Το παιδικό δωμάτιο
Μοντεσσοριανή φιλοσοφία : Το παιδικό δωμάτιο

Μπορεί η διακόσμηση ενός παιδικού δωματίου να έχει και παιδαγωγική χροιά και να βοηθάει ουσιαστικά στην ανάπτυξη του παιδιού; ΝΑΙ, φυσικά και μπορεί! Είναι η πρόταση της Μοντεσοριανής φιλοσοφίας , μια παιδαγωγική που βοηθάει τα παιδιά να μεγαλώσουν και να αναπτύξουν την προσωπικότητα τους προσφέροντας τους ένα περιβάλλον το οποίο σέβεται τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες της παιδικής τους ηλικίας.

Η σωστή οργάνωση όχι μονό του παιδικού δωματίου άλλα και όλου του σπιτιού μέσα στην μοντεσοριανή φιλοσοφία, είναι καθοριστικός παράγοντας που βοηθάει την αυτονομία, διεγείρει την συγκέντρωση και επιτρέπει στο παιδί να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του.

Ενα μοντεσσοριανό παιδικό δωματιο συνήθως περιέχει:

Ένα κρεβάτι χαμηλό, ένα στρώμα στο πάτωμα ίσως, όπου το παιδί θα μπορεί να πηγαίνει μόνο του όταν αισθάνεται κουρασμένο και να σηκώνεται με ασφάλεια όταν ξυπνά, με σκεπάσματα απλά που να μπορεί εύκολα να στρώσει μόνο του, είναι ότι ακριβώς χρειάζεται ένα μικρό παιδί στο δωμάτιό τουΗ διαδικασία του «στρώνω το κρεβάτι μου», οριοθετεί το πέρασμα από τη νύχτα στην ημέρα, τη μετάβαση από το κοιμάμαι στο ξυπνάω.

Ένα μικρό φως, μια λάμπα δίπλα στο κρεβάτι, την οποία θα μπορεί το παιδί να σβήσει μόνο του, σηματοδοτεί επίσης την «καληνύχτα».

Μια γωνιά περιποίησης, με έναν καθρέφτη, μια βούρτσα, μια χτένα, μερικά μαντηλάκια, επιτρέπει στο παιδί να μάθει να φροντίζει τον εαυτό του.

Στο παιδικό δωμάτιο, το παιδί θα πρέπει να έχει πρόσβαση στη ντουλάπα και στα ρούχα του. Ακόμα και για ένα μικρό μωρό που τα πετάει όλα έξω, είναι σημαντικό να υπάρχει ένα χαμηλό συρτάρι με μία ή δύο αλλαξιές, με τις οποίες να μπορεί να πειραματιστεί στο «ντύνομαι μόνος μου. Είναι σίγουρα πιο εύκολο και πιο γρήγορο να κάνουμε τα πάντα εμείς, όμως ζητούμενο δεν είναι το πώς θα νοιώσουμε εμείς καλύτερα αλλά το πώς θα χτίσουμε την αυτοπεποίθηση του παιδιού, την αίσθηση της αξίας του.

Η τάξη στις ντουλάπες και τα συρτάρια, είναι επίσης πολύ σημαντική. Το κάθε τι μέσα στο δωμάτιο θα πρέπει να έχει τη θέση του και να εξυπηρετεί κάποιον σκοπό. Αν δεν ισχύει αυτό, μάλλον υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα (παιχνίδια συνήθως) και ίσως πρέπει να σκεφτούμε να απομακρύνουμε ορισμένα και τα εμφανίσουμε μετά από καιρό (αποσύροντας κάποια άλλα), ώστε το κάθε τι να έχει τη θέση του.

Μια βιβλιοθήκη με εύκολη πρόσβαση και ίσως κοντά μια γωνιά ανάγνωσης

· Ένα τραπεζάκι με καρέκλα για τις καθιστικές δραστηριότητες

Κάτι εύθραυστο. Το παιδί μαθαίνει να παρατηρεί και να φροντίζει ευαίσθητα αντικείμενα, όταν υπάρχει κάτι εύθραυστο, κάτι πολύτιμο, μέσα στο δωμάτιό του, φυλαγμένο ίσως σε ένα μικρό κουτί, τοποθετημένο σε σημείο που υποδηλώνει την προσοχή που δίνουμε σε αυτό. «Μαζί, αργά, σε μια τελετή θα δημιουργήσουμε την εμπειρία του ότι παίρνω το κουτί, το ανοίγω προσεκτικά, κάθομαι, παρατηρώ, φροντίζω κάτι ευαίσθητο. Κι αν θέλει να το φάει ή να το πετάξει, το μαζεύουμε προσεκτικά, εξηγώντας πως “τώρα αυτό πάει στη θέση του, θα σου το δείξω πάλι όταν θα είσαι έτοιμος”»…

http://protovadismata.blogspot.gr/2015/07/blog-post_16.html
https://rotasapantaw.wordpress.com/wp-admin/post-new.php