνει για να τα κάνω καλύτερα,να βελτιωθω!Πλέον δεν δίνω σημασία σε όλο αυτό γιατί πρώτων δεν πρόκειται να αλλάξει,δεύτερον κουράστηκα να φθείρομαι και τρίτον δεν θέλω να ακολουθήσω τα χνάρια αυτής της εξέλιξης!Μεγαλώνω το παιδάκι μου μαζί με τον άντρα μου μακριά από όλους και από όλα και προσπαθούμε να είμαστε καλά.

Μέλος  Πολυ σωστη  ! Η περιγραφη της αντιπροσωπευει παρα πολλους ανθρωπους στην Ελλαδα. Ειναι δυστηχως πολυ συνηθισμενο φαινομενο. Αν καποιος εχει να αντιμετωπισει τετοια νοοτροπια το καλυτερο που εχει να κανει ειναι να αποδεχτει οτι οι κακες συμπεριφορες δεν θα αλλαξουν. Οπως ειπε η Ελπινικη, το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να εστιασεις στο να πορευτεις με οποιον τροπο σε κανει να νιωθεις καλα, αγνοωντας την κοινγη γνωμη. Μια σκεψη μονο μπορω να προσθεσω που βοηθαει. Φτιαξε μια λιστα με τις ασχημες συμπεριφορες που εχεις δεχτει, τσεκαρε αν τις κουβαλας η αν εχεις υοθετησει καποιες υποσυνειδητα, δες με ποιον τροπο σε εχουν επηρεασει και φροντησε να εισαι σιγουρη οτι δεν θα τις αναπαραγεις. ❤

Μέλος  Από γονείς.. Όσο με θυμάμαι μικρή έχω στα αυτιά μου λέξεις προσβολές. Εσύ δε ξέρεις. Εσύ δε μπορείς η άλλοι κάνουν έτσι. Είσαι τούβλο. Θυμάμαι τη μητέρα μου να με διαβάζει και από το στρες και την αγωνία μου υδρωναν οι παλάμες μου.. Στο τέλος.. Δεν μπορούσα να τα μάθω την απογοήτευαν άλλη μια φορά έκλαιγα με τόσο πόνο που ακόμη το θυμάμαι.. Φυσικά ποτέ δε τα πήγα καλά στο σχολείο. Και πότε δεν έγραψα με κλήρωση ορθογραφία. 😨

Από άλλη ομάδα
Θεμα μητέρα!
Κ όχι για τη γνωστή χαμογελαστή όλο αγάπη μάνα. Τη μάνα που σε βλέπει σαν αντίπαλο έτσι χωρίς λόγο που σε μειώνει κ σε ξεχωρίζει. Τη μάνα μου χαίρεται όταν πονάς κ ζηλεύει όταν σηκώνεσαι! Την μάνα εκμετάλλευση κ όχι υποστήριξη! Την μάνα που λείπει από πολλούς κ αναρωτιούνται γιατί σε μένα; (πως φάνηκε ότι πήγα πεθερά ε;)

Μέλος  Αυτο δεν ονομαζεται μανα…. παναγιτσα μ ευτυχως την εστρωσα την πεθερα!!
Μέλος  Καλά γενικά μιλάω !όμως υπάρχουν πολλές τέτοιες μάνες δεν αναφέρω σονι κ ντε την πεθερά μου αλλά έχει κάποια χαρακτηριστικά μέσα που με έβαλαν σε σκέψη! Πάντως το βιβλίο που γράφω Ποια μαντα κ Ποια δημουλιδου με τόση φαντασία που έχω ρίξει
Μέλος  Ελα μου….??? Αναμενουμε😂😂😂 αν θα εχει τοσο σασπενς σαν αυτα που γραφεις….. πρωτο σε πωλησεις θα ειναι👅
Μέλος  Θα το αγοράσετε αλλιώς σας γαργαλησα
Χαχαχαχα ντε κ καλα με το ετσι θελω… αγοραζω το πρωτο☺
Πεθερά 13 χρόνια τέλεια σούπερ δεν είχα ποτε θέμα δεν μπορώ να καταλάβω καποιες αντί να είναι χαρούμενες που τα παιδιά τους είναι καλά βγάζουν κακία
Μέλος  Ιωάννα εγώ θα το αγοράσω
Μέλος Εγω θα αγορασω 10 αντιτυπα!ετσι για την αλητεια😂😂😂
Μέλος Εγω εχω τέτοια μανα κορίτσια μην τσακωνεστε τη δίνω όσο όσο
Έλα ρε 😢
Ναι καλε καλύτερη η πεθερά απο τη μανα μ τι λες τωρα
Έχεις σχέσεις; τόσο πολύ πια ρε
Έχω για τη μικρη αλλιώς δεν μ καίγεται καρφι

Αν πάθει κάτι
Έπαθε προσφατα κ έτρεξα νταξει άνθρωποι είμαστε αλλα αλλά σε γενικές γραμμές δεν αντέχεται ιωαννα
Χάχα πιο πρόσφατο δεν γίνεται. ..προχθές θάψιμο τηλέφωνο πεθεράς με την κόρη την ψωναρα….καλααα απ οληηη την Ελλάδα αυτήν πήγε και βρηκε;;χμμμμμμμ και δεν είναι και καπατσα. … ….Το καλυτερο;;;;;η φάτσα της όταν της μεταφέρεις όλη την συνομιλία στα μούτρα. ….Εκεί καταλαβαίνει πόσο χεσμενη την έχεις. …Δύο μέρες έχω λιώσει αυτό σας λέω μόνο και κοιμάμαι 😂😂😂😂😂😂
Από πού να το πιάσω ? Από μάνα ? Από πεθερά ? Ας κοιμηθώ καλύτερα γιατί θα εκνευρίστω πάλι
Δεν ξερω αν αυτη η μανα που λες γεννηθηκε , ανταγωνιστικη ζηλοφθονη και κακια ή αν εγινε κατι και εγινε ετσι στην πορεια αλλα εστω και ετσι να ειναι και τα ιδια να ειχε περασει θα επρεπε να ξερει ποσο πληγωνει το παιδι της και απο αλλη αυτοι οι ανθρωποι δεν αλλαζουν! Το μονο που τους ικανοποιει ειναι μονο οταν εχουν πληρη ελεγχο πανω στα παιδια τους απαξ και χασουν αυτον τον ελεγχο απλα χανουν και την μπαλα και βγαζουν τον εαυτο τους προς τα εξω! Βεβαια αυτο εν μερη ισως πληγωνει τα παιδια αλλα κανει και ενα καλο…..ανοιγεις τα ματια σου για να προχωρησεις μακρια απο το τοξικο περιβαλλον! Καλημερα
Πωπω τραγικό. Αντί να χαίρονται με την χαρά των παιδιών τους,βάζουν κ φυτιλια. Ντροπή λέγονται κ μάνες. Πεθερα έχω αστέρι.. Μάνα έχω 10 αστέρια😂 δεν έχω κανένα παράπονο. Όμως η μάνα μου έχει μια πεθερά αστο να παει αστο(γιαγιά μ είναι αλλά δεν θέλει ούτε τον εαυτό της)…
Παιδια εμένα η μάνα μου ειναι καλη γυναίκα αλλα τωρα τελευταία εχει κόψει πέρα απο την κούραση….περιθώρια για ανακάτεμα στη ζωή μου δεν εχει. Τα χω κόψει αυτα προ πολλού , τωρα όσον αφορά την πεθερά μια χαρά γυναίκα ειναι, ήσυχη ήρεμη καλοψυχη, δεν ανακατεύεται κι αν το κανει δεν το χω παρει χαμπάρι.
Γενικα εχω καλές σχέσεις και με τις δυο γιατι ειναι ΕΚΤΟΣ σπιτιου! Αν τις είχα εδω ν ανακατεύονται στάνταρ θα χα τσακωθεί
Τελος τους μηνα (ιουλιου) μετακομιζω μπας και ηρεμησω…και ακουω τα εξης λογακια “και αμα χωρισετε τι θα κανεις;;; μπορεις εσυ να μαγειρευεις;; αφου εσυ εισαι ανικανη! Μπορεις να κανεις οικονομια;; τα φαρμακα πως θα τα περνεις σιγα μην εχεις λεφτα!!” Και μετα απο αυτααα λεει και αλλα “κρεβατι θα παρετε, σεντονια εχετε;; δε τα υπολογισατε καλα καλα να παθετε!!” Μου πεταει και το παρακατω “εμενα θα μου τα λες ΟΛΑ αμα μεινεις αλλου” 😂😂
Ποιος;;;;; η μάνα σου;;;;;
Εμ ποιος;;; ο γειτονας;; 😂😂
i Πλάκα κανεις;;;; εμάς όταν παει να πει τπτ ακούει ” αυτα σπιτι σου” “μάνα δουλεια σου”
“Τωρα τέλος οκ;;;;”
Και να πω οτι 5 χρονια που σπουδαζα μονη μου εμενα σε αλλη πολη! Τετοια δεν ειχαμε! Τωρα που παω να μεινω με το αμορε στην αρχη ηταν ολα μελι γαλα και τωρα ξεκινησαν αυτα!
Δε θα ξεχάσω τη μάνα μου όταν πήγα στα 25 να συζησω με το τότε αμόρε …..έξαλλη που πας ; πως που τι γιατι ;;;
Απάντηση….
Εγω θα πάω και δυστυχώς δε μπορείς να κανεις κατι …..θες να τα λέμε ή μπα;;;;; διάλεξε
Οχι εμενα δε χαμπαριαζει δε ξερεις τι χαμος εχει γινει παλιοτερα σπιτι για αλλους λογους! Οτι πει αυτη! Τελος! Ειναι τετοιος χαρακτηρας. Δε πειραζει τι να κανουμε τωρα εχει και πολλα καλα βεβαια μη λεω και μαλακιες. Μου χει σταθει βραχος σε καταστασεις μου. Απλα υστεριαζει τωρα και δεν οριζει τι λεει. Χτες ειχε παρει τη ποδια μου που ειχα σα φοιτητρια αγκαλια και αναστεναζε και ελεγε τη θελεις μαζι σου;; ε ναι της λεω! Και αχ και βαχ !!😂😂 και ολος ο χαμος και η στεναχωρια και τα λογια επειδη θα μεινω 1200ετρα μακρια της! 😂😂😂

Θελει να τρωω καθε μερα σπιτι μου και ο πανος σπιτι του για “οικονομια”. Δλδ σα ζευγαρι να τρωμε μαζι δε παιζει στο μυαλο της…ο πατερας μου την επαναφερει στη ταξη λεγοντας της “ναι και αμα πεσει μετεωριτης θα πεθανουμε κιολας!! ” ευτυχως εχω υποστηριξη!

Τελος να πω οτι η μανα μου δεν ειναι κακια γυναικα γενικα! Λιγο dramma ζει που φευγει λιγο πιο μακρια η κορη της 😂😂 ειναι ο τυπος που θα ψυχοπλακωθει που φευγεις και θα αναστεναζει θα κλαιει και απο το χαμο της λεει βλακειες. Δεν οριζει τι λεει αν πληγωνει. Αλλα την εχω μαθει πλεον οποτε ολα οκ.
Εχουμε την ιδια μανα! Η απολυτη drama queen 👑
i Ρε όλες οι μανάδες ειναι drama queen !!!!!
Μπα υπαρχουν κ πατεράδες το ίδιο😂😂 ο δικός μ πάντως λέει οτι αν φύγουμε εξωτερικο,θα ρθουν όλοι εκεί😂😂
Ρε σαφρα γνωρίζεις την Πεθερα μου??? Γιατί αυτήν περιγράφεις!!!