Ζητώ συγνώμη για το μεγάλο κείμενο αλλά είναι πολλά τα λάθη που κάνουμε ως γονείς!
Πολλοί γονείς πιστεύουμε ότι δεν κακοποιούμε τα παιδιά μας, αν δεν ασκούμε σωματική βία στα κορμάκια τους! Λέμε :
” – Είμαστε κατά του ξύλου και το μόνο που κάνουμε όταν μας φέρουν στα όρια μας, είναι μερικές ξυλιές στον ποπό τους!
Όλα αυτά που λένε οι ψυχοθεραπευτές ,είναι υπερβολές ! Εμείς τι πάθαμε που έχουμε υποστεί ξύλο, βρισιές και τιμωρίες; ”
Θα ήθελα να απαριθμίσω τις κακοποιητικές συμπεριφορές μας, όπως υποστηρίζουν κάποιοι ψυχοθεραπευτές, που ως γονείς πιστεύουμε ότι δεν κάνουν κακό στον ψυχισμό των παιδιών μας.
Κακοποίηση είναι η απομάκρυνση των μωρών, – παρ’ όλο το δυνατό κλάμα τους – από το κρεβάτι και το δωμάτιο μας πιστεύοντας πως έτσι φροντίζουμε για την αυτονομία τους!!!
Κακοποιητική συμπεριφορά είναι η μη ανταπόκριση μας στο κλάμα των παιδιών μας ! Μα ακόμα και η αδιαφορία στις ανάγκες τους και όταν δεν ανταποκρινόμαστε στο κλάμα τους είναι κακοποίηση!
Επίσης κακοποίηση είναι η αγριεμένη μας ματιά και το απότομο τράνταγμα για να σταματήσουν το κλάμα τους !
Τα κακοποιούμε όταν κλαίνε, γιατί έπεσε και πόνεσε και εμείς δεν τα παρηγορούμε και τους λέμε :
-Σταμάτα να κλαις σου το είπα να προσέχεις! Δεν έπαθες τίποτα σταμάτα να κλαις άκουσες; Άντρας είσαι ή γυναικούλα;
Κακοποίηση είναι όταν δεν επιτρέπουμε στα παιδιά μας να βιώνουν τα συναισθήματα τους και όταν είναι θυμωμένα , ή στενοχωρημένα και κλαίνε, τους φωνάζουμε : ” -Σταμάτα να κλαίς ,γιατί θα θυμώσω και θα σε
τιμωρήσω ! Να πας στο δωμάτιο σου και όταν θα ηρεμήσεις έλα να μου ζητήσεις συγνώμη ! ”
Τα κακοποιούμε συναισθηματικά, όταν τα συγκρίνουμε με τα αδέλφια τους και τους βάζουμε ταμπέλες και έχουμε μεγαλύτερες προσδοκίες από αυτά που μπορούν να αντέξουν ηλικιακά ! Πρέπει να γνωρίζουμε ότι δεν έχουν αναπτυγμένη τη λογική μέχρι την ηλικία των 5 και 6 ετών! Λέμε : ” Δεν έμοιασες τον αδελφό σου καθόλου! Κοίταξε πόσο ήσυχο και καλόβολο παιδί είναι ! Εσύ είσαι ένα κακομαθημένο και γκρινιάρικο παιδί ! ”
Κακοποίηση είναι, όταν τους δημιουργούμε ενοχές και τους ρίχνουμε ευθύνες για τη δική μας κακή διάθεση ή μοίρα! Λέμε : ” – Ήταν μεγάλο λάθος μου που σε γέννησα ! Θα μπορούσα να χωρίσω τον πατέρα σου αν δεν σε είχα ! Τώρα είναι αργά να το κάνω και δεν τον χωρίζω για να έχεις εσύ πατέρα! ”
Κακοποίηση είναι όταν δεν ακούμε αυτά που έχουν να μας πουν, δεν κατανοούμε τις ανάγκες τους και μπαίνουμε μαζί τους σ’ ένα άνισο παιχνίδι εξουσίας!
Λέμε: ” -Είσαι πολύ μικρός, για να με κάνεις ότι θέλεις! Είμαι πιο δυνατός και θα κάνεις ότι θέλω εγώ! Σου κάνω όλα τα χατήρια και δεν είσαι ικανοποιημένος! Έτσι που κάνεις δεν θα σου ξανακάνω κανένα χατήρι και δεν θα σ’ αγαπώ!
Όταν θα γίνεις ένα καλό και ευγενικό παιδί και δεν θα λες ποτέ ΟΧΙ τότε θα σου κάνω κι εγώ αυτά που θα μου ζητάς! ”
Κακοποίηση είναι να μην κατανούμε τους λόγους που τα παιδιά μας είναι θυμωμένα , θλιμένα, όταν κλαίνε εύκολα, όταν αρνούνται να φάνε, όταν δεν θέλουν να βάλουν τα ρούχα που θα τους υποδείξουμε, και είναι κατά την γνώμη μας εριστικά ! Μήπως θα έπρεπε να μπούμε στα παπούτσια των μικρών παιδιών μας και να κατανοήσουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες τους;
Κακοποίηση είναι όταν χρησιμοποιούμε τα παιδιά μας, για να εκδικηθούμε τους συντρόφους μας !
Κακοποίηση είναι η σωματική κακοποίηση, δηλαδή :το τράβηγμα μαλλιών , αυτιών, σπρώξιμο, ξυλιές, κλωτσιές , η λεκτική κακοποίηση, και η συναισθηματική κακοποίηση ! Θεωρώ ότι καμμιά από αυτές δεν αξίζουν τα παιδιά μας αν θέλουμε να είναι ευτυχισμένα και χαρούμενα και να γίνουν ενήλικες ψυχικά υγιείς, χωρίς παιδικά τραύματα!
Βούλα Γκάντσιου 2015
https://rotasapantaw.wordpress.com/wp-admin/post.php…

Advertisements