Βούλα Γκάντσιου
22 Ιουλίου στις 6:21 μ.μ. ·
Αγαπητές Σούπερ Μαμάδες, ας γίνουμε για μια μέρα παιδιά, σ’ένα σπίτι που φτιάχτηκε για μεγάλους.
Είμαστε στην ηλικία που όλα θέλουμε να τα αγγίξουμε να τα βάλουμε στο στόμα, να εξερευνήσουμε το σπίτι. Το σπίτι είναι τεράστιο για την ηλικία μας και η μαμά γυρίζει από πίσω μας και μας προσέχει. Ακούμε λοιπόν όλη την ημέρα τις παρατηρήσεις της!
-Γιαννάκη μη βάζεις σκουπίδια στο στόμα σου.
-Μην πειράζεις το βάζο θα σπάσει και θα κοπείς.
-Μην ανεβαίνεις στον καναπέ θα τον λερώσεις.
-Μη βάζεις τα χέρια στην μπρίζα κάνει τζίζ !
– Πρόσεξε θα ρίξεις το γάλα στο χαλί και θα σε δείρω. Όλη την ημέρα πρέπει να καθαρίζω; Μήπως έχω καμμιά βοήθεια; Ο μπαμπάς σου όλο δουλειές έχει, λες και βγάζει νερό το σπίτι.
– Μη ζωγραφίζεις στον τοίχο με τους μαρκαδόρους. Ζωγραφίζουμε μόνο στο μπλοκ ζωγραφικής.
– Γιαννάκη μην τραβάς την ουρά της γάτας θα σε γαρτζουνίσει και θα κλαις.
– Πήγαινε να πλύνεις τα χέρια σου και έλα να φας.
-Μην τολμήσεις να αφήσεις το φαγητό σου. Θα το φας όλο. Μόνο γλυκά και γαριδάκια τρως όλη μέρα.
– Πάλι επάνω σου τα έκανες; Είσαι κακό παιδί.
-Αν δεν γίνεις καλό και φρόνιμο παιδάκι δεν θα σ’ αγαπώ.
–Μην γρινιάζεις, γιατί θα μείνεις στο δωμάτιο σου μέχρι να σταματήσεις.
-Αν δεν μαζέψεις τα παιχνίδια από το δωμάτιο σου δεν θα σε πάω στα γενέθλια του φίλου σου.
-Κακομαθημένε . Όλα δικά σου τα θέλεις .
-Σου λένε και οι ψυχολόγοι τα δικά τους. Ας έρθουν να μεγαλώσουν αυτοί τα παιδιά μας χωρίς φωνές και ξύλο. Καλή είναι η θεωρία, αλλά στην πράξη τι γίνεται;
” Βούλα ”
Την γνώμη σας κορίτσια
Μου αρέσει! Σχολιάστε
Αρέσει στους Λίζα Μπούρα, Σοφια Αθανασιαδου, Ρενα Καραμανωλη και σε 13 ακόμη.

Hliana Pazarli Eγω παντως μαλωνω…οχι για ολους τους παραπανω λογους αλλα για αρκετους απο αυτους…
22 Ιουλίου στις 6:25 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Βούλα Γκάντσιου Ηλιάνα θα ήθελες να μας γράψεις πως θα ένιωθες αν ήσουν στη θέση τους, και τι θα πρότεινες ώστε να μην τα μεγαλώνουμε με εντολές και απαγορεύσεις;
22 Ιουλίου στις 6:40 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Hliana Pazarli Σιγουρα δε θα μου αρεσε ομως υπαρχουν φορες που δε μπορεις να το αποφυγεις…Ολες ξερουμε οτι με την κουβεντα και τον καλο λογο πρεπει να αντιμετωπιζουμε αυτες τις καταστασεις αλλα αυτο δεν ειναι παντα εφικτο…
22 Ιουλίου στις 6:45 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Δωροθέα Δήμου ΕΓΩ ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ,ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΤΕ ΑΠΛΩΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΟΜΑΣΤΕ ΕΙΤΕ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΖΗΜΙΑ. ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΩΝΑΞΑ,ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΚΑ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΕΓΑΛΟΚΟΣΜΟ ΤΟΥΣ. ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ,ΤΟΝ ΚΑΝΩ ΝΑ ΜΕ ΚΟΙΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΗΓΩ ΕΝΔΕΧΟΜΑΝΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΤΡΙΠΛΑΣΙΑΣΕΙ ΠΑΛΜΟΥΣ . ΟΜΩΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΘΕΡΙΣΩ Ο,ΤΙ ΕΣΠΡΑ,Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΜΑΣ,ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΣ…
23 Ιουλίου στις 12:55 π.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Katerina Marinopoulou Κορίτσια καλημέρα. Όσο και να φωνάξουμε όσο και να μαλώνουμε κάποια πράγματα δε αλλάζουν…. Όσο είναι μικρά λέμε μικρά μη. Όσο μεγαλώνουν δε πιάνει τίποτα!!! Ούτε μη ούτε περιορισμοί. Αυτό που είναι να το κάνουν θα το κάνουν.. Υπομονή μόνο αυτό μπορούμε να κάνουμε!!! Όταν θα φύγουν από το σπίτι θα τα ζητάμε!!!
23 Ιουλίου στις 12:35 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 3

Βούλα Γκάντσιου Δεν μαλώνουμε τα παιδιά. Μπαίνουμε στη θέση τους.. Ακούμε μιλάμε, εξηγούμε. Κατεβαίνουμε στο ύψος τους και τους κοιτάμε στα μάτια με αγάπη, γιατί δεν είναι παιχνίδι εξουσίας η ανατροφή των παιδιών. ΕΊμαστε οι άμθρωποι που αγαπά, που εμπιστεύεται που θα είναι καλό να νιώθει ασφάλεια και να ξέρει ότι είμαστε κοντά του για να το μεγαλώσουμε χωρίς φωνές και τιμωρίες. Τι εννοείς Δωροθέα Δήμου ΕΓΩ ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ, ; ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΚΑ Μήπως θέλεις να μας πεις σε πια περίπτωση τον κτύπησες που θεωρεις ότι είχες δίκιο και σε ποια άδικο;
23 Ιουλίου στις 5:56 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Eva Kostantinidou Σίγουρα όλες μας, μα όλες μας, έχουμε μαλώσει τα παιδιά μας…και δίκαια, και άδικα.. Κι αν σε κάποιες μαμαδες δεν έχει συμβεί ακόμη, να είστε σίγουρες πως θα σας συμβεί. Οι τύψεις που νοιώθει όμως η μητέρα, είναι το κλειδί για την ομαλότερη επίλυση των θεμάτων, στο άμεσο μέλλον. Τη στιγμή που δείχνεις και λες στο παιδί σου ότι δεν σου είναι ευχαριστο να το μαλωνεις και να του φωναζεις, ή να το βαζεις τιμωρία, ως συνέπεια των πράξεών του, εξήγοντας του τον κίνδυνο που διατρέχει, ή τη δυσάρεστη θέση στην οποία βάζει ενα άλλο παιδί, ή ακόμη και τους γονείς του, εκείνη τη στιγμη νομίζω πως γεννιούνται στο μυαλουδακι τους ωριμοτεροι, απο την ηλικία τους, προβληματισμοί…Μαθαίνουμε στα παιδιά μας να μπαίνουν στη θέση των άλλων, για να μην κάνουν ότι δεν τους αρέσει να τους κάνουν!!!!!
25 Ιουλίου στις 2:30 π.μ. · Μου αρέσει! · 1

Βούλα Γκάντσιου Eva Kostantinidou .Πως περιμένουμε από τα παιδιά μας να μπουν στη θέση μας, όταν δεν μπαίνουμε εμείς στη δική τους; Εύα το παιδί το μπερδεύουμε και δεν θα μας εμπιστεύεται όταν του συμπεριφερόμαστε με φωνές , τιμωρίες και κατόπιν ” λες στο παιδί σου ότι δεν σου είναι ευχαριστο να το μαλωνεις και να του φωναζεις, ή να το βαζεις τιμωρία, ως συνέπεια των πράξεών του-” Με ποιον τρόπο θα καταλάβει ” τον κίνδυνο που διατρέχει; ή τη δυσάρεστη θέση στην οποία βάζει ενα άλλο παιδί, ή ακόμη και τους γονείς του” όπως γράφεις; Πως θα μάθει βρε Εύα μου με την τιμωρία και τις φωνές;; Κανένα παιδί δεν έμαθε με την αυταρχικότητα, Ο φόβος απέναντι στον γονιό είναι ο λόγος που υποχωρεί ένα παιδί.. Για λίγο γίνεται υπάκουο για να μην υποστεί τις συνέπειες. Θεωρώ ότι είναι καλύτερο ένα παιδί που συνεργάζεται μαζί μας, παρά ένα παιδί που φαινομενικά είναι υπάκουο αλλά έχει θυμό απέναντι μας και μας θεωρεί αντιπάλους.
25 Ιουλίου στις 10:01 π.μ. · Μου αρέσει! · 1

Eva Kostantinidou Αγαπητή Βούλα Γκάντσιου, δεν διαφωνω μαζί σου,ως το σημείο που πρεπει να μπει κ ο γονιός στη θέση του παιδιού, όμως στον έξω από το οικογενειακό περιβαλλον κόσμο θα τσαλακωθει και η ασφάλεια κ η αυτοπεποίθηση κ η προθυμία της συνεργασιας ενος παιδιού. …Δείτε περισσότερα
26 Ιουλίου στις 1:19 π.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Βούλα Γκάντσιου Eva Kostantinidou αν οι γονείς δώσουν αγάπη στο παιδί τους, του κάνουν να νιώθει ασφάλεια και του δώσουν όλα αυτά που χρειάζεται ένα παιδί για να έχει αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, κανένας δεν θα μπορεί να το κάνει να αισθανθεί ότι δεν αξίζει και να το προσβάλει. Ο κόσμος είναι σκληρός και πολλές φορές θέλουν να πληγώνουν τους άλλους, αλλά αυτούς κάποιος γονιός τους πλήγωσε . Όσο για τις συμπεριφορές τους που θα έπρεπε να τους επισημάνουμε ότι είναι λάθος, θα βοηθούσε να έγραφες συγκεκριμένα για να καταλάβω καλύτερα. Μπορούμε να διδάξουμε συμπεριφορές με την δική μας συμπεριφορά. Δεν είναι δυνατόν παράδειγμα να τιμωρώ το παιδί μου αν το έπιασα να λέει ψέματα αν εγώ λέω ψέματα στον σύντροφό μου. Όσο για τα όρια, πιστεύω Εύα ότι η τιμωρία και οι φωνές δεν θέτουν όρια αλλά γεμίζουν τις ψυχές τους με οργή.Τα παιδιά που μεγαλώνουν ελεύθερα θα βάλουν μόνα τους τα όρια. Τα όρια τα δικά μας μόνο μπορούμε να ορίσουμε στα παιδιά μας. Παράδειγμα, δεν θα ήθελα να τους βάλω με το ζόρι να κοιμηθούν, αλλά θα τους ζητήσω να κάνουν ησυχία για να κοιμηθώ. Τα παιδάκια σου Εύα μου είναι σε ηλικία που μπορείς να μιλάς μαζί τους, να εξηγείς να είσαι φίλη τους και μαμά που τα στηρίζει και τα αποδέχεται σε ότι κι αν κάνουν. Ευχαριστώ Εύα για την πολιτισμένη κουβέντα που έχουμε . Αν κάποιο θέμα θα ήθελες να συζητήσουμε σε παρακαλώ να το γράψεις.
26 Ιουλίου στις 2:14 π.μ. · Μου αρέσει! · 1

Αναστασία Ωμέγα Νομίζω πώς η ανάγνωση ορισμένων βιβλίων περι συναισθηματικής νοημοσύνης-παιδικής συναισθηματικής νοημοσύνης μπορούν να βοηθήσουν εμάς και την οικογένειά μας…. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε πως για να μεγαλώσουμε ένα παιδί χωρίς ψυχολογικά προβλήματα θα πρέπει να παραδεχτούμε τα δικά μας άλυτα θέματα και να τα επιλύσουμε ώστε να είναι η στάση μας απέναντι στη ζωή το ζωντανό μας παράδειγμα και όχι σκόρπιες κουβέντες που κουράζουν την παιδική διάθεση!!! γνώμη μου…. με αγάπη!
26 Ιουλίου στις 2:21 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Δωροθέα Δήμου Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 3 ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΚΟΙΜΑΜΑΙ,ΔΕΝ ΤΡΩΕΙ ΚΑΤΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΤΡΩΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΒΛΑΚΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑΝΕΒΕΙ ΟΧΤΩ ΦΟΡΕΣ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ,ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΤΟΧΕΙ ΔΕΙ ΑΠΟ ΜΑΣ. ΚΑΤΑΝΝΟΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΤΙ ΕΞΕΡΕΥΝΕΙ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΑΖΕΙ,ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ ΤΟΥ. ΑΝ ΟΜΩΣ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥ ΤΑ ΔΕΙΞΩ? ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΩΡΙΣΕΙ ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΑΝ ΔΕ ΤΟΥ ΔΕΙΞΩ ΤΟ ΚΑΘΑΡΟ,ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΑΦΤΙΖΕΙ ΚΑΙΘΑΡΟ Η ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΟΛΕΥΕΙ. ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,ΩΣ ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ,ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ,ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ. ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ ΘΑ ΛΕΙΨΕΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΝΩ-ΠΑΙΡΝΩ,ΕΙΝΑΙ ΚΕΡΔΙΖΩ,ΕΜΠΝΑΙΩ ΚΑΙ ΚΑΤΕΠΕΚΤΑΣΗ ΜΑΘΑΙΝΩ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΦΥΛΑΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΥ ΜΟΥ,ΘΕΛΩ ΝΑΜΑΙ ΓΟΝΙΟΣ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΩ,ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ,ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΩ,ΔΙΟΡΘΩΝΩ,ΘΥΜΩΝΩ,ΜΑΛΩΝΩ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ .
4 Αυγούστου στις 1:17 π.μ. · Μου αρέσει! · 3

Βούλα Γκάντσιου Κατανοώ Δωροθέα Δήμου το άγχος που έχουμε ως μητέρες, όταν θέλουμε να μεγαλώσουμε το παιδί μας με τις σύγχρονες μεθόδους που υποστηρίζουν οι ψυχολόγοι, αλλά έρχονται σε αντίθεση μ’ αυτά που μάθαμε από τους δικούς μας γονείς. Δεν μπορούμε να διαχειριστούμε την ανάγκη του παιδιού μας για ελευθερία και εξερεύνηση γιατί δεν ξέρουμε πως γίνεται να μη βάζουμε όρια στο παιδί μας, για να γίνουν πειθαρχημένα. Είναι πιο σημαντικό Δωροθέα μου για ένα παιδί να νιώθει ότι οι γονείς του το μεγαλώνουν με αγάπη και σεβασμό για τις ανάγκες του, παρά να το μαλώνουν για τα βρώμικα ρούχα του, ή αν έβαλε τα χέρια του στην λεκάνη της τουαλέτας. Μπορεί πολύ καλά να ξεχωρίσει το καθαρό από το βρώμικο όταν μεγαλώσει. Σήμερα συνάντησα στο δρόμο μητέρα που μάλωνε το κοριτσάκι της περίπου 5 ετών , γιατί είχε λερώσει στα γόνατα το παντελόνι της και της έλεγε ότι ντρέπεται να την κυκλοφορήσει μ’ αυτήν την βρωμιά . Δεν ξέρω αν είναι πιο σημαντικό για έναν γονιό η γνώμη του κόσμου για την καθαριότητα ή η ψυχική ηρεμία των παιδιών τους. Σαφώς δεν θα αφήσεις το παιδάκι σου να ανεβεί στα κάγκελα η να πιάνει τις πρίζες, αλλά θα το προστατέψεις βάζοντας ειδικά καλύματα και απομακρύνοντας τα επικίνδυνα αντικείμενα. Όσο για τα όρια μπορούμε να τα διδάξουμε μιμητικά. Αν εγώ φωνάζω και βάζω σκούπα το μεσημέρι, θα κάνουν το ίδιο τα παιδιά μου και δεν θα σέβονται τους γείτονες . Αν βρίζω τον σύντροφό μου και εκείνος δεν βάζει τα δικά του όρια, ούτε τα παιδιά μου θα μάθουν να βάζουν όρια. Όσο για τον ρόλο της μάνας, που ανάφερες , ” ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΦΥΛΑΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΥ ΜΟΥ,ΘΕΛΩ ΝΑΜΑΙ ΓΟΝΙΟΣ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΩ,ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ,ΑΓΚΑΛΙΑΖΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΩ,ΔΙΟΡΘΩΝΩ,ΘΥΜΩΝΩ,ΜΑΛΩΝΩ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ .” Το παιδί το εκπαιδεύουμε με την καθημερινή μας πρακτική. Τα παιδιά είναι σφουγγάρια, γι’ αυτό ας είμαστε εμείς πρώτα σωστοί. Τα δίνουμε τα εφόδια και είμαστε παρατηρητές της δικής τους ζωής. Τα δίνουμε τα πινέλα και τους αφήνουμε να ζωγραφίσουν . Αν δεν μας αρέσει η ζωγραφιά τους, δεν έχει καμμιά σημασία. Είναι δικής τους η ζωγραφιά. Ναι θα συμφωνήσω μαζί σου ως προς την αγάπη , την μεγάλη αγκαλιά, την συμπαράσταση, το χρόνο που θα αφιερώνουμε για να τους ακούμε . Η ευγενική μας συμπεριφορά θα βοηθήσει ώστε να μεγαλώσουμε ελεύθερα και ευτυχισμένα παιδιά !!!!!
4 Αυγούστου στις 3:41 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Katerina Marinopoulou Καλησπέρα κορίτσια!!! Για να βάλω και μια ερώτηση πάνω στα σχόλια σας και περιμένω την βοήθεια σας για μερικές μανούλες που έχουν αυτήν την απορία? Τι κάνουμε όμως όταν μέσα στο σπίτι δε μαλώνουν οι γονείς μπροστά στα παιδιά συμπεριφορά τους απέναντι στα παιδιά είναι καλή είναι ευγενική δε βρίζουν …… Στην ουσία είναι ένα όμορφο και καλό περιβάλλον γι να μεγαλώσει σωστά ένα παιδί. Και του παρέχουν τα καλύτερα. Το παιδί από την πλευρά του είναι στην τσίτα συνέχεια φωνάζει αντιμιλαει απειλή…… Και όπου και να πάει με τους γονείς του τους κάνει ρεζίλι με την συμπεριφορά του???? Και με τον τρόπο που μιλάει στους μεγαλύτερους???
4 Αυγούστου στις 3:51 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Αναστασία Ωμέγα εμείς περάσαμε από αυτη την ηλικία μεσα σε ενα σπιτι το οποιο ειναι γεματο πραγματα,ακαλυπτες μπριζες, ψιλολογια κλπ…..όταν η μικρη πηγαινε να βαλει στο στομα κατι που δεν επρεπε ή πηγαινε να πιασει κατι επικυνδινο..της ελεγα με ηρεμο αλλα παρατεταμένο τροπο ενα ”οοχιιιιι….”…αμα επεμενε επεμενα κι εγω με τον ιδιο τόνο…..μεσα σε μικρο χρονικο διαστημα αρχισε να υπακούει χωρις να χρειαστει να υψωσω ποτε τον τονο της φωνης μου και χωρις να αγχωθω ή να την μαλωσω….. νομιζω πως ο λογος που επιβιωσαμε απο αυτη την περιοδο..ειναι η απουσια της εντασης και του αγχους στη φωνη μας….. και το γεγονος πως σε καθε τι καλο, την επαινουσα με χαρα…ετσι η μικρη απο μονη της ηθελε να κανει θεμιτες κινησεις και απεφευγε να επιμενει σε κατι το οποιο ειχα εκφρασει το ”οχι” μου…..Πιστευω πως η ενταση προκαλει τα παιδια να αντιδρουν ολο και περισσοτερο….ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ…ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗΤΕΡΟΙ, Η ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΙ, Η ΕΞΥΠΝΟΤΕΡΟΙ.Είμαστε υπευθυνοι για τη συμπεριφορα τους και πιστευω πως δεν μπορουμε να απαιτουμε να ειναι ηρεμα και πειθαρχημενα εαν εμεις πρωτοι δεν πειθαρχουμε τα νευρα μας και την υπομονη μας…τα παιδια ακολουθουν το παραδειγμα μας και οχι τις συμβουλες μας….
4 Αυγούστου στις 3:53 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Αναστασία Ωμέγα Κατερίνα μου, μήπως απο το παιδί λείπει η σημασία??? μπορει οι γονεις να ειναι αψογοι στη συμπεριφορά τους αλλα το παιδι να χρειαζεται λιγη σημασια παραπανω…. μηπως σε αυτη την περιπτωση θα πρεπει ο γονιός να προσπαθησει να πλησιασει το παιδι μεσα απο το παιχνιδι του για να μαθει τι το ωθει σε αυτη τη συμπεριφορα??? άμα παραδειγμα το αγορακι παιζει με τα ρομποτ του…ισως μπορουμε να παρουμε ενα ρομποτακι και να αρχισουμε να του μιλαμε μεσω αυτου….. να το κανουμε να ανοιχτει στο ρομποτακι του για οσα το απασχολουν και δεν τα εχει εκφρασει παρα μονο με την αντίδραση του… τι λετε???.
4 Αυγούστου στις 4:08 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 2

Katerina Marinopoulou Είναι μια λύση και αυτό αν το παιδί είναι σε μικρή ηλικία!!! Αν αυτό το φαινόμενο συνεχιστεί στην εφηβεία εκεί τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα για το παιδί και γι τους γονείς. Όσο είναι μικρό μπορούμε να βρούμε τεχνάσματα μέσα από τα παιχνίδια.. Η πηγαίνοντας βόλτα μαζί του ώστε να γίνει μια όμορφη συζήτηση!!!
4 Αυγούστου στις 4:13 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Βούλα Γκάντσιου Katerina Marinopoulou μη γελιέσαι κορίτσι μου. Σ’ ένα σπίτι που υπάρχει αγάπη και το παιδί ζει σ’ ένα όμορφο περιβάλλον δεν συμπεριφέρεται το παιδί όπως περιγράφεις. Ti εννοείς ότι οι γονείς του παρέχουν τα καλύτερα; Αυτό που είναι το καλύτερο για τους γονείς δεν είναι πάντα το καλύτερο για τα παιδιά. Γράφεις λοιπόν ότι “. Το παιδί από την πλευρά του είναι στην τσίτα συνέχεια φωνάζει αντιμιλαει απειλή…… Και όπου και να πάει με τους γονείς του τους κάνει ρεζίλι με την συμπεριφορά του???? Και με τον τρόπο που μιλάει στους μεγαλύτερους??? ” Πιστεύει κανείς ότι το παιδί είναι τόσο δύστροπο που αντιμιλάει απειλεί συμπεριφέρετε με τόσο θυμό και ζει σ’ ένα ελεύθερο περιβάλλον όπου οι γονείς του του συμπεριφέρονται με αγάπη και ενσυναίσθηση; Τι εννοείς όταν γράφεις ότι το παιδί κάνει ρεζίλι τους γονείς; Τους χαλάει μήπως την εικόνα που θέλουν να έχουν οι φίλοι γι’ αυτούς; Θα ήταν καλό να αναρωτηθούν τι θέλει να τους πει το παιδί τους μ’ αυτήν την συμπεριφορά. Κάτι το ενοχλεί και δεν μπορεί να το εκφράσει διαφορετικά. Katerina θα μπορούσαμε να καταλάβουμε ίσως περισσότερα αν έγραφες λεπτομέρειες που θα βοηθούσαν τις μανούλες. Έρώτηση Τι ηλικία έχει το παιδί; Πηγαίνει παιδικό, το φροντίζει κάποια άλλη γυναίκα εκτός τη μαμά του; Μήπως του λείπει η μητέρα του; Μήπως υπάρχει νέο παιδί στην οικογένεια και φροντίζουν περισσότερο εκείνο; Μήπως σταμάτησε βίαια ο θηλασμός και η πιπίλα ; Μήπως δεν έχουν καλή σχέση οι γονείς και το αντιλαμβάνεται το παιδί ; Εγραψες ότι είναι ένα ζευγάρι που δεν μαλώνει και δεν βρίζονται μπροστά στο παιδί τους. Μήπως βρίζονται πίσω από το παιδί; Θα ήθελα να μας γράψεις περισσότερα.
4 Αυγούστου στις 11:00 μ.μ. · Μου αρέσει! · 1

Katerina Marinopoulou Το παιδί είναι σε ηλικία των 8 χρονών και έχει μια αδερφουλα στα τέσσερα. Τα προβλήματα άρχισαν από τότε που ήρθε η μικρή στην ζωή… Από κάποια πράγματα που μου είπε η μανούλα είναι η αντίδραση του παιδιού που ζήλευε την μικρή… Που η μαμά έδινε περισσότερο την προσοχή της στο μωρό. Γιατί είχε την ανάγκη της. Το ζευγάρι ότι πρόβλημα και αν έχουν το λύνουν με ζ
Συζήτηση. Ελπίζω να σας βοήθησα με αυτά που ξέρω ώστε να βοηθήσουμε περισσότερο τους γονείς
4 Αυγούστου στις 11:48 μ.μ. · Δεν μου αρέσει · 1

Βούλα Γκάντσιου Είναι περίπου τέσσερα χρόνια που νιώθει στο περιθώριο ο οκτάχρονος γιος της οικογένειας Katerina και η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχο της μητέρας που όμως δεν προσπαθεί να διαχειριστεί το πρόβλημα του παιδιού της. Το προβλημα που θεωρεί σημαντικό είναι ότι, το παιδί της τη ρεζιλεύει στους φίλους τους με την συμπεριφορά του. Το καλύτερο για το παιδί της θα είναι να του δείξει την αγάπη της και να αφουγκραστεί τα συναισθήματα και τις ανάγκες του. Το παιδί μ’ αυτήν την συμπεριφορά προκαλεί τους γονείς του να το προσέξουν έστω και για την κακή του διαγωγή.
5 Αυγούστου στις 12:17 π.μ. · Μου αρέσει!

Δωροθέα Δήμου Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ. Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΗΤΑΝ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ. ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΓΙΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΟΥ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ. ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΑΠΟΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΕΞΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΠΟΣΟ ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟΥ ΚΟΣΤΙΣΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΟ ΚΑΛΥΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΚΙΝΔΥΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΘΑ ΜΕ ΜΙΜΙΘΕΙ ΚΑΘΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ. ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΕΦΟΔΙΑ,ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΤΟΥ ΜΑΘΩ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΘΑΜΑΙ ΕΚΕΙ ΔΙΠΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ,ΝΑ ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ,ΟΣΟ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ,ΑΛΗΘΕΙΑ. ΠΑΡΑΤΗΡΩ ΕΝΑ ΠΙΝΑΚΑ ,ΟΧΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΟ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΠΝΙΓΩ. ΔΕΝ ΤΟ ΓΕΝΝΗΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ¨ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΑΥΤΟ ΣΤΗ ΠΟΡΕΙΑ¨. ΤΑ ΟΡΙΑ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ,ΔΕΝ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΠΕΙΘΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ Η ΔΙΔΑΧΗ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΟΤΕΡΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΣΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ.
6 Αυγούστου στις 12:20 π.μ. · Μου αρέσει! · 1
Βούλα Γκάντσιου

Αρχείο ΣούπερΜαμάδες – SuperMoms

Advertisements