Μην αφήνεις το μωρό σου να κλαίει! Μάθε γιατί…

Η τακτική της «μη-ανταπόκρισης στο κλάμα του μωρού», εκτός από τις ενδεχόμενες βλαβερές επιπτώσεις πάνω στο μωρό, κάνει κακό και στη μητέρα. Δείτε παρακάτω τους πέντε λόγους που δεν πρέπει να αφήνουμε το μωρό μας να κλαίει, σύμφωνα με το imommy.
1. Το κλάμα μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες παρενέργειες στον εγκέφαλο του βρέφους
Τα μωρά συνήθως κλαίνε γιατί είναι ο μόνος τρόπος να επικοινωνήσουν μαζί μας και να μας πουν ότι χρειάζονται κάτι. Όταν εμείς δεν ανταποκρινόμαστε στο κλάμα τους αυτό τους δημιουργεί στρες, το οποίο με τη σειρά του (και σύμφωνα με τους επιστήμονες) μπορεί να οδηγήσει σε αρνητικές παρενέργειες στον εγκέφαλο. Οι παρατεταμένες φωνές και το διαρκές κλάμα στα βρέφη προκαλεί αυξημένη πίεση του αίματος στον εγκέφαλο, ανεβάζει τις ορμόνες του στρες και μειώνει την οξυγόνωση του εγκεφάλου. Πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ διαπίστωσε ότι το στρες που δημιουργείται στην βρεφική ηλικία «μεγαλώνει» ενήλικες επιρρεπείς στο άγχος. Επίσης το χρόνιο στρες στην παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε μια υπερ-ενεργοποίηση της αδρεναλίνης, με αποτέλεσμα το παιδί στο μέλλον να αποκτήσει αυξημένη επιθετικότητα, να είναι επιρρεπές στη βία, να έχει κακές σχολικές επιδόσεις και να εμφανίσει αντικοινωνική συμπεριφορά.
2. Το συνεχές και χωρίς ανταπόκριση κλάμα επιδρά αρνητικά στην πνευματική , συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού
Σύμφωνα με έρευνα της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, η ανταπόκριση της μητέρας στο κλάμα του παιδιού της αποτελεί το καλύτερο όπλο για την πνευματική τους υγεία.
3. Η μη ανταπόκριση στο κλάμα είναι επιβλαβής για τη σχέση μητέρας-παιδιού
Όταν οι γονείς δεν ανταποκρίνονται στο κλάμα του μωρού τους, υπονομεύουν την εμπιστοσύνη του προς αυτούς και η εμπιστοσύνη αυτή είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανατροφή του. Όταν ανταποκρινόμαστε στο κλάμα του, τού δίνουμε να καταλάβει ότι μπορεί να βασίζεται στην παρουσία και τη βοήθεια μας. Το παιδί που του δείχνουν εμπιστοσύνη, μαθαίνει και το ίδιο να εμπιστεύεται. Ακόμα κι αν δεν έχετε καταλάβει ποιο είναι το πρόβλημα του και το μωρό σας συνεχίζει να κλαίει στην αγκαλιά σας, τουλάχιστον ξέρει ότι δεν το εγκαταλείπετε στις δύσκολες στιγμές.
4. Η μη ανταπόκριση στο κλάμα ευθύνεται για την ανασφάλεια του παιδιού
Σύμφωνα με την Θεωρία των Στενών Δεσμών (Attachment Parenting ) που διατύπωσε για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας 60, ο ψυχολόγος John Bowlby, πολλά μωρά γεννιούνται χωρίς την ικανότητα αυτορύθμισης συναισθημάτων. Δηλαδή, βρίσκουν τον κόσμο στον οποίο γεννήθηκαν γεμάτο μπερδεμένες καταστάσεις και αποδιοργανωμένο, δεν διαθέτουν όμως τις ικανότητες που είναι απαραίτητες να αντιμετωπίσουν τα νέα δεδομένα και να βρουν ανακούφιση. Γι” αυτό, όταν τα βρίσκουν δύσκολα, καταφεύγουν στα άτομα που τα φροντίζουν μια που αυτά βρίσκονται σωματικά κοντά τους και τα βοηθούν να ανακουφιστούν και να ξαναβρούν τη χαμένη ισορροπία. Όταν το πρόσωπο που τα φροντίζει δείχνει ανταπόκριση και ευαισθησία, το παιδί προοδευτικά μαθαίνει και πιστεύει πως αξίζει την αγάπη των άλλων. Η εμπιστοσύνη αυτή στο πρόσωπο που το φροντίζει οδηγεί σ” αυτό που ονομάζουμε ασφαλές άτομο. Η στενή και τακτική λοιπόν σωματική επαφή, και η έγκαιρη επέμβαση στις αγωνίες των βρεφών και των παιδιών δημιουργεί ασφαλείς και με αυτοπεποίθηση ενήλικες που είναι σε θέση να δημιουργήσουν λειτουργικές σχέσεις.
5. Η μη ανταπόκριση στο κλάμα αποτελεί ασέβεια στις ανάγκες του
Πολλοί ειδικοί κατά καιρούς μας λένε ότι μετά από μια ορισμένη ηλικία, τα μωρά δεν μας έχουν πια ανάγκη. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι αυτό είναι μετά από λίγες εβδομάδες, άλλοι μετά από λίγους μήνες, άλλοι μετά από ένα χρόνο. Κι όμως, πάρετε για παράδειγμα τον εαυτό σας ως ενήλικας. Ας πούμε ότι είχατε μια πολύ αγχωτική εβδομάδα, τσακωθήκατε με κάποιο αγαπημένο πρόσωπο, ή ζήσατε κάτι άσχημο. Πως θα σας φαινόταν αν ο σύντροφός σας , σας έκλεινε την πόρτα, έβγαινε από το δωμάτιο και σας άφηνε να κλάψετε μόνη σας; Ο κόσμος μας χρειάζεται περισσότερη αγάπη. Και τα παιδιά το ίδιο. Και αν νιώθετε ότι όπως ανταποκρίνεστε στις ανάγκες τους την ημέρα, έτσι θα πρέπει να κάνετε και τη νύχτα, απλώς κάντε το.

8 βασικοί «κανόνες» του attachment parenting
Το attachment parenting βασίζεται στη θεωρία ότι το μωρό χτίζει έναν ισχυρό δεσμό με τους γονείς που το φροντίζουν τα πρώτα χρόνια της ζωής του με συνέπειες που διαρκούν μια ζωή. Θεωρείται πως οι πρακτικές του «μεγαλώνουν» χαρούμενα παιδιά, ανεξάρτητα και σιγουριά για τον εαυτό τους. Ακολουθούν 8 βασικοί κανόνες του συγκεκριμένου στυλ ανατροφής. Πάρτε μια ιδέα!
Θέστε την φροντίδα του νεογέννητου ως προτεραιότητα. Για 6 μήνες, το διάστημα δηλαδή που το μωρό σας χρειάζεται την απόλυτη φροντίδα και προσοχή σας, μην έχετε υπερβολικές απαιτήσεις ή προσδοκίες από τον εαυτό σας για όλες τις υπόλοιπες υποχρεώσεις. Το μωρό σας είναι η προτεραιότητα και όταν το αποφασίσετε αυτό θα δείτε πόσο εύκολα και σωστά γίνονται όλα τα υπόλοιπα.
Ελαχιστοποιήστε τη φροντίδα από τρίτους. Σημασία έχει το μωρό να έχει κοντά του τις περισσότερες ώρες της ημέρας και της νύχτας είτε κάποιον από τους γονείς είτε κάποιον άλλο κοντινό στην οικογένεια άνθρωπο, η παρουσία του οποίου θα είναι μόνιμη. Αντιθέτως καλό είναι να αποφεύγονται οι babysitters που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να το φροντίσουν σε μόνιμη βάση.
Ζητήστε βοήθεια. Δεν σημαίνει ότι είτε η σούπερ μαμά ή ο μπαμπάς που τα καταφέρνει όλα. Αν νιώθετε πιεσμένοι, ότι δεν προλαβαίνετε ή ότι οι καθημερινές υποχρεώσεις δεν σας αφήνουν ποιοτικό χρόνο με το μωρό σας, ζητήστε τη βοήθεια από συγγενείς και φίλους. Εκείνοι μπορούν να σας υποστηρίξουν πλένοντας τα ρούχα ή καθαρίζοντας το σπίτι.
Αναζητήστε δίκτυο υποστήριξης. Αναζητήστε άλλους γονείς που ακολουθούν το μοντέλο του attachment parenting, επικοινωνήστε τις πρακτικές σας και αλληλοϋποστηριχτείτε.
Εμπιστευτείτε το ένστικτό σας. Κάθε ζώο πάνω στην γη διαθέτει ένστικτα που το βοηθούν στην επιβίωσή του. Το ίδιο ισχύει και για τον άνθρωπο, με την μοναδική διαφορά πως η ανάγκη για κοινωνική συμβίωση τον ανάγκασε να τα τιθασεύσει ή να τα απωθήσει. Ωστόσο, μην ξεχνάτε πως αυτά βρίσκονται ακόμα μέσα σας και σε κάθε περίσταση σας υπαγορεύουν το πώς να κινηθείτε για την προστασία του μωρού σας. Για παράδειγμα, όταν το μωρό κλαίει, το ένστικτό σας σας υπαγορεύει να τρέξετε και να το πάρετε αγκαλιά για να το παρηγορήσετε. Κάντε το και μην ακούτε τους τρίτους που σας λένε πως το μωρό «σας χειραγωγεί» ή «πρέπει να μάθει να ηρεμεί μόνο του».
Επενδύστε σε ένα μάρσιπο ή σλινγκ.Η φυσική επαφή με τους γονείς είναι σημαντική για ένα νεογέννητο. Εκείνο αγαπάει την αγκαλιά σας, τον ήχο της καρδιάς σας, την μυρωδιά και τη ζεστασιά του σώματός σας και την ασφάλεια που απορρέει η παρουσία σας. Μην διστάσετε, λοιπόν, και επενδύστε σε ένα σλινγκ ή μάρσιπο για να έχετε το μωρό όσο περισσότερο γίνεται στην αγκαλιά σας. Παράλληλα, έχετε τα χέρια σας ελεύθερα για να κάνετε δουλειές ενώ γλιτώνετε τις «βόλτες» για να το ελέγχετε.
Θηλάστε. Ο θηλασμός είναι το καλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε στο μωράκι σας καθώς το οφέλη του είναι πολλά και αναντικατάστατα. Κάθε μητέρα μπορεί να θηλάσει το παιδί της και ειλικρινά είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις που επιβάλλουν να σταματήσετε. Ακόμα και αν δημιουργηθούν στην αρχή προβλήματα, αυτά μπορούν να ξεπεραστούν με υπομονή, εξάσκηση και βοήθεια. Όποιο κι αν είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε στραφείτε, όχι στον γιατρό σας, αλλά σε μία καταρτισμένη μαία, έναν σύμβουλο θηλασμού της LLL ή έναν Πιστοποιημένο Σύμβουλο Θηλασμού IBCLC. Αυτοί είναι οι πλέον ειδικοί και μπορούν να σας βοηθήσουν ακόμα κι αν νομίζετε πως δεν έχετε αρκετό γάλα ή έχετε διακόψει τον θηλασμό και θέλετε να επαναγαλακτίσετε το μωρό σας. Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε πως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει αποκλειστικό θηλασμό του βρέφους για 6 μήνες, καθώς και την συνέχισή του παράλληλα με την εισαγωγή στερεών τροφών για 2 ή περισσότερα χρόνια.
Κοιμηθείτε μαζί με το μωρό σας ή κοντά του.Μπορείτε να επιλέξετε το μοντέλο του co-sleeping, δηλαδή τον ύπνο σε κοινό κρεβάτι ή να βάζετε το μωρό σας να κοιμάται σε μια καλαθούνα δίπλα στο κρεβάτι σας.

Attachment parenting
https://rotasapantaw.wordpress.com/wp-admin/post.php?post=7966&action=edit

Advertisements