Σύγκρουση: Συμβιβασμός ή Συμφωνία;

Συστατικό στοιχείο στον εργασιακό χώρο μεταξύ συναδέλφων, είναι οι καυγάδες και οι συγκρούσεις. Αυτό συμβαίνει γιατί κανένας άνθρωπος δεν είναι ίδιος με τον άλλο – δύο οι περισσότεροι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Οι συγκρούσεις με τους σημαντικούς για μας ανθρώπους – γονείς , δασκάλους, φίλους, συνεργάτες, σύντροφο – εμφανίζονται από την παιδική ακόμα ηλικία και συνεχίζονται σ’ όλη μας τη ζωή. Ωστόσο στην εποχή μας, που το θέμα των σχέσεων απασχολεί όλο και περισσότερο ειδικούς και μη, ενώ συχνά κάνουμε λόγο για την τέχνη της αγάπης και του έρωτα δεν ευαισθητοποιούμαστε στην τέχνη της σύγκρουσης.

Πότε οι συγκρούσεις απειλούν ή καταστρέφουν τη σχέση μεταξύ συναδέλφων

– Όταν στόχος δεν είναι η επικοινωνία αλλά ο ανταγωνισμός, η προσπάθεια του ενός να αποδείξει ότι είναι καλύτερος από τον άλλο και προσφέρει περισσότερα στην εταιρεία, χωρίς να υπολογίζει τον άλλο. Στην περίπτωση αυτή δεν “μπαίνει καθόλου ο ένας στα παπούτσια του άλλου”, δεν ακούει τον άλλο, θεωρεί ότι έχει όλο το δίκιο με το μέρος του και παραβλέπει την αμοιβαία υπευθυνότητα.

– Όταν οι εμπλεκόμενοι ξεφεύγουν από το θέμα για το οποίο προέκυψε η σύγκρουση και αναφέρονται σε προηγούμενα προβλήματα και σε παράπονα του παρελθόντος. Με άλλα λόγια όταν δε μένει στο θέμα της σύγκρουσης αλλά επεκτείνεται σε, καταστάσεις, πρόσωπα που είναι μακριά από το “εδώ και τώρα”. Έτσι φτάνει στο σημείο καμιά φορά μετά από λίγες ώρες ή μέρες να μη θυμάται το λόγο του τσακωμού.

– Όταν μετά από μία σύγκρουση, δεν ακολουθεί μία διεργασία στην οποία εκφράζονται συναισθήματα πόνου, θυμού, λύπης, αλλά αντίθετα παραμένουν απωθημένα και κυρίως θυμός, που μπορεί να βγει ανεπεξέργαστος ως παθητική ή ενεργητική επιθετικότητα, σε κάποιον άλλο ανύποπτο χρόνο. Έτσι κάποτε προκαλούνται αποστάσεις αγεφύρωτες.

– Όταν η σύγκρουση δεν οδηγεί σε μία πραγματική συμφωνία αλλά σε έναν επιφανειακό συμβιβασμό που συνοδεύεται από ένα θρίαμβο αυτού που δεν υποχώρησε. Στην περίπτωση αυτή απουσιάζει μία ουσιαστική προσέγγιση που οδηγεί στη βελτίωση της σχέσης. Αντίθετα επαναλαμβάνονται παρόμοιες καταστάσεις που μπορεί να οδηγήσουν στην αναπότρεπτη διάρρηξη των σχέσεων μεταξύ των συναδέλφων

– Όταν υπάρχει ο φόβος της τίμιας υποχώρησης γιατί αυτή θεωρείται συνώνυμη της απώλειας του προσωπικού γοήτρου.

Ωστόσο θα πρέπει να τονιστεί ,ότι η αποφυγή της σύγκρουσης δεν είναι κατά ανάγκη δείγμα μιας καλής επαγγελματικής σχέσης μεταξύ των συναδέλφων αν δεν επιλύουμε τα προβλήματα και υπάρχει δυσαρέσκεια. Μπορούμε λοιπόν τη σύγκρουση να τη χρησιμοποιήσουμε ως μέσο και αφορμή για την αποφυγή των πρόσκαιρων συμβιβασμών και της αποτελμάτωσης, αρκεί να μάθουμε την τέχνη της. ‘Η θετική σύγκρουση είναι τίμια και αντικειμενική, όχι κακοήθης ενοχοποιητική και σκληρή. Η τίμια μάχη οδηγεί στην αυθεντικότητα της σχέσης και στην ισοτιμία.

Υπάρχει εποικοδομητική σύγκρουση & ποιοι οι όροι της;

– Τη σύγκρουση να ακολουθεί συζήτηση αρχίζοντας από τη αναγνώριση των θετικών του άλλου, την έκφραση της αγάπης και του ενδιαφέροντος γι αυτόν. Έτσι υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να κρατηθεί η συζήτηση σε χαμηλούς τόνους και να διατηρήσουν οι εμπλεκόμενοι την ψυχραιμία τους.  Περιορισμός της επίρριψης των ευθυνών, των αξιολογήσεων, των γενικεύσεων και των ερμηνειών είναι επίσης πολύ βοηθητικά στοιχεία.

– Έχοντας υπόψη μας ότι θυμωμένοι άνθρωποι δεν ακούν, θα πρέπει να δώσουμε λίγο χρόνο στον εαυτό μας και στον άλλο για να γίνει συζήτηση.

– Δεν θα πρέπει, μόνο να μιλάμε αλλά και να ακούμε. Να αφήνουμε τον άλλο να ολοκληρώνει τις σκέψεις του. Όταν βλέπουμε να μη λύνεται η διαφωνία μπορούμε απλά να συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε.

– Χρειάζεται ευαισθησία στον τρόπο το χρόνο και το χώρο που γίνεται ο καυγάς. Είναι γνωστό σε όλους το φαινόμενο της ενίσχυσης των εντάσεων όταν αυτές γίνονται ενώπιον τρίτων.

– Είναι πολύ σκληρό να μην υπάρχει καλή σχέση μεταξύ των συναδέλφων που περνούν πολλές ώρες κάθε ημέρα στο ίδιο γραφείο και συνεργάζονται για το καλό της επιχείρησης και κατά συνέπεια το κοινό καλό!

Τελικά το ζητούμενο είναι ο καθένας να είναι σε θέση να αγαπάει και να σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους ως πρόσωπα, ανεξάρτητα από το εάν απορρίπτει κάποια στοιχεία της συμπεριφοράς του. Οι καλές σχέσεις μεταξύ των συναδέλφων, δημιουργεί ένα καλό κλίμα συνεργασίας και έτσι εργαζόμαστε με καλή διάθεση, χωρίς άγχος και έτσι η δουλειά μας θα μας προσφέρει μεγάλη ευχαρίστηση .

Ντόρα Μίνου. ΜΑ Κλινικής Ψυχολογίας, Ψυχοθεραπεύτρια – Οικογενειακή Σύμβουλος

Η συγγραφέας του blog έκανε  κάποιες μικρές αλλαγές στο αρχικό κείμενο για να προσαρμοστεί στις εργασιακές σχέσεις.

Read more: http://enallaktikidrasi.com/2015/02/i-texni-tis-sigkrousis/#ixzz3SuUIgdQJ