Tags

Μερικές φορές η μοναξιά έχει μεγαλύτερη έκφραση!!! Πόσα συναισθήματα σου βγαίνουν ψάχνοντας…στο χρονοντούλαπο της μικρής σου ιστορίας; Εκείνες οι εικόνες ξεχασμένες στο χρόνο.
Ξεφυλλίζεις τα άλμπουμ με εκείνες τις παλιές φωτογραφίες, τις λίγο ξεθωριασμένες, που σε ταξιδεύουν σε στιγμές, που άλλοτε γελάς, ή δακρύζεις. Ανοίγεις συρτάρια και πλημμυρίζει στο δωμάτιο το άρωμα από λεβάντα που φρόντισε να βάλει η μαμά στα λευκά σεντόνια και πετσέτες! Είναι σαν να την ακούω να μου λέει , πόσο πολύ χρόνο της πήρε να κεντήσει και να πλέξει, όλα αυτά τα σεμέν που ποτέ δεν στόλισα τα τραπέζια και τα κομό στο σπίτι μου!-
” Μανούλα μου τι να τα κάνω όλα αυτά τα κοφτά σεντόνια με τα κεντήματα, ποιος θα τα σιδερώνει ; ”
” Nα έχεις να αλλάζεις κορίτσι μου, δεν θα έχεις πάντα τα ίδια!! ” μου έλεγε.
Που να ήξερε η καημένη ότι, άδικα ο κόπος τόσων χρόνων για κάτι που θα έμενε φυλαγμένο στα συρτάρια!
Κλείνω τα συρτάρια για να μη κλάψω, αλλά δεν μπόρεσα να συγκρατήσω τα δάκρυα μου όταν, βρήκα τις παλιές κασέτες στο σεντούκι μαζί με δίσκους 45 στροφών με μουσικές, που ερωτευτήκαμε, που χωρίσαμε, που επαναστατήσαμε στο” κατεστημένο!”
Ξεφύλλισα ένα βιβλίο που είχαν κιτρινίσει τα φύλλα του από την πολυκαιρία και βρήκα ανάμεσα σε δύο σελίδες μαδημένη μαργαρίτα! Πόσο ήθελα τότε να μ’ αγαπά! Την κράτησα στα χέρια μου και διαλύθηκε πέφτοντας στο πάτωμα, όπως διαλύονται οι σχέσεις, ξεχνιούνται οι αγάπες!
Έψαξα για κάτι βιβλία του Καζαντζάκη που είχα πάρει από το πατρικό μου σπίτι ως προίκα μαζί με τις κασέτες και τους δίσκους βινυλίου, αλλά δυστυχώς, αν δανείζεις βιβλία δεν τα παίρνεις πίσω συνήθως.
Ήταν μια όμορφη βραδιά μοναξιάς, από εκείνες που δεν θέλεις να ξημερώσει και χαθεί το όνειρο!
Την επόμενη φορά που θα αναζητήσω την μοναξιά μου, θ’ ανέβω στη σοφίτα! Παραμερίζοντας τις αράχνες και ανοίγοντας τα παλιά σεντούκια θα βρω τους θησαυρούς που είχα χάσει μεγαλώνοντας! Β.Γ