Τα παιδιά μιμούνται αυτό που βλέπουνΌταν θυμώνεις, θυμώνω κι εγώ, με μένα, με τους άλλους που αγαπώ.Όταν κάνεις στον εαυτό σου κάτι που σε καταστρέφει, το δικαιολογώ και εγώ ως σωστό και το υιοθετώ, αν όχι το ίδιο, τον αυτοκαταστροφικό τρόπο που με μαθαίνεις να ζω.Όταν ξεσπάς τα συναισθήματά σου σε μένα, με μαθαίνεις να είμαι θύμα των άλλων ή για να σε προστατέψω, φορώ τη δική σου βία και γίνομαι βίαιος και εγώ.Όταν δεν με εκτιμάς, με μαθαίνεις να μην εκτιμώ την αξία μου, την αξία αυτών που δημιουργώ.Όταν δε με σέβεσαι, με μαθαίνεις να μην αγαπώ τον εαυτό μου όπως είμαι, να αμφιβάλλω για μένα, να μεταμορφώνομαι για να αρέσω σε εκείνους που αγαπώ.Όταν δε νοιάζεσαι για μένα, με μαθαίνεις να είμαι σκληρός με τα συναισθήματά μου και να αδιαφορώ για εκείνους που αγαπώ.Όταν δε με αποδέχεσαι, με κάνεις να νιώθω πως δεν αξίζω, πως η αλήθεια μου δεν σημαίνει κάτι για σένα, φορώ έναν ψευδή εαυτό και χάνω εμένα σε αυτόν.Όταν δεν με εμπιστεύεσαι, γεμίζω φόβους και βλέπω τους άλλους σύμφωνα με αυτούς, δεν καταφέρνω να ολοκληρώσω αυτά που αγαπώ.Όταν λες πως με αγαπάς, αλλά οι πράξεις σου δεν το αποδεικνύουν, με κάνεις να νιώθω σύγχυση, να μην διακρίνω τις συμπεριφορές που είναι ευνοικές προς εμένα από εκείνες που λειτουργούν επιβαρυντικά στην αξία μου.Όταν προδίδεις την αγάπη που οφείλεις να μου χαρίσεις με το να μη δεσμεύεσαι υπεύθυνα μαζί μου ή μου τάζεις αλλά αλλάζεις γνώμη στη συνέχεια, με κάνεις να προδίδω τα όνειρά μου, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, να νιώθω ένοχος κάθε φορά που τολμώ.Όταν δεν είσαι πλάι μου, κάθε φορά που χρειάζεται να είσαι, με κάνεις να φτιάχνω φαντασιώσεις στη σκέψη μου, να συνδέομαι με αυτές και όχι μαζί σου, όχι μαζί μου, όχι με τη ζωή μου.Όταν κάνεις αυτό που απαγορεύεις σε μένα, με μπερδεύεις και με κάνεις να μην είμαι περήφανος για σένα, να ντρέπομαι για μένα.Όταν μου λες πως είσαι τυχερός που με έχεις στη ζωή σου, αλλά δεν είσαι δίπλα μου με περηφάνια για μένα, με κάνεις να κυνηγώ χίμαιρες και να τις εκθειάζω ως τύχη.Όταν δυσανασχετείς κάθε φορά που αγαπώ άλλους, με μαθαίνεις ότι η αγάπη είναι κάτι κακό, που δεν πρέπει να μοιράζεται αλλά να μονοπωλείται.Όταν δεν με προστατεύεις, δεν υπερασπίζεσαι τα συναισθήματά σου για μένα, με κάνεις να εκτίθεμαι σε κινδύνους και να αφήνω απροστάτευτο τον εαυτό μου σε αυτούς.Όταν δεν αφοσιώνεσαι σε εμένα, τις στιγμές που σε χρειάζομαι, με κάνεις να αποσπώμαι από τον εαυτό μου, να μην μπορώ να εστιάσω σε εμένα, να δεσμευτώ με τα ενδιαφέροντα μου, με ό,τι αγαπώ.Όταν με επικρίνεις, με κάνεις να αισθάνομαι πως δεν αξίζω για σένα, πως δεν αξίζω για κανένα.Όταν δε με αγαπάς, πώς να αγαπήσω εγώ μόνος μου τον εαυτό μου; Σε χρειάζομαι όχι για να πετύχω κάτι μέσα από σένα, αλλά για να βρει μια σκέπη η αγάπη μου για μένα, ώστε να τη μοιράζομαι μαζί σου, με εκείνους που αγαπώ, να την ακουμπώ σε αυτά που δημιουργώ.
Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας
Για την ομάδα Θετική Διαπαιδαγώγηση https://www.facebook.com/groups/413784475468424/files/
πηγή https://rotasapantaw.wordpress.com/wp-admin/post-new.php

Advertisements