Σήμερα έκανα καθαριότητα! Ξεσκόνισα ράφια αναμνήσεων από εμπειρίες που δημιουργούσαν μπλοκάρισμα και πέταξα στα σκουπίδια πόνους και θλίψεις του παρελθόντος. Έβαλα σκούπα και μάζεψα τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, την επίκριση, και την απαξίωση του εαυτού μου. Σφουγγάρισα και έτριψα τη γλίτσα της αυτολύπησης, της αποχαύνωσης, της απάθειας. Έπλυνα τα τζάμια από τη θαμπάδα της εσφαλμένης αντίληψης και ένας καινούριος κόσμος φάνηκε έξω! Άνοιξα την κλειστή επτασφράγιστη αποθήκη και έλουσα στο φως το πληγωμένο παιδί που τόσο καλά έκρυβα ακόμα και από εμένα, και το ζέστανα. Ξαράχνιασα και όλες τις απρόσιτες γωνίες του σκοτεινού μου εαυτού, και τουλάχιστον του έδωσα τη δύναμη να μη φοβάται πια από το παρελθόν. Πέταξα από τα ντουλάπια όλα τα υποθέτω, τα νομίζω, τα πιστεύω πως, τα έτσι σκέφτομαι, τα έτσι είναι, και είδα ότι μου έμεινε τεράστιος χώρος για να υποδεχτώ τα ερεθίσματα της νέας ημέρας! Μετά από μια τέτοια καθαριότητα, με πόση αγάπη και φως υποδέχομαι τις νέες εμπειρίες!
Jorge Bucay (Χόρχε Μπουκάι)