Βούλα Γκάντσιου
22 Αυγούστου στις 6:51 μ.μ. · Τροποποιήθηκε
Είμαστε γονείς που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με πολύ αγάπη και ελευθερία. Πιστεύουμε στην αντιαυταρχική εκπαίδευση και η ανατροφή τους δεν περιλαμβάνει φωνές , ξύλο, τιμωρίες, καρεκλάκι σκέψης, στέρηση φαγητού και όλα αυτά που πιστεύουν μερικοί, ότι διαπαιδαγωγούν ” σωστούς ” ανθρώπους!
Τι γίνεται όμως όταν έρθει η στιγμή που θα πρέπει να αφήσουμε το παιδί μας σε κάποιον παιδικό σταθμό ιδιωτικό ή κρατικό και δεν ακολουθεί την αντιαυταρχική εκπαίδευση, και θα αναγκαστούμε ν’ αφήσουμε ένα σαστισμένο παιδάκι στο στάδιο της προσκόλησης μαζί μας στο κλουβί με τις τρελές; (Θα εξηγήσω παρακάτω γιατί αποκαλώ έτσι κάποιους παιδικούς σταθμούς.)
Η γιος μου πήγε για πρώτη φορά παιδικό, και είχα στο μυαλό μου το μοντέλο Μοντεσσόρι και το .ελεύθερο σχολείο του Neil το ” Σάμμερχιλ.” Η προσδοκία μου ήταν, ότι πρόκειται για παιδικούς σταθμούς που ναι μεν δεν λειτουργούν με το Μοντεσσοριανό μοντέλο, αλλά σέβονται την προσωπικότητα και την αυτονομία του παιδιού, χωρίς ταμπέλες, καταπιεστική μέθοδο, εκβιασμούς και τιμωρίες. Την πρώτη φορά έπαθα σοκ και τον πήρα σε μια εβδομάδα, λόγω ” τιμωρίας” αλλά και βίαιης διαδικασίας προσαρμογής ( Παρ’ όλο ότι ζήτησα να εφαρμόσουν ήπια προσαρμογή). Στον δεύτερο παιδικό η προσαρμογή ήταν ήπια και έγινε πολύ ομαλά. Δύο μήνες αφού ξεκίνησε παίρνω το παιδί από τον παιδικό και παρατηρώ ότι με το που του μιλώ λίγο πιο δυνατά,- όταν είναι λίγο μακρυά μου,- κλείνει τ’ αυτιά του και φωνάζει μαμά σταμάτα . Διαπίστωσα ότι οι νηπιαγωγοί και η διευθύντρια φώναζαν στα παιδιά και μια νηπιαγωγός τράβαγε μαλλιά και αυτιά. Παρ’ όλα αυτά μου διαβεβαίωναν, ότι ” ο μικρός μου περνάει πολύ καλά στον παιδικό και αν καμμιά φορά φωνάζουν είναι γιατί είναι πολλά παιδάκια και φωνάζουν για ν’ ακουστούν” Έλα όμως που οι φωνές και οι τιμωρίες έδιναν κι έπαιρναν και ο παιδικός έμοιαζε με ” το κλουβί με τις τρελές ” . Κάποια φορά μου σήκωσε χέρι για να με κτυπήσει και αντιλήφθηκα ότι ήταν μίμηση συμπεριφοράς από τα άλλα παιδιά αλλά και από τους νηπιαγωγούς. Αποφάσισα να αλλάξω παιδικό, ενώ ο μικρός μου άρχισε να λέει δεν θέλω να πάω σε κανέναν παιδικό, γιατί πουθενά δεν είναι καλύτερα από το σπίτι μας. Του εξήγησα ότι επειδή δεν μπορούμε να είμαστε πάντα στο σπίτι, γιατί η μανούλα δουλεύει θα βρούμε έναν χώρο ” φιλικό προς τα παιδιά! ” Το κατάλαβε και συμφώνησε ότι, δεν χρειάζεται να φωνάζουν και να τιμωρούν οι δασκάλες! Η διαμονή στον παιδικό θα πρέπει να είναι ευχάριστη για το παιδί , ν’ αναπτύξει την κοινωνικότητα του, να κάνει παρέες και φίλους και να μάθει για τον εαυτό του μέσα από το ομαδικό δημιουργικό παιχνίδι . Ο επόμενος παιδικός δεν ήταν πολύ διαφορετικός από τους προηγούμενους, αλλά ζήτησα να μάθω τις μεθόδους που ακολουθούν και την φιλοσοφία που έχουν οι δασκάλες για την ανατροφή των παιδιών. Έφριξα όταν έμαθα τις μεθόδους και αναρωτήθηκα αν στις βρεφονηπιακές και στις παιδαγωγικές σχολές, εκπαιδεύουν τις δασκάλες να φωνάζουν, να τραβούν μαλλιά και αυτιά, και να τιμωρούν στέλνοντας τον ανυπάκουο στο καρεκλάκι σκέψης. Διαπίστωσα ότι εκεί έξω δεν σέβονται τα μικρά παιδιά και πιστεύουν ότι πρέπει να τα εξουσιάζουν. Σκέφτηκα ότι δεν μπορώ να διορθώσω τις δασκάλες και ότι θα πρέπει με κάθε τρόπο να βοηθήσω το παιδί μου να αναπτύξει την αυτοπεποίθηση του , να διατηρήσει την αυτοεκτίμησή του σε όλα τα περιβάλλοντα , στα οποία από δω και πέρα θα είναι άμεσα εκτεθειμένο, και μάλιστα για όλη του τη ζωή. Του έδωσα να καταλάβει ότι οι παιδικοί σταθμοί και τα σχολεία έχουν κάποιους κανόνες που βάζουν οι μεγάλοι και ισχυροί και εμείς δυστυχώς πρέπει να ακολουθήσουμε, γιατί αυτό είναι το εκπαιδευτικό σύστημα στην χώρα μας! Θα ήθελα να μην τον καταπιέζουν τα συστήματα και να καταλάβει ότι είμαστε υποχρεωμένοι να τα ανεχόμαστε αλλά όχι να τα μιμηθούμε και να τα εφαρμόζουμε στην ζωή μας. Του ζήτησα να επιλέξει σε ποιον από τους τρεις παιδικούς θα ήθελε να πηγαίνει και σε ποιον νιώθει καλύτερα με τις δασκάλες και τα άλλα παιδιά. Είπα στις νηπιαγωγούς ότι δεν θα ήθελα να τιμωρούν το παιδί μου για κανένα λόγο και να μην το στέλνουν στο καρεκλάκι σκέψεις γιατί δεν θεωρώ ότι κάνει καλό στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών .Θα ήθελα επίσης το παιδί μου να καταλάβει ανάλογα και με το εξελικτικό στάδιο στο οποίο βρίσκεται ότι , είναι καλό να είμαστε ο εαυτός μας, ότι δεν χρειάζεται να αρέσουμε σε κανέναν, να διεκδικούμε αυτό που θέλουμε και να μην κάνουμε κάτι που δεν μας αρέσει. Θα .ήθελα να είναι τόσο ασφαλής και να πιστεύει ότι, οι γονείς είναι κοντά του και τον αποδέχονται και ότι κανένα εκπαιδευτικό σύστημα δεν μπορεί να κλονίζει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του
Με λίγα λόγια να διεκδικεί την ισονομία τον σεβασμό και να μην τον επηρεάζουν τα εκπαιδευτικά συστήματα και οι θέσεις εξουσίας των εκπαιδευτικών με στενόμυαλες ιδέες!
Βούλα Γκάντσιου
Πηγή https://rotasapantaw.wordpress.com Μπορείτε να το βρείτε στο blog στην κατηγορία άρθρα, ψυχολογία παιδιού, σχέσεις γονέων παιδιών.
Φωτογραφία της Βούλα Γκάντσιου.
Μου αρέσει! Σχολιάστε
Αρέσει στους Kostas Panagiotidis, Irene Iordanopoulou, Viki Iosifidou και σε 6 ακόμη.

Irini Georgala Βούλα δυστυχώς οι περισσότεροι σταθμοί ανήκουν στην κατηγορία που περιγραφεις. Και δεν ξέρω τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατεψουμε τα παιδιά μας από τις επιπτώσεις των μεθόδων τους, πέρα από το να καταστήσουμε σαφές ότι δεν αποδεχομαστε τις μεθόδους αυτές και να απαιτησουμε μια αντιμετώπιση με σεβασμό απέναντι στο παιδί μας. Και φυσικά να έχουμε ήδη κάνει την απαραίτητη δουλειά με το παιδί μας ώστε ξέρει ότι αξίζει αυτόν το σεβασμό. Πάντως εμένα μου κάνει πολύ μεγαλύτερη εντύπωση ότι πολλοί γονείς θεωρούν θεμιτες αυτές τις μεθόδους και τις επικροτούν. Πρόσφατα συζητουσα με μια μαμά που μου είπε ότι θεωρεί καλή εκπαιδευτική μέθοδο τουαλέτας στον παιδικό το να αφήνουν ένα παιδάκι λερωμενο για ώρες, για να ντραπεί τα άλλα παιδάκια και να μην το ξανακάνει!
25 Αυγούστου στις 1:17 π.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Βούλα Γκάντσιου Τις μεθόδους του συντηρητισμού και τις βίας στα παιδιά μερικές φορές πιστεύω ότι δεν τις αλλάζουν, γιατί οι ίδιοι οι γονείς συντηρούμε αυτές τις μεθόδους. Αν πηγαίνουμε στο σχολείο και δεν καταστούμε σαφές ότι αν χτυπήσει κάποια δασκάλα ή δάσκαλος και τιμωρήσει το παιδί μας, αλλά και τ’ άλλα παιδιά, θα τους κάνουμε καταγγελία προς κάθε αρμόδια υπηρεσία για βίαιη συμπεριφορά, τότε αυτοί συνεχίζουν τις μεθόδους, για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο και να καταπνίξουν τις αντιδράσεις των παιδιών.
1 λεπτό · Μου αρέσει!

Advertisements