Βούλα Γκάντσιου
28 Ιανουαρίου στις 5:56 μ.μ.
Σχέσεις αδελφών
Τα παιδιά παίζουν στο δωμάτιο τους ! Η μαμά φωνάζει το μεγαλύτερο παιδί της, για να σταματήσουν το παιχνίδι και να διαβάσει !
– Κώστα φτάνει το παιχνίδι ! Είναι ώρα για διάβασμα ! Μάζεψε τα παιχνίδια που σκορπίσατε και τοποθέτησε τα στα κουτιά!
– Να μαζέψει και ο Πάνος ! Δεν θα τα μαζέψω μόνο εγώ! Ο Πάνος σκόρπισε τα περισσότερα!
– Ο Πάνος είναι μικρός και δεν μπορεί να σε βοηθήσει! Να τα μαζέψεις αμέσως !
-Πάντα εγώ κάνω όλες τις δουλειές !Συνέχεια μου λες ότι εγώ πρέπει να παίζω μαζί του, να τον προσέχω , να μαζεύω το δωμάτιο, γιατί είμαι ο πιο μεγάλος ! Δεν είναι δίκιο ! Θα ήθελα εγώ να ήμουν ο μικρός !
Γυρίζει προς το μέρος του αδελφού του και σφίγγοντας τις γροθιές του, του λέει με θυμό : Αν δεν μαζέψεις και εσύ θα φας ξύλο!
Τα παιδιά διαβάζουν στα δωμάτια τους ! Η μητέρα αντιλαμβάνεται ότι το μικρότερο παιδί της δεν διαβάζει και ενοχλεί τον μεγαλύτερο αδελφό του !
-Πάνο μην ενοχλείς τον αδελφό σου ! Κάθησε επιτέλους και διάβασε! Σηκώθηκες για τουαλέτα, για να πιείς νερό , για να φας! Δεν καταλαβαίνεις ότι ενοχλείς τον αδελφό σου; Ο Κώστας διαβάζει περισσότερο , γι’ αυτό είναι πιο καλός μαθητής από εσένα και φέρνει καλύτερους βαθμούς! Είσαι πολύ ανεύθυνος ! Δεν φτάνει που δεν είσαι επιμελής εσύ, θέλεις να κάνεις και τον αδελφό σου σαν εσένα!
– Βρε μαμά δεν τον ενοχλώ ! Σιγά – σιγά σηκώθηκα να φάω, να πιω νερό και να πάω στην τουαλέτα!
– Άφησε τα αυτά ! Πάντα το ίδιο κάνεις ! Δεν διαβάζεις όσο ο αδελφός σου και θα το δούμε όταν πάρεις τους βαθμούς σου!
Ταμπέλες, συγκρίσεις δημιουργούν ζήλεια μεταξύ των αδελφών; Η ζήλεια είναι ένα συναίσθημα που το βιώνουν όλα τα παιδιά ή εμείς οι γονείς το καλλιεργούμε με την συμπεριφορά μας απέναντί τους ; Η ζήλεια είναι έμφυτη;
Μου αρέσει!Σχολιάστε
Αρέσει στους Papadopoulou Anna, ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ, Katerina Rokidou και σε 10 ακόμη.

Σχόλια
Μάρκος Ευγενία
Μάρκος Ευγενία Με το παράδειγμα φαίνεται καθαρά πως πρέπει να προσέχουμε οι γονείς. ..όχι ανταγωνισμό στα αδέλφια. .όχι σύγκριση. ..κάθε παιδί έχει τον δικό του χαρακτήρα. ..όμως δεν σπούδασαμε γονείς. ..κάνουμε λάθη. ..
Δεν μου αρέσει · Απάντηση · 1 · 28 Ιανουαρίου στις 7:07 μ.μ.
Ρένα Ιορδανοπούλου
Ρένα Ιορδανοπούλου Βούλα μου μπορείς να γράψεις και πώς θα ήταν το σωστο να το χειριστεί μια μανούλα αυτό? emoticon wink
Δεν μου αρέσει · Απάντηση · 1 · 28 Ιανουαρίου στις 9:14 μ.μ. · Τροποποιήθηκε
Βούλα Γκάντσιου
Βούλα Γκάντσιου Ρένα θα ήθελα και τη δική σου άποψη για τη ζήλεια μεταξύ των αδελφών και τι είναι αυτό που την πυροδοτεί!
Μου αρέσει! · Απάντηση · 28 Ιανουαρίου στις 9:55 μ.μ.
Βούλα Γκάντσιου
Βούλα Γκάντσιου Στα πιο πάνω παραδείγματα η μητέρα θα ήταν καλό να μην δημιουργεί εκνευρισμό και να δίνει χρόνο στα παιδιά για να σταματήσουν κάθε δραστηριότητα! : – Παιδιά μόλις τελειώσετε με το παιχνίδι αυτό ετ…Δείτε περισσότερα
Μου αρέσει! · Απάντηση · 30 Ιανουαρίου στις 6:20 μ.μ. · Τροποποιήθηκε
Βούλα Γκάντσιου
Βούλα Γκάντσιου Μάρκος Ευγενία δυστυχώς δεν μαθαίνουμε να είμαστε γονείς! Κάνουμε πολλά λάθη στην ανατροφή των παιδιών μας, γιατί διαπαιδαγωγούμε τα παδιά μας με την μέθοδο που μας μεγάλωσαν οι δικοί μας γονείς !
Μου αρέσει! · Απάντηση · 1 · 28 Ιανουαρίου στις 11:53 μ.μ.
Sofia Portokalidou
Sofia Portokalidou Η δουλεια των γονιών πρεπει να ξεκινάει απο την γέννηση του δεύτερου παιδιου στην οικογένεια … χρειάζεται να βοηθήσουν το πρώτο παιδι να διαχειρισθεί τα συναισθήματα του με τον ερχομο του εισβολεά… ακομα και τα πιο ενοχικά..
Δεν μου αρέσει · Απάντηση · 1 · 29 Ιανουαρίου στις 4:16 μ.μ.
Ρένα Ιορδανοπούλου
Ρένα Ιορδανοπούλου Για μένα το έχω ξαναπεί το συναίσθημα “ζήλεια” δεν υπάρχει.Εμείς ονομάζουμε ζήλεια αυτό που νιώθει το παιδί,το οποίο στην ουσία είναι ΕΛΛΕΙΨΗ!Κάποια έλλειψη νιώθει το παιδί μας κι την εκδηλώνει!Ελλειψη μαμας,αγκαλιας,προσοχης,τρυφεροτητας,οτιδηποτε.Οι συγκρισεις ειναι το χειροτερο που κανουν οι γονεις.Κι οχι μονο μεταξυ αδερφων,αλλα κ με οποιοδηποτε παιδακι.Κ μη γελιομαστε ακομη κ να μη το πουνε,ακομη κ ενα επικριτικο βλεμμα το πιανει στον αερα το παιδι.Επισης δινουν περισσοτερο βαρος στο ενα ή στο άλλο.Θελει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ χρονο με το καθε παιδι.Αυτα μου ερχονται τωρα!
Δεν μου αρέσει · Απάντηση · 1 · 29 Ιανουαρίου στις 8:57 μ.μ.
Βούλα Γκάντσιου
Βούλα Γκάντσιου Πολλοί από εμάς θεωρούμε τη ζήλεια μεταξύ των αδελφών ως ένα συναίσθημα που θα υπάρξει αναπόφευκτα με τον ερχομό ενός νέου μέλους στην οικογένεια ! Είναι όμως έτσι; Στα παραδείγματα που ανέβασα φαίνεται καθαρά ο ρόλος της μητέρας ή του πατέρα στην γέννηση ή στην ενίσχυση του συναισθήματος της ζήλειας ! Η ζήλια είναι ένα πολύ δυνατό συναίσθημα το οποίο κρύβει αρνητικές σκέψεις και άλλα συναισθήματα όπως της ανασφάλειας, του φόβου, της απόρριψης, και του άγχους πάνω στην αναμενόμενη απώλεια της αγάπης μας ! Αυτό φυσικά μπορεί να δημιουργήσει και μίσος στο παιδί για τον αδελφό που του παίρνει την αποκλειστική αγάπη και θαυμασμό των γονιών του και του προκαλεί τόσο πόνο !
Οι γονείς συχνά δεν συνειδητοποιούμε ότι από μόνοι μας καλλιεργούμε τον ανταγωνισμό ανάμεσα στα αδέλφια.
Αυτό ενισχύεται όπως είπαμε με τις συγκρίσεις, με την μεγαλύτερη φροντίδα του ενός μόνο παιδιού και με τον θαυμασμό στις ικανότητες του ! Παράδειγμα :” – Ο Κώστας είναι αριστούχος μαθητής ! Ο δάσκαλος έχει να πει τα καλύτερα λόγια ! Εκτός από καλός μαθητής είναι και στο βιολί πολύ καλός ! Αυτό το παιδί θα διαπρέψει ! ” Συνήθως αυτά λέγονται πολύ συχνά στους συγγενείς και φίλους μπροστά στα παιδιά ! Θαυμάζουμε και δίνουμε μεγαλύτερη προσοχή στο παιδί που μας κάνει να νιώθουμε υπερήφανοι! Μερικές φορές αν θυμηθούμε μπορεί να πούμε και για το άλλο παιδί κάτι …για να μη ζηλεύει ! Παράδειγμα : Ο Πάνος είναι έξυπνος αλλά δεν διαβάζει ! Έ ..όλοι δεν θα γίνουν επιστήμονες ! Κάτι θα κάνει και ο Πάνος ! Τι λες αγόρι μου, θα προσπαθήσεις να φέρεις καλύτερους βαθμούς !
Επίσης ένα ακόμα λάθος που κάνουμε είναι να παίρνουμε το μέρος του ενός ή του άλλου παιδιού στους καυγάδες τους ! Οι γονείς θα πρέπει να λειτουργούμε αμερόληπτα γιατί μπορεί ο καυγάς να γίνει ένας τρόπος για να τραβούν την προσοχή μας !
Μου αρέσει! · Απάντηση · 30 Ιανουαρίου στις 10:05 π.μ. · Τροποποιήθηκε
Ρένα Ιορδανοπούλου
Ρένα Ιορδανοπούλου Ααα ξέχασα κ το ” πρέπει” να αγαπάς το αδερφάκι σου!οοοχι δεν είναι υποχρεωμένο. Πρέπει να του αφήνουνε το δικαίωμα να νιώθει όπως νιώθει.
Δεν μου αρέσει · Απάντηση · 1 · 30 Ιανουαρίου στις 1:10 π.μ.
Βούλα Γκάντσιου
Βούλα Γκάντσιου Να μη ξεχνούμε εμείς οι γονείς πως η ζήλια είναι ένα συναίσθημα αντίδρασης και κραυγής ! . Η ζήλια και οι εκδηλώσεις της είναι μια έκκληση για προσοχή και καλοσύνη από τον γονέα. Το παιδί που ζηλεύει, ενώ αγαπά το αδελφάκι του, μπορεί να το μισεί συγχρόνως. Από άγνοια οι γονείς δεν δίνουμε σημασία στις εκδηλώσεις ζήλειας του μεγαλύτερου παιδιού όταν γεννιέται το αδελφάκι του ! Το παιδί μπορεί να αποζητά την αγκαλιά και την προσοχή μας περισσότερο , να θυμώνει και να κλαίει πιο συχνά, να παρακολουθεί με παράπονο τις φροντίδες μας στο μωρό, να τρώει τα νύχια του, να κτυπά το μωρό όταν δεν είναι μπροστά οι γονείς του! Κάποιες φορές μπορεί το παιδί να βρέχει το κρεβάτι του, να ζητά πιπίλα. ενώ την είχε κόψει, να θέλει να ξαναγυρίσει στο κρεβάτι μας μαζί με το μωρό! Αν ωστόσο οι γονείς κατανοήσουμε τους λόγους που αντιδρά έτσι το παιδί μας και του συμπεριφερθούμε με ενσυναίσθηση και τρυφερότητα η ζήλεια και η επιθετική συμπεριφορά εξαλείφονται και στη θέση τους αναπτύσεται ένας ισχυρός δεσμός που διαρκεί για πάντα! .
Μου αρέσει! · Απάντηση · 30 Ιανουαρίου στις 10:01 π.μ. · Τροποποιήθηκε
Βούλα Γκάντσιου
Βούλα Γκάντσιου Sofia Portokalidou έγραψες για ενοχικά συναισθήματα και χτύπησες φλέβα! Έχεις πολύ δίκιο, γιατί το παιδί που ζηλεύει το αδελφάκι του μπορεί να νιώθει μίσος , θυμό και να παρακαλάει να πάθει κακό ή να βρεθεί κάποιος να το πάρει για να είναι πάλι το μοναδικό αγαπημένο παιδί των γονιών του! Αυτές όμως οι σκέψεις του και τα συναισθήματα του , του δημιουργούν ενοχές ! Φαντάσου ένα τέτοιο παιδάκι που παρακαλάει να πάθει κακό το αδελφάκι του, κάποια μέρα το αδελφάκι του να αρρωστήσει και να το πάνε και στο νοσοκομείο ! Πως θα μπορέσει να ησυχάσει από το βάρος των ενοχικών συναισθημάτων του ;
Μου αρέσει! · Απάντηση · 30 Ιανουαρίου στις 6:34 μ.μ. · Τροποποιήθηκε
Sofia Portokalidou
Sofia Portokalidou Το δουλεύεις απο πολύ νωρίς π.χ όσο ειναι μικρό κ παίζουν μπορει να του πει η μαμά μου λείπει που ήμασταν οι 3 μας οπότε το βάζει να καταλάβει οτι δεν ειναι κακό να εχει τέτοιες σκέψεις κ σιγά σιγά γίνεται συνεργάσιμο .. Ο ρόλος της μαμάς ειναι πολύπλευρος κ δύσκολος και δεν εχει να κανει μόνο με την ανατροφή του παιδιού κ την κάλυψη αναγκών π.χ τάισμα αλλα κ στό να δέσει την οικογένεια .. Κ τον μπαμπα με το παιδί κ το παιδί με το αδερφό … ……
Δεν μου αρέσει · Απάντηση · 1 · Χθες στις 3:58 μ.μ.
Βούλα Γκάντσιου
Βούλα Γκάντσιου Sofia Portokalidou Βρίσκω πολύ σωστό τον τρόπο που η μητέρα προσπαθεί να κάνει το παιδί της να απενοχοποιηθεί! Να μη ξεχνάμε ότι το μεγαλύτερο παιδί νιώθει μερικές φορές μίσος για το μωρό και κάνει κάποιες σκέψεις που του δημιουργούν ενοχικά συναισθήματα !
Μου αρέσει! · Απάντηση · 7 λεπτά · Τροποποιήθηκε
Βούλα Γκάντσιου

Απαντήστε…

Choose File
Βούλα Γκάντσιου
Βούλα Γκάντσιου Ρένα Ιορδανοπούλου κάποια φορά έγραψα, ότι για να κατανοήσουμε πως νιώθει ένα παιδί όταν ένα μωρό εισβάλει στη ζωή του και διεκδικεί την αγάπη και την φροντίδα των αγαπημένων γονιών του, είναι να μπούμε στη θέση του ! Ας φανταστούμε λοιπόν πως θα ήταν η ζωή μας αν ο σύντροφός μας έφερνε στο σπίτι μια νέα και όμορφη γυναίκα που θα κοιμόμαστε όλοι μαζί , θα μοιραζόμαστε τις τουλάπες , τα παπούτσια μας, τα ρούχα μας, το αυτοκίνητο μας και αντί να την πιάσουμε από τα μαλλιά για να την πετάξουμε έξω από το σπίτι, να μας λέι ο σύντροφός μας ότι είναι πολύ καλό κορίτσι και να την αγαπάμε!!!! Εκτός από όλα αυτά να την τάιζε στο στόμα, να την φρόντιζε συνέχεια , και όλο το σόι να την θαύμαζε και να την έφερνε δώρα!!!
Μου αρέσει! · Απάντηση · 1 · 30 Ιανουαρίου στις 6:50 μ.μ.
Ρένα Ιορδανοπούλου
Ρένα Ιορδανοπούλου Έτσι ακριβώς! Κάπου είχα γράψει οτι το είχα διαβάσει! Πόσο δύσκολο θα ήταν! Γι’αυτό ενσυναισθηση κ μόνο στο πρώτη παιδί! Να βάζουμε τον εαυτό μας στη θέση του! Και επίσης ποτέ να μη λέμε οτι είναι το μεγάλο τώρα αυτό κ δεν είναι μωρό!!
Μου αρέσει! · Απάντηση · 30 Ιανουαρίου στις 7:24 μ.μ.
Μαρία Μιχαηλίδου-Τζιρίτη
Μαρία Μιχαηλίδου-Τζιρίτη εγω να συμπληρωσω οτι ποτε μα ποτε να μην συγκρινουν οι γονεις τα παιδια τους καθε παιδακι εχει τον χαρακτηρα του και θελει τον δικο του τροπο και ας τα γεννησε η ιδια μανα αν το καταφερουν αυτο οι γονεις τα παιδια θα ειναι ευτυχισμενα και τα αδελφια παντα δεμενα σαν μια γροθια
Μου αρέσει! · Απάντηση · 2 · Χθες στις 3:48 μ.μ.

Από Ομάδα Θετική Διαπαιδαγώγηση

Advertisements