Ο Κριός έχει τη βεβαιότητα ότι γεννήθηκε από το πουθενά. Υπάρχει, χωρίς να χρωστά τίποτα και σε κανέναν. Όλα τα έκανε αυτός. Η αρχή έγινε όταν ήταν σε μια σκοτεινή σπηλιά και έσπρωχνε να βγει με το κεφάλι. Κουτούλαγε ασταμάτητα κι αυτή ήταν η πρώτη του νίκη. Από τότε βάζει το κεφάλι μπροστά και προχωράει. Η ζωή του είναι γεμάτη από κατακτήσεις, ενθουσιώδη ξεκινήματα και άδοξες εγκαταλείψεις. Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός αλλά πού βρίσκεται, τελικά, το άλλο μισό; Το άρπαξε ο Σκορπιός η μήπως το κρύβει ο Ταύρος κάτω από το μαξιλάρι του;

Η αρσενική του φύση νιώθει μια χαρά σε ένα κόσμο, που μπορεί να κυνηγά να διεκδικεί και να παρεμβαίνει. Ξέρει αυτός… Είναι πρωτοπόρος και προορισμένος να κερδίζει όλες τις μάχες. Η κοινωνία τον χρειάζεται. Πρόθυμος και φιλότιμος, παίρνει πρωτοβουλίες χωρίς να ρωτήσει κανένα. Βοηθά τη γιαγιά να περάσει το δρόμο, ακόμη κι αν εκείνη δεν το θέλει. Χώνει τη μύτη του παντού και φυτρώνει εκεί, που δεν τον σπέρνουν. Ουδέν κρυπτόν υπό τον …Κριό. Προφταίνει να ενημερώσει για τα τεκταινόμενα ενδιαφερόμενους και μη. Στην πράξη εξασκεί δημιουργικά όλα τα επαγγέλματα. Μπαίνει στους καυγάδες, αναβαθμίζοντας το ρόλο του δικηγόρου. Εφευρετικός, προτείνει δικά του γιατροσόφια για τους αρρώστους και προσφέρει λύσεις σε κάθε τεχνικό πρόβλημα. Βιδώνει, σπάζει, τρίβει, πριονίζει καρφώνει και τρυπάει ανελλιπώς, βιώνοντας ανεπανάληπτους …οργασμούς. Γίνεται τροχονόμος στο χαλασμένο φανάρι, ταξιθέτης στην ουρά του ΙΚΑ, τερματοφύλακας για το πέναλτι του μικρού Γιωργάκη. Μόλις πετύχει τον ένα στόχο, ορμάει για τον επόμενο. Δεν πτοείται, δεν περιορίζεται από στρατηγικές η καθωσπρεπισμούς. Οι βασικές του αρχές είναι εκείνες, που ο ίδιος συνέταξε.
Όταν του έρχεται κάτι στο μυαλό, το ξεφουρνίζει με τη μία. Αφού το σκέφτηκε, σωστό θα είναι! Για τον ίδιο, η εκδήλωση μιας ιδέας η πρωτοβουλίας σημαίνει και την αυτόματη κατοχύρωση της. Δεν γεννήθηκε ακόμη αυτός, που θα του πάρει τη μπουκιά από το στόμα. Ίσως, όμως τον προλάβει κάποιος άλλος Κριός. Πρέπει να τρέξει, να φτάσει πρώτος.
Κάθε τι πρώτο τον εξιτάρει. Στο σχολείο μαθαίνει με ευκολία τις πρώτες λέξεις κάθε κεφαλαίου και γνωρίζει άριστα το πρώτο πρόσωπο του βασικού ρήματος: Εγώ είμαι. Τι χρειάζεται η υπόλοιπη γραμματική; Σίγουρα είναι εφεύρημα των άλλων ζωδίων, που θέλουν να τον μπερδέψουν. Αν και δεν μπορεί να χωνέψει ότι το άλφα συμβολίζει ένα βόδι, λατρεύει κάποιες συγκεκριμένες λέξεις, που αρχίζουν από αυτό, το πρώτο γράμμα: Αυτόνομος, αυτόκλητος, αυθαίρετος, ααα! (κραυγή), αληθής, άμεσος, αγώνας και ακόμη οτιδήποτε, σχεδόν, περιέχει το αντί και δηλώνει δράση: Αντιστέκομαι, αντιλέγω, αντιφρονώ, ανταγωνίζομαι, αντίπαλος, αντοχή (εκτός από το αντιγράφω, που το σιχαίνεται).

Το καθημερινό έπος
Η ζωή του είναι ένας διαρκής αγώνας, το μάτι του παίζει για να εντοπίσει το θήραμα η τον ανταγωνιστή. Ποιός νομίζει ότι είναι ικανός να τον ξεπεράσει; Ποιός θα είναι ο επόμενος ηττημένος; Όταν δεν βρίσκει αντίπαλο αναγκάζεται να εφεύρει. Παίζει σκάκι μόνος του, αλλάζοντας θέση σε κάθε κίνηση. Στο τάβλι κάνει επίτηδες ζαβολιές για να αυξήσει το ενδιαφέρον. Με υπερπροσπάθεια κατατροπώνει τον άτιμο εχθρό. Ότι και να συμβεί, στο τέλος πάλι αυτός θα είναι ο νικητής. Κερδίζει τον εαυτό του στο σκραμπλ, το σουντόκου και τη μπιρίμπα. Δυστυχώς, στην τραμπάλα έχει πρόβλημα (τι χαζό παιχνίδι…) αλλά ο κρυφός καημός, το μαράζι του, είναι ο φρικτός αντίλαλος. Όσο δυνατά και να φωνάξει, ο άλλος πάντα τον νικάει…
Ευτυχώς, πάντα υπάρχουν και τα ρεκόρ, που πρέπει να σπάσουν. Πόση ώρα μπορεί να σταθεί με το ένα πόδι; Αν χθες έκανε μισή ώρα να πάει στη δουλειά του, σήμερα πρέπει να φτάσει το πολύ σε 29 λεπτά. Τρέχει να προλάβει το μετρό, προσπερνώντας σαν σφαίρα τους αργοκίνητους πεζούς. Τι γυρεύει μπροστά του αυτός ο παππούς, γιατί δεν καθόταν σπίτι του; Δεν πρέπει με τίποτα να ηττηθεί! Άντε μηχανοδηγέ, ξεκίνα…
Όμως το πραγματικό έπος ξετυλίγεται όταν οδηγεί. Οι πιλότοι της φόρμουλα ένα τον ζηλεύουν και τον μιμούνται. Γνωρίζει ότι η ευθεία είναι ο συντομότερος δρόμος αλλά και η τεθλασμένη έχει τα χαρίσματα της. Χώνεται όπου βρει κενό, καβαλάει πεζοδρόμια, μπαίνει ανάποδα σε μονόδρομους και κορνάρει ασταμάτητα, βρίζοντας όλους αυτούς τους ηλίθιους, που πάνε σαν τις κότες.

Στην κόντρα…
Ο Κριός είναι πεισματάρης και αγύριστο κεφάλι. Αν του μπει μια ιδέα, μέχρι να την υλοποιήσει σκάει γάιδαρο. Το κίνητρο του είναι απλό και σαφές: Η αντίθεση. Όλα ξεκινούν από μια κόντρα. Αν το περιβάλλον του είναι «πολιτισμένο», ενστικτωδώς τείνει να το διαταράξει. Αντίθετα όταν γύρω του γίνεται χαμός, τότε είναι ο πρώτος, που θα επιβάλλει την τάξη. Εδώ βρίσκεται και το έσχατο κλειδί του χειρισμού του. Είναι βέβαιο, ότι αν του απαγορέψετε κάτι, θα το κάνει την επόμενη στιγμή. Κι επειδή δεν σηκώνει υποδείξεις, η λύση είναι μόνο μία: Να του απαγορέψετε αυτό, που θέλετε να κάνει.
Παρόλα αυτά οι Κριοί είναι τα καλύτερα παιδιά και αν τους ρίξεις στο φιλότιμο γλιτώνεις όλη τη φασαρία. Φυσικά, δεν είναι όλοι τόσο αυθόρμητοι, ούτε τόσο απερίσκεπτοι. Οι θέσεις και οι όψεις των πλανητών σε κάθε ωροσκόπιο δίνουν διαφορετικά αποτελέσματα. Υπάρχουν, επίσης, ευδιάκριτες διαφορές, ανάμεσα στα δύο φύλα, πολύ περισσότερο, αν οι γυναίκες εκφράζουν το ζώδιο της Σελήνης τους. Εξ άλλου οι θηλυκοί Κριοί επιτελούν και ένα επιπρόσθετο κοινωνικό έργο, χαστουκίζοντας τους αναιδείς σε όλη την επικράτεια.

Οι σχέσεις των Κριών

Ο ιδανικός τύπος σχέσης για τους Κριούς είναι αυτός, που χαρακτηρίζεται από έντονες διακυμάνσεις: Ειρήνη-πόλεμος, ζεστό-κρύο, μακριά-κοντά, λεμόνι-πορτοκάλι η φύγε εσύ-έλα εσύ. Η διαρκής εναλλαγή, όσο και η διεκδίκηση, κρατάνε ζωντανό το ενδιαφέρον τους και δίνουν νόημα στη σχέση.
Η γυναίκα Κριός πρέπει να αποφασίσει αν θα είναι ένα αγοροκόριτσο, που βρίζει και κλωτσάει η ένα άγριο θηλυκό με στυλ, κοφτερά νύχια και ζεστά αισθήματα. Οι σχέσεις της συνήθως είναι ανισότιμες, αφού οι άλλοι είτε τη φοβούνται, είτε δεν την καταλαβαίνουν.Εκείνη πιστεύει ότι χρειάζεται ένα γοητευτικό, γυμνασμένο, όσο και επιβλητικό αρσενικό, που ξέρει τι θέλει, άσχετα αν πάνω στη φούρια του ρίχνει και δυό τρεις …ψιλές. Ωστόσο το θεμελιώδες ερώτημα, που την βασανίζει, είναι αν ο σύντροφος της μπορεί να είναι μόνιμος και όχι μιας χρήσεως σαν τα ξυραφάκια και τα χαρτομάντιλα. Γιατί συνήθως ο αρχικός ενθουσιασμός παραχωρεί, τάχιστα, τη θέση του στην πλήξη, το ενδιαφέρον γίνεται καταπίεση, ο μάτσο-μαν απομυθοποιείται και η επόμενη …ξεπέτα είναι θέμα χρόνου.

Ο άνδρας Κριός είναι φιλότιμος, περιποιητικός και τάζει τον ουρανό με τ’ άστρα, όσο δεν βαριέται. Μόλις πάρει αυτό που θέλει στρέφει το ενδιαφέρον του αλλού. Το μάτι του, ξάγρυπνο περισκόπιο, παίζει προς κάθε κατεύθυνση (πω,πω ένα μωρό!…). Για τους άλλους άνδρες είναι μάγκας, με λόγο τιμής, και ακούραστος …πηδήκουλας, που φρονεί ότι η θέση της γυναίκας ήταν, είναι και θα είναι στην κουζίνα η το κρεβάτι. Διατυμπανίζει ότι, σίγουρα, πίσω από την καταξίωση της σύγχρονης γυναίκας κρύβεται η βαριεστιμάρα των ανδρών για να κυβερνήσουν. Περηφανεύεται, για τις ικανότητες του και επιδεικνύεται, όμως οι κακές γλώσσες λένε ότι προκειμένου να κατακτήσει μια γυναίκα χάνει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας. Οι …χαζές ξανθές τον τραβούν από τη μύτη και το χειρότερο είναι ότι δεν μπορεί να αντισταθεί. Μπροστά τους …ανακρούει πρύμνα και σκύβει γεμάτος ενδιαφέρον πάνω από τα προβλήματα και το στήθος τους. Αλλά όταν, θριαμβευτής πια, πετύχει το στόχο του, μοιράζεται απλόχερα την έκσταση του νικητή, είναι ενθουσιασμένος, κερνάει όλον τον κόσμο, δίνει στέγη στους κατατρεγμένους, χάρη στους καταδικασμένους, φωνάζει κικιρίκου κι όλο το κοτέτσι γιορτάζει…
Όταν τον απορρίψουν ξαναγίνεται σκληροπυρηνικός φαλλοκράτης.

Ο Κριός στην κοινωνική εξέλιξη
Στην Εποχή του Κριού(1800 πΧ-100 μ Χ), αναδύθηκαν τα βασικά πρότυπα εξέλιξης τόσο στην Ανατολή, όσο και στη Δύση.
Στην πρώτη φάση του Μεγάλου Μήνα (ως το 1000 π Χ) οι ορμητικές μεταναστεύσεις των λαών (Αχαιοί, Υκσώς) έφεραν τις μέχρι τότε παραδοσιακές δυνάμεις σε δύσκολη θέση και άνοιξε ο δρόμος για τα νέα κέντρα εξουσίας.
Στην Ελλάδα, με την ευγενική προτροπή του Ζυγού, ο πολιτισμός χαρακτηρίστηκε από τη, μάλλον μοναδική, σύνθεση πνευματικότητας και πολεμικής αρετής και στη δεύτερη φάση ανέδειξε τη Δημοκρατία σαν το τυπικό πολίτευμα του άξονα Κριού-Ζυγού.
Οι διαδοχικές σύνοδοι Ουρανού και Ποσειδώνα στον Κριό, που καλύπτουν την περίοδο 1100-600 π. Χ, συνδέονται με την κάθοδο των Δωριέων, τη σύνταξη των Ομηρικών επών και τις δύο φάσεις του Ελληνικού αποικισμού.
Οι πρωταγωνιστές, που εμφανίστηκαν επί σκηνής σε αυτή τη φάση, έμελλε να είναι οι κυρίαρχοι των επόμενων αιώνων: Αθήνα, Σπάρτη, Πέλλα, Καρχηδόνα, Ρώμη, Βυζάντιο.
Επιπλέον η κοινωνική και πολιτική οργάνωση κατέληξε στην πόλη-κράτος, ένα θεσμό, που διατήρησε και ανέδειξε την αξία της κάθε μονάδας μέσα στο « όμαιμο, ομόγλωσσο και ομόθρησκο» σύνολο.
Όλοι έκαναν του κεφαλιού τους αλλά, συνήθως, ομονοούσαν μπροστά στον κοινό εχθρό.
Αυτή η ελληνική …πατέντα είναι και η γνήσια, εφαρμοσμένη συμμετοχή τού Κριού στην κοινωνική εξέλιξη.

Όμως τα στοιχεία και οι ιστορικές αναλογίες υπονοούν και κάτι περισσότερο: Την ανασυγκρότηση της Ευρωπαϊκής ηπείρου, με αφετηρία την Ανατολή-Κριό και τελικό αποδέκτη τη Δύση-Ζυγό.
Αντίστροφα, στο Μεσαίωνα (στην Εποχή, πλέον, των Ιχθύων) με τις αντίστοιχες συνόδους των δύο πλανητών στο Ζυγό (800-1300), επαναλήφθηκαν, δυτικότερα, τα ίδια φαινόμενα.
Οι λαοί «έψαχναν» την εθνική τους συνείδηση ακροπατώντας πάνω στα δικά τους έπη ( Νιμπελούγκεν, Αρθούρος κλπ).
Οι ευρωπαϊκές πόλεις άνθησαν η μια μετά την άλλη, ενώ οι Δυτικοί φρόντισαν να ανταποδώσουν με τις Σταυροφορίες την επίσκεψη των Ελλήνων στα μέρη τους πριν από 2000 χρόνια.
Την ίδια περίοδο ύστερα από αλλεπάλληλες εισβολές, πολέμους και αναδιατάξεις δυνάμεων ο ευρωπαϊκός χάρτης συμπεριέλαβε τελικά όλα τα κράτη, που σήμερα είναι (και θα συνεχίσουν να είναι) σημεία αναφοράς για την ήπειρο: Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία και Σκανδιναβικές χώρες.
Αυτή ήταν η συμπληρωματική συνεισφορά του Ζυγού δια … πυρός και σιδήρου.
Ο Κριός, πάντως, στη σύγχρονη εποχή δύσκολα επαγγέλλεται την κοινωνική σταθερότητα.
Οι διελεύσεις του Άρη και του Ουρανού από το ζώδιο δημιουργούν συνήθως αναταραχή και προετοιμάζουν το έδαφος για νέες μορφές διακυβέρνησης.
Για παράδειγμα, το Κομμουνιστικό Μανιφέστο ήταν ο καρπός της πολύ ιδιαίτερης συνόδου Ουρανού και Πλούτωνα στον Κριό.
Ο Τσε Γκεβάρα και ο Τζέϊμς Ντην, που γεννήθηκαν με τον Ουρανό στον Κριό είναι, για διαφορετικούς λόγους βέβαια, σύμβολα της …διαρκούς επανάστασης.
Στον πνευματικό χώρο και τις επιστήμες η ενεργοποίηση του ζωδίου από αργούς πλανήτες έχει να επιδείξει σπουδαία επιτεύγματα και ανακαλύψεις, ανάλογα με τη φύση του κάθε πλανήτη.
Ειδικά η πολύχρονη παραμονή της Έριδας στον Κριό (από τη δεκαετία του 1920 μέχρι και σήμερα) συνδέεται κατά τη γνώμη μου άμεσα με την αλματώδη εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Το μεγάλο «μπαμ» έγινε με τη σύνοδο Ουρανού-Έριδας.
Παπασταύρου Λίντα
http://www.astrology.gr/zodia/ta-12-zodia/story/92/krios

Advertisements