Tags

Γερνάω μαμά….και φοβάμαι…!
Όχι για τις ρυτίδες, που χαρακώνουν βαθιά το πρόσωπο μου,
ούτε για τα λάθη που κάνω και ξανακάνω!
Αλλά για το νου, που ίσως σαλέψει…
γι’ αυτά που δεν έζησα,
για τους τόπους που δεν πήγα,
γι’ αυτά που δεν έμαθα,
για τα βιβλία που ποτέ δεν τελείωσα,
για τους ανθρώπους που δεν γνώρισα…
και δεν άκουσα τις σκέψεις τους!
Για τον έρωτα που δεν ένιωσα…,
για τα λόγια αγάπης που δεν είπα!
Για τη φλόγα…στα μάτια του να με κοιτούν που δεν είδα!
Για τον ουρανό που δεν μου χάρισαν!
Για κείνο το ταξίδι που σου ‘λεγα, θυμάσαι…να βρω τα χαμένα μου όνειρα;
Για όλα αυτά φοβάμαι, μήπως και δεν προλάβω….!
Ακόμα και συ…βρε μαμά…δεν μπορείς να με κάνεις να μη φοβάμαι…,
γιατί έφυγες πολύ μακριά…και δεν μ’ ακούς! Β.Γ

Αφιερωμένο στην μητέρα μου που δεν υπάρχει πια!
Από την συλλογή της Βούλας Γκαντσιου 2013