Τι θα έλεγε ένα παιδί που μεγάλωσε με ελευθερία και ενσυναίσθηση από τους γονείς του;
Ευχαριστώ τους γονείς μου που πίστευαν στην αντιαυταρχική εκπαίδευση και μεγάλωσα σ’ ένα ήρεμο και δημοκρατικό περιβάλλον.
Αυτό που έγινα το οφείλω στους γονείς μου που με μεγάλωσαν χωρίς φωνές, βία και τιμωρίες.
Από την πρώτη στιγμή που ήμουν μικρούλης, αποδέχτηκαν την ατομικότητα μου και μ’ έκαναν να νιώσω ότι είμαι σημαντικός.
Η μανούλα μου με πολύ υπομονή με θήλασε όσο καιρό αποζητούσα το στήθος της.
Με κρατούσε με τρυφερότητα στην αγκαλιά της και δεν σταματούσε να με τραγουδά και να μου διαβάζει παραμύθια μέχρι να κοιμηθώ.
Οι γονείς μου έπαιξαν μαζί μου, κυλίστηκαν στο γρασίδι, στο τσιμέντο, στην άμμο, κάναμε κατασκευές με τον πατέρα μου, ζωγραφίσαμε με την μητέρα μου και πλάσαμε με πηλό. Δεν την ένοιαζε αν λερωθώ με μπογιές ή με λάσπες. Την ένοιαζε να είμαι χαρούμενος, γιατί δημιουργούσα!
Ποτέ δεν με πίεσαν να κάνω κάτι που δεν ήθελα. Δεν με πίεσαν να φάω ή να κοιμηθώ αν δεν ήθελα και μου δίνανε την δυνατότητα επιλογών
Όταν επέστρεφαν οι γονείς μου από την δουλειά ήταν κοντά μου με παιδαγωγικά παιχνίδια και δραστηριότητες.
Όταν ήθελα να μιλήσω μαζί τους είχαν πάντα ένα μεγάλο αυτί να μ’ ακούσουν
Μου έδωσαν πολύ αγάπη και μια αγκαλιά πάντα ανοιχτή για να χωθώ μέσα, γιατί πίστευαν ότι τα παιδιά για να είναι ευτυχισμένα έχουν ανάγκη την αγάπη
Πίστευαν σε μένα ότι, μπορώ να τα καταφέρω σε ότι κάνω, ακόμα κι αν δεν κατάφερνα να πετύχω το καλύτερο .
Με επιβράβευαν για κάθε προσπάθεια μου, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
Όταν πήγαινα σχολείο δεν με πίεζαν να διαβάζω, ούτε να φέρνω μεγάλους βαθμούς. Πίστευαν ότι οι βαθμοί στο σχολείο δεν εξασφαλίζουν την ευτυχία ενός ανθρώπου στη ζωή του.
Μου δώσαν τη δυνατότητα να αποφασίσω μόνος μου ποιες εξωσχολικές δραστηριότητες θα ήθελα να κάνω, και ποιες είναι οι κλίσεις μου.
Μου έδωσαν το δικαίωμα της επιλογής να σπουδάσω ότι μου άρεσε και να ακολουθήσω το επάγγελμα που ήθελα. Πίστευαν ότι είναι καλύτερα να γίνω ένας ευτυχισμένος τεχνίτης παρά ένας δυστυχισμένος επιστήμονας.
Ζητούσαν πάντα τη γνώμη μου όταν ήταν να πάρουν αποφάσεις που αφορούσαν και εμένα.
Όι αγαπημένοι μου γονείς δεν χρησιμοποιούσαν την δύναμη τους για να έχουν εξουσία, αλλά μ’ αντιμετώπιζαν ως ισότιμο μέλος της οικογένειας που πίστευαν ότι, για να εμπνεύσουν την αγάπη και τον σεβασμό. θα είναι καλό να με μεγαλώσουν χωρίς φόβο, αλλά με αγάπη και σεβασμό!

Απόσπασμα από άρθρο της Γκάντσιου Βούλας ” Μεγαλώνοντας το παιδί μου με ελευθερία και ενσυναίσθηση! “

Advertisements