Ο φόβος είναι το συναίσθημα εκείνο που μας προειδοποιεί ότι, υπάρχει κίνδυνος. Ο φόβος μπορεί να είναι υπαρκτός ή φανταστικός Τον φόβο μπορούν να τον νιώσουν μικροί και μεγάλοι, όταν δεν μπορούν να εξηγήσουν ένα φαινόμενο. Επίσης ο γονιός μπορεί να μεταδώσει τους φόβους του στα παιδιά του. Παράδειγμα αν ο γονιός φοβάται τις αστραπές και τις βροντές, μεταδίδει ακόμα και ακούσια το φόβο του στο παιδί του, από όταν το έχει αγκαλιά ακόμα. Το λάθος του γονιού όμως είναι, όταν φοβερίζει το παιδί του, για να φάει, να κοιμηθεί, να μην απομακρυνθεί κ.λ.π
Το παιδί έχει χορτάσει.
– Μαμά δεν θέλω να φάω άλλο
– Γιαννάκη να φας το φαγητό σου, γιατί θα έρθει ο άσχημος γέρος και θα σου το φάει.
Το αγοράκι θέλει να παίξει με τους φίλους του
– Μαμά να πάω να παίξω έξω στη γειτονιά;
– Κωστάκη να παίζεις εδώ στην αυλή και μην απομακρύνεσαι ,γιατί υπάρχει ένας κακός άνθρωπος που μαζεύει παιδιά.
Το κοριτσάκι ενθουσιασμένο!
– Μαμά κοίτα κάνω βουτιές!
– Μαρία μην πας στα βαθιά παιδί μου, γιατί θα πνιγείς.
Το κοριτσάκι θέλει να πάει στο δωμάτιο του αλλά δεν μπορεί ν’ ανάψει τα φώτα
. – Μαμά φοβάμαι να πάω στο δωμάτιο μου.
Η μαμά θέλοντας να αντιμετωπίζει τον φόβο της της απαντά:
-Μη φοβάσαι. Δεν υπάρχει κάτι που πρέπει να φοβάσαι! Είσαι μεγάλη τώρα.
– Ναι, αλλά εσύ δεν μου είπες την άλλη φορά να κοιμηθώ ,γιατί υπάρχει κάποιος που όταν δεν κοιμούνται τα παιδιά τα παίρνει μακρυά σε άλλη χώρα;
-Κώστα πήγαινε μαζί με την αδελφή σου.
– Τι λες βρε μαμά και εγώ φοβάμαι.
– Καλά δεν ντρέπεσαι ολόκληρος άντρας; Οι άντρες δεν φοβούνται. Θα σε κοροιδεύουν τα άλλα παιδιά, ότι είσαι μωρό ακόμα!
Έτσι μαθαίνουμε στα παιδιά μας ότι ,για να τα αποδεχόμαστε πρέπει να καταπιέζουν τα συναισθήματα που δεν εγκρίνουμε! Το παιδί καταπιέζει το συναίσθημα του φόβου , γιατί κυριαρχεί η ανάγκη της αποδοχής και της αγάπης της μητέρας του. Βιώνει μια εσωτερική σύγκρουση καταπιέζοντας τον φόβο του, για να ικανοποιήσει την μαμά του, και από την άλλη δεν νιώθει ασφάλεια και φοβάται! Έτσι εγκλωβίζεται και ο εγκλωβισμός του οδηγεί σε αδιέξοδα! Αυτή την ματαίωση θα τη βιώνει κάθε φορά που φοβάται, για να έχει την αγάπη της μητέρας του!
Το παιδί όμως φοβάται και θέλει να κλάψει! Θέλει να το πάρει ο γονιός του από το χέρι και να πάνε μαζί στο σκοτάδι.Θέλει να αντιμετωπίσει μαζί τους το φόβο του, για το άγνωστο! Το παιδί θέλει να βιώνει τα συναισθήματα του και οι γονείς του να το αποδέχονται .Έτσι θα νιώθει ασφάλεια να εξωτερικεύει τα συναισθήματα του και δεν θα φοβάται την απόρριψη από τους γονείς του. Έτσι μαθαίνει να είναι ο εαυτός του .

Έγραψε η Βούλα Γκάντσιου http://www.rotasapantaw.wordpress.com

Advertisements