Βούλα Γκάντσιου
29 Σεπτεμβρίου ·
Ήρθε η κατάλληλη στιγμή , για να τακτοποιήσω τους παλιούς μου λογαριασμούς με την μητέρα μου. Θα πάω να την βρώ, γιατί έχουμε να μιλήσουμε πολλά χρόνια. Μένει εδώ και χρόνια στο Παρίσι σε μια πλούσια συνοικία, από τότε που μετακόμισε εκεί με τον δεύτερο σύζυγό της. Ήμουν 19 χρονών τότε και πιστεύω ότι, έφυγε μόλις ενηλικιώθηκα, για να μην αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αντιπαιδαγωγικής της μεθόδου. Πολλοί γονείς λένε συχνά: “Τι πάθαμε εμείς που οι γονείς μας, μας μεγάλωσαν με ξύλο και τιμωρίες;” Τίποτα δεν πάθατε αν δεν πιστεύετε ότι πάθατε.. Αν όμως δυσκολεύεστε ν’ αγαπήσετε, να εμπιστευτείτε, να νιώσετε ευγνωμοσύνη, να εκφράσετε συναισθήματα, να έχετε επιθυμίες και να τις εκφράζετε, να λέτε όχι αν δεν θέλετε κάτι , να μην σας νοιάζει η γνώμη των άλλων, αλλά να ζείτε τη δική σας ζωή, αν αγαπάτε τη ζωή και τα παιδιά σας και δεν τα μεγαλώνετε με αυστηρότητα και τιμωρίες, τότε δεν πάθατε τίποτα!!!!
Θα μπορούσα να ξεχάσω τον πόνο που μου προκάλεσε το ξύλο στο μικρό τρυφερό κορμάκι μου, αλλά δεν θα μπορέσω να ξεχάσω τον πόνο της ψυχής μου, γιατί η πληγή εκεί δεν κλείνει ποτέ. Δεν ξέρω αν οι γονείς ξεσπούν στα παιδιά τους την οργή που έχουν συσσωρεύσει μέσα τους από την συμπεριφορά των γονιών τους απέναντί τους, αλλά ως παιδάκι δεν μπορείς να κατανοήσεις αν οι γονείς σου έχουν ψυχικά τραύματα και γι’ αυτό συμπεριφέρονται έτσι! Ως παιδάκι δεν είχα αναπτύξει την συναισθηματική μου νοημοσύνη, ώστε να έχω την ενσυναίσθηση και να δικαιολογήσω την συμπεριφορά της μητέρας μου απέναντί μου. Λένε ότι η μητέρα λειτουργεί περισσότερο με το ένστικτο, αλλά δυστυχώς υπάρχουν εσωτερικές συγκρούσεις που από την μια θέλεις να είσαι μια καλή μητέρα , αλλά από την άλλη δεν ξέρεις πως να το κάνεις, γιατί δεν σου έμαθε κανείς!
“ Μητέρα και τώρα που πετώ στα σύννεφα εσένα σκέφτομαι! Σε λίγο θα προσγειωθεί το αεροπλάνο και θα σε δω μετά από έντεκα χρόνια! Ήμουν πρωτοετής φοιτήτρια τότε που μας άφησες και θα με ξαναδείς στα τριάντα μου και μητέρα μιας κόρης! Πως να είσαι άραγε; Ήσουν πολύ όμορφη τότε, με καστανά μακριά μαλλιά, αψεγάδιαστη επιδερμίδα και γλυκό χαμόγελο! “
– Είσαι ακόμα όμορφη μαμά! Μόνο λίγες ρυτίδες έχεις κοντά στα μάτια σου και το χαμόγελό σου…..να… δεν είναι το ίδιο. Ούτε έχεις….το ίδιο βλέμμα !
Αγκάλιασε με μητέρα…το έχω τόσο ανάγκη! Έχασα τόσες αγκαλιές και τόσα φιλιά που δεν έχω, για να δώσω στην μικρούλα μου! Ήρθα εδώ, μήπως και γεμίσει η ψυχή μου αγάπη τις λίγες αυτές μέρες που θα είμαι κοντά σου μητέρα! Θυμάσαι όταν ήμουν μωρό , σαν την κόρη μου και φοβόμουν και ήθελα να κοιμηθώ μαζί σας στο κρεββάτι και εσύ με πήγαινες πίσω στο δωμάτιο μου ; Το ξέρεις, ότι, όταν γεννήθηκε το αδελφάκι μου έκλεγα όταν εκείνο κοιμόταν μαζί σας και εμένα μ’ αφήνατε να κοιμάμε μόνη μου; Ζήλευα βρε μαμά! Παιδάκι ήμουν και εγώ! Ήθελα περισσότερες αγκαλιές τότε και μεγαλύτερη προσοχή, αλλά εσύ με μάλωνες και με τιμωρούσες και έλεγες ότι είμαι κακό παιδί και ότι δεν μ’ αγαπάς όταν γρινιάζω και όταν κτυπάω το αδελφάκι μου. Εγώ όμως τα έκανα για να με προσέξεις και να με πάρεις αγκαλιά! Ήθελα να παίζεις μαζί μου ! θυμάσαι που σου ζητούσα να έρθεις να παίζουμε θέατρο και να μου μάθεις να χορεύω και μου έλεγες ότι, δεν έχεις χρόνο για βλακείες και να πάω να διαβάσω, αλλιώς θα με τιμωρήσεις; Και με τιμώρησες μητέρα, γιατί εγώ ήθελα να χορεύω, γιατί μέσα από το χορό ήμουν ευτυχισμένη. Από τότε χορεύω ασταμάτητα . Επαναστάτησα μητέρα σε σένα και στις επιθυμίες σου , γιατί δεν ήταν δικές μου επιθυμίες . Δεν ήθελα να γίνω γιατρός βρε μαμά, ούτε μηχανικός. Δεν ήθελα να ασχολούμαι με τσιμέντα και φοβόμουν τα αίματα! Με σύγκρινες συνέχεια με τις φίλες μου και τον αδελφό μου. Ποτέ δεν με αποδέχτηκες βρε μητέρα και δεν αφουγκράστηκες τις ανάγκες μου . Με τιμωρούσες, όταν σου έλεγα ψέμματα , αντί να ψάξεις γιατί λέω ψέμματα!
Σκέφτηκες μήπως δεν σ’ εμπιστευόμουν , για να σου πω την αλήθεια, ή μήπως φοβόμουν την οργή σου και την τιμωρία σου; Θυμάσαι το ξύλο που μου έδωσες και τις φωνές σου. όταν πήρα χρήματα από το πορτοφόλι σου; Δεν ήθελα χρήματα μητέρα, χρήματα είχα ν’ αγοράσω σοκολάτα . Με πήρε χρόνια ψυχοθεραπεία για να καταλάβω ότι , αγάπη ήθελα από εσένα μανούλα και όχι λίγες δραχμούλες! Με κτύπησες πολύ τότε και φώναζες ότι ,
“ Είσαι κλέφτρα και ψεύτρα “ Δεν μπορεί να είσαι δικό μου παιδί “ “ Θα το πω στις φίλες σου να μην σε κάνουν παρέα “ μου έλεγες συνέχεια . Μ’ έκανες να ντρέπομαι και ήμουν πολύ θλιμμένη που δεν μπορούσα να σε κάνω να καταλάβεις πόσο ανάγκη είχα την αγάπη σου μητέρα!
Μου ‘λεγες ότι, δεν είμαι ικανή να κάνω τίποτα σωστά και δεν θα πετύχω τίποτα στη ζωή μου! Γι’ αυτό ποτέ δεν είχα αυτοπεποίθηση και έλεγες ότι είμαι ντροπαλή. Αλλά δεν αναρωτήθηκες, γιατί δεν έχω αυτοπεποίθηση. Θα έπρεπε να υπακούω σε κανόνες και να πειθαρχώ, για να γίνω σωστός άνθρωπος θυμάσαι; Αλλά εγώ ποτέ δεν ήθελα να συνεργαστώ μαζί σου, γιατί δεν σ’ εμπιστευόμουν μητέρα! Άκουσε με για μια φορά και ας είναι η τελευταία!
– Είμαι μάνα κι εγώ τώρα και αγαπώ το παιδί μου και θέλω να το μεγαλώσω με πολύ αγάπη , με πολλές αγκαλιές και με τρυφερότητα. Αλλά μόλις το παίρνω αγκαλιά , για να το θηλάσω, κλαίω και ψάχνω την δική σου αγκαλιά! Έλα μητέρα σκούπισε τα δάκρυα σου και αγκάλιασε με! Το ξέρω ότι πάντα μ’ αγαπούσες, αλλά δεν ήξερες πώς να μου το εκφράσεις , όπως δεν ήξερε και η δική σου μητέρα! Έλα ας σπάσουμε τον φαύλο κύκλο μητέρα και γέμισε την ψυχή μου αγάπη !
Σ’ αγαπάω μητέρα !
Βούλα Γκάντσιου 2015 Από το blog http://www.rotasapantaw.wordpress.com
Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.
Μου αρέσει! Σχολιάστε
Αρέσει στους ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ, Antonios Pimenidis, Natasa Ketsimpash και σε 18 ακόμη.
Σχόλια
Chatzopoulou Katerina
Chatzopoulou Katerina Πολύ δυνατό κείμενο. Μας ανατριχιασες Βούλα Γκάντσιου
Δεν μου αρέσει · Απάντηση · 2 · 29 Σεπτεμβρίου στις 8:08 μ.μ.
Βούλα Γκάντσιου
Βούλα Γκάντσιου Katerina μου, πίστεψε με ότι το διάβασα 2-3 φορές και δάκρυζα συνέχεια. Δεν είναι βιωματικό το κείμενο και ευτυχώς είχα μια υπέροχη μαμά που μου έδωσε πολύ αγάπη και έτσι μπόρεσα να δώσω και στο παιδί μου! Προσπάθησα να μπώ στη θέση ενός παιδιού που δεν είχε μια μητέρα που το μεγάλωσε με αγάπη και ενσυναίσθηση, αλλά μια μητέρα που είχε τα δικά της ψυχικά τραύματα από την παιδική της ηλικία. Ένας λόγος που ξεκίνησα να γράφω σ’ αυτήν την ομάδα είναι μήπως βοηθηθούν κάποιες μανούλες και μεγαλώσουν ελεύθερα και με αγάπη τα παιδιά τους απαλλαγμένα από άσχημα παιδικά βιώματα!
Μου αρέσει! · Απάντηση · 3 · 29 Σεπτεμβρίου στις 9:35 μ.μ.
Irene Iordanopoulou
Irene Iordanopoulou emoticon frown
Μου αρέσει! · Απάντηση · 29 Σεπτεμβρίου στις 9:41 μ.μ.
Αρχείο της ομάδας https://www.facebook.com/groups/413784475468424/?fref=ts

Advertisements