Μερικά αποσπασματα απο το βιβλίο του Αλέξανδρου Κακαβούλη: Συναισθηματική ανάπτυξη και αγωγή

” Εχει παρατηρηθεί επίσης οτι τα παιδια της προσχολικής ηλικίας μαθαίνουν την επιθετική συμπεριφορά με τη διαδικασίας της λεγόμενης επιλεκτικής ενίσχυσης. Οι γονεις πχ δεν δινουν συχνά σημασία στο παιδί τους, όταν αυτο παρουσιάζει θετική κοινωνική συμπεριφορά (ενδιαφέρον, βοήθεια κα). Οταν ομως το παιδι εκδηλώσει μια επιθετική ενέργεια (οταν πχ χτυπήσει κάποιον) τότε οι γονείς στρέφουν σε αυτο την προσοχή τους, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την επιθετική συμπεριφορά”

– Κωστάαααααακηηηηηη, πάλι τον χτυπησες;;; Ζητα συγνωμη!! Αμεσως. Δεν χτυπαμε, εισαι κακο παιδι, αν τον ξαναχυτπησεις εχουμε φυγει!
– (ωωω οταν το κανω αυτο η μαμα μου ασχολειται μαζι μου. Επομενος;;;;)

“Εχει παρατηρηθεί οτι συχνά η επιθετικότητα που εκδηλώνουν τα μικρά παιδια ενισχύεται απο τους γονείς επειδή με αυτον τον τροπο πιστευουν οτι τα βοηθούν να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και θάρρος στη ζωή και τη δύναμη να διεκδικούν τα δικαιωματά τους και να υπερασπίζουν τον εαυτό τους. Αποτέλεσμα αυτής της στάσης των γονέων είναι η ανάπτυξη της επιθετικότητας στο παιδί την οποία εκδηλώνει στις καθημερινές διαπροσωπικες του σχέσεις. Ο γονιος ενισχυει την συμπεριφορα του παιδιου αλλα μερικως γιατι δεν ειναι παρων σε ολες τις περιστασεις οπου το παιδι παρουσιαζει επιθετικη συμπεριφορα. Αυτο επιτεινει ακομα πιο πολυ τη σοβαροτητα του προβληματος, αφου η ενισχυμενη επιθετικοτητα μπορει να γινει ενα μονιμοτερο στοιχειο στην συμπεριφορα του παιδιου”

– Εμπαινε Κωστακη εμπαινε. Μην καθεσαι να τις τρως, ριξε και εσυ καμια, τι τον κοιτας, αφου σε βαρεσε! Ελα Μαρια θα ξερει το παιδι οτι χτυπανε μονο για αμυνα, χαζο ειναι; οχι θα κατσει να της φαει σαν το μαμουχαλο

“…Τοσο στην οικογένεια όσο και στο σχολείο θα πρέπει να αποφευγονται ενέργειες επιθετικότητας και να αναλυονται στα παιδια οι συνεπειες μιας επιθετικης πραξης. Θα πρεπει να επιδιώκεται μεσω των προτυπων συμπεριφορας των γονεων και των δασκάλων, να καλλιεργούνται τα θετικα συναισθήματα της αγάπης, της συνεργατικότητας, της ανοχής και της ήρεμης και ειρηνικής στάσης και συμπεριφοράς έναντι των άλλων”

“..Οι γονεις συνήθως επιβάλλουν περιορισμούς και τιμωρούν την επιθετική συμπεριφορά αλλά δεν προβάλουν εναλλακτικές λύσεις γι ατον θυμο και την οργή που νιώθει το παιδί τους. Δεν παρεχουν στο παιδι θετικη ενθάρρυνση που βοηθά το παιδί να υποκαταστήσει την επιθετική συμπεριφορά του με άλλη θετική συμπεριφορά. Τα παιδια συνήθως λανθασμένα μαθαίνουν απο τους γονείς του μονο τι πρεπει να αποφευγουν και οχι τι πρεπει να κανουν”

– Κωστάκη μην ξαναχτυπήσεις. Δεν σου επιτρεπω να χτυπας! Αν ξαναχτυπήσεις θα γινει χαμος.
– (χμμμ μα μονο αυτο μου ερχεται βρε μαμα οταν θυμωνω, δεν ξερω τι αλλο να κανω)

” Η σωματική ποινή προκαλει επιθετικότητα και παρεχει προτυπο επιθετικης συμπεριφορας. Μακροπροθεσμα αυξανει την επιθετικοτητα των παιδιων.”

– Αν δεν τον χτυπησεις να μαθει οτι ποναει, πως θα σταματησει, ριξτου μια στο χερι

“.. Οι ζεστες διαπροσωπικες σχέσεις με τα νηπια και τα παιδια, η κατάλληλη οργάνωση των αναπτυξιακών και δημιουργικών τους δραστηριοτήτων, η ενθάρρυνση, το ομαδικο παιχνίδι και η ηρεμη αντιμετωπιση της επιθετικότητας τους χωρις απειλές, εκνευρισμους και τιμωρίες, ειναι οι καλυτεροι τροποι να μειωθει η παιδικη επιθετικοτητα και να ενισχυθει η φιλικη σχεση και συνεργασια μεταξυ των παιδιων”

– Θελεις να δουμε πως αλλιως θα μπορούσες να του το πεις; Να του το δειξεις; Να σου πω εγω καποιες ιδεες;

” ..Ενας τροπος να μειωθει η επιθετικότητα είναι οι γονεις και εκπαιδευτικοί να βοηθούν το παιδι να καταλαβει την προοπτικη και εικονα που εχει το παιδι για το προσωπο που του προκαλει επιθετικότητα”

– Γιατι λες να στο αρπαξε? Πως νιωθει αραγε που του εσπασε το παιχνιδι?

Advertisements